Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

Tα ποιήματα που κέρδισαν τα πρώτα βραβεία στον 1ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ


To ποίημα που κέρδισε το 1ο βραβείο στον 1ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ γράφτηκε από τη συμμετοχή με το ψευδώνυμο ΕΛΕΝΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ.

ΕΥΔΟΜΕΡΟΣ (Η επιστροφή του Οδυσσέα)

Στην πραγματικότητα
Ητανε όλα πραγματικά

οι τοίχοι της σιωπής
στην αποβάθρα του παράθυρου
τα θηριώδη κοντέινερ
με τα αποικιακά εδώδιμα
“Blue Sky”, “Red Star”
οι συριγμοί των φουγάρων
στα αδειασμένα ποτήρια
-πάλι σαλπάρει ο Οδυσσέας-
τα αρχαία τρικάρτατα
μέσα στα διάφανα johny
που διέσχιζαν κάθετα
τις συμπληγάδες των βιβλίων

Στην πραγματικότητα
Ητανε όλα πραγματικά

τα μπλε “Old Holborn”
τα πολύχρωμα φράκταλ
οι κάφτρες στα κατάρτια
που αναβόσβηναν
πάλσαρ
τόσες ακατάληπτες συντεταγμένες φυγής,
πορείες θύελλες
χαραγμένη φωτιά
σε φθαρμένα νηολόγια
με γραμμές τεθλασμένες
μετανιωμένες πρόωρα
με ακρίβεια μαθηματικής πράξης

Στην πραγματικότητα
Ητανε όλα πραγματικά

ο ωκεανός στο χαλί της σάλας
δίπλα στην παλιά μπερζέρα
που ξεπάγιαζε καλυμμένη
με χειμώνες
η γυάλινη πόλη με τους πληγωμένους σπόνδυλους
από κίονες
και τα κομμάτια αφρολέξ
στους καθρέπτες
των ζωντανών

-άλλη μια μετακόμιση έμεινε στη μέση-


Με μαύρα σεντόνια
το ιστιοφόρο διέπλευσε
την βαθιά ρυτίδα στο δεξί σου βλέφαρο
-εκείνη τη ρυτίδα σου που κάνεις όταν γελάς-

κι εκεί στο πάτημα της χήνας
η ξύλινη σχεδία άραξε
στο νησί
της κρεβατοκάμαρας
για μια στιγμή

-σαν δάκρυ

(ξέχασες να αλλάξεις τα πανιά
κι αυτοκτόνησα)

ύστερα φόρεσες τις δερμάτινες μπότες σου
-Μπότες φτιαγμένες για περπάτημα-, έλεγες,

-Γιατί έχουμε δρόμο πολύ μέχρι το τέλος του κόσμου
και δεν θα προλάβουμε να διασχίσουμε την Ερυθρά Θάλασσα
όρθιοι πάνω στα νερά. Αν κλάψεις…

-Γίνεται;

-Όλα γίνονται

Στην πραγματικότητα
τίποτα δεν ήταν πραγματικό

το London Eye
οι Φαίακες
ο χρόνος
τα ονόματα

έμαθες να μην εμπιστεύεσαι τους χάρτες
με τις θαμπές λεωφόρους του ξενιτεμού

εγώ δεν έμαθα

στην πραγματικότητα
ο μόνος –έντιμος- δρόμος
για τη φυγή

είναι αδιέξοδο

ΕΛΕΝΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

Και το ποίημα που βραβεύεται στον κλάδο του διαγωνισμού ΕΛΙΚΩΝ με θέμα τη Λιβαδειά. Γράφτηκε από τον/την mist.

Λιβαδειά
Προίκα βαριά κι αιώνια σου δόθηκε απ την μοίρα, τους θεούς.
Ανθρώπων έργα όμως δεν σ’ αξίωσε ο καιρός.
Απ' τις πηγές σου διάλεξαν αυτήν της Λήθης.
Κι έμεινε άφατο το μυστικό του Τροφωνίου
κι η Έρκυνα, ανυπόληπτη ωρίμασε.
Μόνος θωπεύει την αλαζονεία του ο Δίας βασιλιάς στο ιερό του.
Μόνο κάτι σκοποί ακούγονται τις νύχτες μες στα νερά του
σταροπάζαρου,
παγιδευμένοι στις λιθοδομές,
τότε που έσμιγε η σκλαβιά με το σκοτάδι και το αίμα.
Μικρούλα πολιτεία, δεν έτυχες της θέασης του θαύματος του κόσμου.
Όμως αέναο ανθεκτικό το υδάτινο,
μάχεται ακόμα τη φωτιά και τον αέρα της ανυπαρξίας.

mist

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Πραγματικά καταπληκτικά ποιήματα και τα δύο. Άξιζαν να κερδίσουν τα βραβεία. Συγχαρητήρια και σε εσάς για το τόσο σημαντικό έργο που επιτελείτε. Ευχαριστούμε.