Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

Πίστη στο Χρήμα και στο Θεό. Ένα όνειρο που ξεθωριάζει

Ο συγγραφέας ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ

Σε μια πόλη που έγλειφε τις πληγές της, από τον καταστροφικό αέρα του αιώνα, που είχε προηγηθεί, η αίθουσα του βιβλιοπωλείου ήταν ασφυκτικά γεμάτη – ξεπερνώντας κάθε προσδοκία μας – και η παρουσίαση του βιβλίου HOMO AMERICANUS μαζί με την πλούσια και γόνιμη συζήτηση, μας καθήλωσε για δυο ώρες και κάτι.
Την εκδήλωση άνοιξε ο δημοσιογράφος και ποιητής Κώστας Καναβούρης ο οποίος με το γλαφυρό του λόγο μας εισήγαγε στον τρόπο σκέψης του συγγραφέα, σημειώνοντας την δυσκολία του εγχειρήματός αλλά και την αξιοποίηση στο έπακρο του πλούτου γνώσεων του και τον αριστοτεχνικό χειρισμό του θέματος.

Ο συγγραφέας Γιώργος Παπασωτηρίου ανέλυσε διεξοδικά τι σημαίνει να είσαι Αμερικανός σήμερα και κάτω από ποιες συνθήκες διαμορφώθηκε η σημερινή ταυτότητα των Αμερικανών.
Καταθέτοντας προβληματισμό και θέσεις από μελέτες του, ανέδειξε τους κοινωνικοπολιτικούς και ιδεολογικούς συντελεστές που συνθέτουν το Αμερικανικό μοντέλο και στάθηκε ιδιαίτερα στο ρόλο της θρησκείας με τα ιδιαίτερα προτεσταντικά χαρακτηριστικά στη διαμόρφωση της Αμερικανικής ιδιαιτερότητας, στη θέση και το ρόλο των μεταναστών αλλά και στη σταδιακή εξαφάνιση της ηρωικής Αμερικανικής Αριστεράς από το ανηλεές κυνήγι της από τη μαφία σ’ όλες τις βαθμίδες εξουσίας.
Κι όλα αυτά με συνεχείς αναφορές σε φιλοσόφουςκαι διανοούμενους, όπως του Χέγκελ, του Μίλερ και του Τσόμσκι, του Ζίζεκ και του Ρόρτυ, του Χάμπερμας και του Ρίφκιν, του Φουκουγιάμα και της Κρίστεβα.
Η λογοτεχνία επίσης, που έχει - όπως χαρακτηριστικά είπε στην εισαγωγή του ο Κ. Καναβούρης - τους δικούς της τρόπους να καταγράφει τα γεγονότα, αποτέλεσε εργαλείο για να καταδείξει ο Παπασωτηρίου τη διαμόρφωση της Αμερικανικής συνείδησης μέσα από τα μονοπάτια της γραφής του Μέλβιλ και του Χόθορν, του Καπότε και της Όουτς, του Τζον ΝτοςΠάσος και του Μίλερ.

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

Τι σημαίνει να είσαι Αμερικανός το 2008;

Tο βιβλιοπωλείο ΣYΓXPONH EKΦPAΣH
και οι EKΔOΣEIΣ KAΣTANIΩTH
με αφορμή την έκδοση του βιβλίου
HOMO AMERICANUS
σας προσκαλούν σε εκδήλωση με θέμα

TA XAPAKTHPIΣTIKA THΣ AMEPIKANIKHΣ IΔIAITEPOTHTAΣ

τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2008 και ώρα 8.15 μ.μ.
στο χώρο του βιβλιοπωλείου.

Ο συγγραφέας του βιβλίου ΓIΩPΓOΣ ΠAΠAΣΩTHPIOY,
θα το παρουσιάσει και θα συζητήσει μαζί μας
θέματα όπως τα παρακάτω.

