Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2017

Η έκθεση φωτογραφίας με θέμα Ιστορίες Ανάγνωσης όπως παρουσιάστηκε από την Ομάδα Φωτογραφίας της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς στο πατάρι του βιβλιοπωλείου Σύγχρονη Έκφραση


 Η έκθεση φωτογραφίας με θέμα

Ιστορίες Ανάγνωσης 
παρουσιάστηκε από την Ομάδα Φωτογραφίας 
της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς 
στο πατάρι του βιβλιοπωλείου Σύγχρονη Έκφραση
 από τα μέσα Δεκεμβρίου του 2016 και τελειώνει σε λίγες μέρες.

Παραθέτουμε όλες τις φωτογραφίες και υπενθυμίζουμε ότι
 έχετε ακόμα τη δυνατότητα να τις απολαύσετε από κοντά
μέχρι και την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου 2017.
Βελούδιος Γιάννης

Βελούδιος Γιάννης

Βελούδιος Γιάννης

Βελούδιος Γιάννης

Καρακούση Τίτσα

Καρακούση Τίτσα

Καρακούση Τίτσα

Καρακούση Τίτσα

Βούλγαρης Αλκιβιάδης

Βούλγαρης Αλκιβιάδης

Βούλγαρης Αλκιβιάδης

Βούλγαρης Αλκιβιάδης

Χαρίση Φούλα

Χαρίση Φούλα

Κοσμίδης Κωνσταντίνος

Κοσμίδης Κωνσταντίνος

Καρακούση Καίτη

Καρακούση Καίτη

Κιούση Γιώτα

Κιούση Γιώτα

Καρανάσου Αικατερίνη

Καρανάσου Αικατερίνη

Σταμάτη Χρύσα

Σταμάτη Χρύσα

Γερούλια Αργυρώ

Γερούλια Αργυρώ

Γερούλια Αργυρώ

Χαρογιάννη Άννα


Χαρογιάννη Άννα

Καγιά Κωνσταντίνα

Καγιά Κωνσταντίνα

Αργυρίου Νικολίτσα

Αργυρίου Νικολίτσα

Φουντουλάκη - Πανουργιά Δήμητρα

Φουντουλάκη - Πανουργιά Δήμητρα

Αποστολίδου Χρύσα

Αποστολίδου Χρύσα

Αποστολίδου Χρύσα

Ελευθεριάδου Φοίβη

Ελευθεριάδου Φοίβη

Ελευθεριάδου Φοίβη

Ζάχαρη Ελευθερία

Ζάχαρη Ελευθερία
Ζάχαρη Ελευθερία

Πέτρου Όλγα


Πέτρου Όλγα

Πέτρου Όλγα

Τόγια Έλενα

Τόγια Έλενα

Τόγια Έλενα

Μπάκα - Χριστοδούλου Παναγιώτα

Μπάκα - Χριστοδούλου Παναγιώτα

Μωραΐτης Δαμιανός

Μωραΐτης Δαμιανός

Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2017

Ω γη της Βοιωτίας που σε φέγγει ο άνεμος / Τι γίνηκεν η ορχήστρα των γυμνών χεριών κάτω απ' τ' ανάχτορα ...

Απομεινάρια από το ναό του Διός στη Λιβαδειά
ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ


Εδώ που η έρημη ματιά φυσάει τις πέτρες και τ' αθάνατα

Εδώ που ακούγονται βαθιά τα βήματα του χρόνου

Που ανοίγουνε μεγάλα σύννεφα χρυσά εξαφτέρυγα

Πάνω από τη μετόπη τ' ουρανού

Πες μου από που ξεκίνησε η αιωνιότητα

Πες μου ποιο το σημάδι που πονείς

Και ποιο το ριζικό της ελεμίνθας



Ω γη της Βοιωτίας που σε φέγγει ο άνεμος

Τι γίνηκεν η ορχήστρα των γυμνών χεριών κάτω απ' τ' ανάχτορα

Το έλεος που ανέβαινε σαν ιερός καπνός

Που είναι οι πύλες με τ' αρχαία πουλιά που τραγουδούσαν

Κι η κλαγγή που ξημέρωνε τη φρίκη των λαών

Όταν ο ήλιος έμπαινε σαν θρίαμβος

Όταν η μοίρα σπάραζε στη λόγχη της καρδιάς

Κι άναβαν τα εμφύλια κελαηδίσματα

Τι γίνηκαν οι αθάνατες μάρτιες σπονδές

Οι ελληνικές γραμμές μες στο νερό της χλόης



Λαβώθηκαν τα μέτωπα κι οι αγκώνες

Ο χρόνος από τον πολύ ουρανό κύλησε ρόδινος

Οι άνθρωποι προχωρήσανε

Γεμάτοι οδύνη και όνειρο

Στυφή μορφή! Εξευγενισμένη από τον άνεμο

Θύελλας καλοκαιρινής που τα πυρρόξανθα ίχνη

Αφήνει στις γραμμές των λόφων και των αετών

Στις γραμμές της παλάμης σου του πεπρωμένου



Τι ξέρεις ν' αντικρίζεις και τι ξέρεις να φορείς

Ντυμένη από τη μουσική των χόρτων και πως προχωρείς

Μέσα απ' τα ρείκια ή τις αλισφακιές

Στο τελικό σημείο του βέλους



Σ' αυτό το κοκκινόχωμα της Βοιωτίας

Μέσα στων βράχων το ερημικό εμβατήριο

Θ' ανάψεις τα χρυσά δεμάτια της φωτιάς

Θα ξεριζώσεις την κακή καρποφορία της θύμησης

Θ' αφήσεις μια πικρή ψυχή στην άγρια μέντα!


Οδυσσέας Ελύτης