Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

Ο βιασμός της Παρθένας


Την είδα με χάρη να λικνίζεται ένα πορφυρό ηλιοβασίλεμα παίζοντας με τα τελευταία χρώματα της μέρας και τις λάγνες σκέψεις επίδοξων επιβητόρων.
Κι ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος.
Όταν μάλιστα πλησιάζοντας την είδα να διαλαλεί πως ήταν και Παρθένα εξιταρίστηκα ακόμα περισσότερο.
Έκτοτε επιμόνως  την αναζήτησα στις αραιές μου επισκέψεις στο λιμανάκι αλλά φευ ... οπτασία ήταν και πάει ...
Ευτυχώς είχα προλάβει στα κλεφτά να της πάρω μια φωτογραφία ... για παρηγοριά ...
Σκέψεις πολλές και κακές ομολογώ πέρασαν από το μυαλό μου για την τύχη της αλλά η ελπίδα όπως ξέρετε ...
Μέχρι χθες όπου οι χειρότεροι των φόβων μου επιβεβαιώθηκαν. Στην άλλη άκρη του Γαλαξιδιού, εκεί που δεν πηγαίνει ο πολύς κόσμος τη βρήκα !!! βιασμένη, ξεγυμνωμένη, διαμελισμένη.
Δεν ήθελα να πιστέψω ότι είναι αυτή αλλά στ’ απομεινάρια είχε μείνει ξεκάθαρο τ’ όνομά της και ο «αριθμός αδείας»...
Σαν τα ονόματα στους σταυρούς των μνημάτων.
Δεν χρειάστηκε να ρωτήσω, να ψάξω για εξηγήσεις.
Τον ένοχο τον γνώριζα.
Λέγεται «απόσυρση των επαγγελματικών καϊκιών» ή αλλιώς ξεπούλημα της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Έτσι σήμερα με λίγα αργύρια και με τη «σύμφωνη γνώμη» των ιδιοκτητών τους βιάζονται οι Παρθένες των θαλασσών μας ... οι Παρθένες των αισθαντικών μας αναζητήσεων ...
Λαμπρόπουλος Νίκος

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

Η Σίφνος, η Αμοργός, η Αλόννησος, η Θάσος, η Ιθάκη, η Σαντορίνη, η Κως, η Ίος, η Σίκινος ...


ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ στο πέτρινο πεζούλι
αντικρύ του πελάγους η Μυρτώ να στέκει
σαν ωραίο οκτώ ή σαν κανάτι
με την ψάθα του ήλιου στο ένα χέρι.

Οδυσσέας Ελύτης από το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ



Η Ελλάδα που αντιστέκεται.
Η Ελλάδα που δεν πληγώνει.
Η Ελλάδα που πλανεύει.

Εικόνες που ακόμα έχουμε τη χαρά να απολαμβάνουμε σε μια χώρα που αλλοτριώνεται και μεταλλάσσεται καθημερινά.
Στα τραπέζια θα σερβιριστούν γαύρος, σαρδέλα στα κάρβουνα με ουζάκι, χωριάτικη σαλάτα.

Και στο κασετόφωνο ο Εθνικός ύμνος του ελληνικού καλοκαιριού.


"...Τώρα το πλοίο έχει σαλπάρει
Κι από τα μάτια σβήνει η στεριά
Μες στα κατάρτια πετούνε οι γλάροι
Κι εγώ σου λέω «έχε γεια»..."