Γιατί το 95% των Αμερικανών είναι θρησκευόμενοι, ενώ στην Ευρώπη συμβαίνει το αντίθετο; Ποιος ο ρόλος της θρησκείας στην πολιτική του Λευκού Οίκου; Ο Αμερικανός Πρόεδρος είναι «τρελός» ή εμείς οι Ευρωπαίοι δεν αντιλαμβανόμαστε την αμερικανική ιδιαιτερότητα; Σε τι συνίσταται η ιδιοπροσωπία του Αμερικανού ανθρώπου και ο αμερικανικός ατομικισμός; Γιατί η Αριστερά δεν αναπτύχθηκε ποτέ στις ΗΠΑ κατά το ανάλογο της Ευρώπης; Πώς αντιμετωπίστηκαν τα μεταναστευτικά κύματα και ποιες πολιτικές υπέθαλψαν τους «εμφυλίους των κάτω»; Γιατί οι ΗΠΑ επέστρεψαν στο 1920, ενώ οι αριστεροί νοσταλγούν το 1960; Τι είναι ο «πραγματισμός» και γιατί μια ορισμένη Αριστερά τον επικαλείται σήμερα; Γιατί η ανατροπή της «κακής εικόνας» των ΗΠΑ στον κόσμο (αντιαμερικανισμός) έχει καταστεί κεντρικό στοιχείο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής τόσο των ρεπουμπλικάνων όσο και των δημοκρατικών;
Αυτά και άλλα πολλά είναι τα κεντρικά ερωτήματα στα οποία απαντά το "Homo Americanus", ένα βιβλίο που αναλύει σε βάθος τη διαδικασία διαμόρφωσης της αμερικανικής σκέψης στην ολότητά της, παρουσιάζοντας διεξοδικά τα χαρακτηριστικά της αμερικανικής ιδιαιτερότητας.
.
Ο Γιώργος Χ. Παπασωτηρίου γεννήθηκε στους Κωστακιούς Άρτας.
Σπούδασε στην Αθήνα και στο Παρίσι και εργάστηκε στο ραδιόφωνο (Γ΄ Πρόγραμμα, Δίαυλος 10), σε περιοδικά (Χάος, Account, Ταξιδεύοντας, Ithaca) και σε εφημερίδες (Εξουσία, Ελευθεροτυπία-Βιβλιοθήκη, Καθημερινή).
.
Περισσότερα για το βιβλίο στο αδελφό μπλογκ

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

Επίγραμμα για το Πολυτεχνείο


Των παρόντων καιρών ΙΙ
(ή επίγραμμα για το Πολυτεχνείο)

Εδώ παλαίψανε οι φοιτητές με το μεγάλο δράκο.
Τα χρόνια πέρασαν κι οι πρώτοι τη βολέψανε.
Άλλος στο βουλευτήριο,
άλλος στη δημαρχία,
άλλος κλειδούχος στο κοινό ταμείο
κι άλλος παρατρεχάμενος στου αρχηγού τη βίλλα.

Οι δεύτεροι, παρέμειναν ανώνυμοι,
σαν τους λοιπούς οπλίτες.
Της επταετίας αγωνιστές,
κορόιδα της μεταπολίτευσης,
σαν τα σφαχτάρια κρέμονται
απ’ το τσιγκέλι των ιδανικών τους.

Γιώργος Χ. Θεοχάρης
Από τη συλλογή Αμειψισπορά 1996

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2008

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΗΜΕΡΑ: Μια καπηλεία δίχως τέλος

ΤΟΤΕ:
«Εδώ Πολυτεχνείο! «Εδώ Πολυτεχνείο!
Ελληνικέ λαέ, το Πολυτεχνείο θα μείνει το προπύργιο και η εστία του αγώνα… Το Πολυτεχνείο είναι οχυρωμένο με τα στήθη των φοιτητών… Ο αγώνας μας είναι κοινός:
Είναι αγώνας αντιχουντικός.
Είναι αγώνας αντιδικτατορικός.
Είναι αγώνας αντιιμπεριαλιστικός.
Κάτω η δικτατορία.
Ζήτω η δημοκρατία.


ΤΩΡΑ:
Και βέβαια το Πολυτεχνείο ΕΚΕΙΝΟ δε ζει και πολύ περισσότερο ούτε ο αγώνας ΕΚΕΙΝΟΣ συνεχίζεται. Μόνο από αρρωστημένα μυαλά κάποιων κομματικών ταγών που το βλέπουν ως ανεξάντλητη πηγή ανάδειξης στελεχών και από αθεράπευτα ρομαντικούς που επίμονα αρνούνται ν’ αντικρύσουν την αλλοτρίωση των νοημάτων του, μπορεί ν’ ακούσεις και πάλι τα παραπάνω δυο συνθήματα, που με βλακώδη αθωότητα τόσο επίμονα βροντοφωνάξαμε τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Το Πολυτεχνείο δε ζει γιατί φρόντισαν πολύ γρήγορα να το απογυμνώσουν από τις πραγματικές του διαστάσεις, τους συμβολισμούς και τη δυναμική του όλοι αυτοί που απέτυχαν να το χαλιναγωγήσουν όταν εξερράγει, αλλά θέλησαν να πατρονάρουν κατ’ αποκλειστικότητα μετά.
Το Πολυτεχνείο δε ζει γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των αγωνιστών - φοιτητών έκανε σιωπηλά και ταπεινά στην άκρη όταν έπεσε ο κουρνιαχτός κι αρχίσανε στη διαπασών να παίζουν τα όργανα των μικροπολιτικών συμφερόντων και ο διαγωνισμός των πολιτικών νεολαιών για την ιδιοποίησή του.

Κι αν θέλετε να παρακολουθήσετε το έσχατο όριο της κατάπτωσης και καταρράκωσης των πολιτικών ηθών διαβάστε με πόση Δημοκρατική ευαισθησία τα μέλη της ΠΑΣΠ πριν από πολλά χρόνια έχοντας την προεδρία της ΕΦΕΕ πήραν μετά την πορεία την αιματοβαμμένη σημαία στα γραφεία τους, την έκαναν ιδιοκτησία τους και τα σημερινά μέλη αποδεικνύονται άξιοι διάδοχοί τους και θεματοφύλακες της ίδιας κι απαράλλαχτης νοοτροπίας αρνούμενοι την επιστροφή της.
Αντιγράφουμε από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/11/2008
Την επιστροφή της σημαίας - σύμβολο του Πολυτεχνείου στον φυσικό της χώρο, στο ιστορικό κτίριο της Πατησίων, ζητεί -για πρώτη φορά εγγράφως- από το ΠΑΣΟΚ η Συντονιστική Επιτροπή Εορτασμού της επετείου, 35 χρόνια μετά την εξέγερση και μάλιστα διά επιστολής της προς τον γραμματέα του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Ραγκούση.


«Αποφασίσαμε να σας απευθύνουμε την επιστολή, πρώτον, για να σας ενημερώσουμε ότι η σημαία του Πολυτεχνείου, που φέρουν στην κεφαλή της πορείας προς την αμερικανική πρεσβεία στις 17 Νοεμβρίου εκπρόσωποι της νεολαίας του ΠΑΣΟΚ και άλλων οργανώσεων, έχει ζητηθεί επανειλημμένως και στο παρελθόν να παραμένει στον μουσειακό χώρο του Πολυτεχνείου και να μην την εμφανίζει όπως την εμφανίζει η νεολαία του ΠΑΣΟΚ, κάθε χρόνο ως αποκλειστικότητά της. Δεύτερον, να σας ζητήσουμε να εξαντλήσετε την επιρροή σας για να παραδοθεί η σημαία στο ΕΜΠ (μουσειακός χώρος Πολυτεχνείου), και εν συνεχεία να παραδίδεται μόνο στους εκπροσώπους των φοιτητικών παρατάξεων κατά την έναρξη της πορείας και να επιστρέφεται και πάλι στο Πολυτεχνείο».
Ο αντιπρύτανης του ΕΜΠ Γιάννης Πολύζος εξηγεί στην «Ε» πως «η επιστροφή της σημαίας, που αποτελεί κορυφαίο σύμβολο για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, θα αποτελέσει πολιτική πράξη, με την έννοια ότι οι εκδηλώσεις της επετείου είναι οικουμενικές και κανένας φορέας ή παράταξη δεν έχει ουσιαστικούς λόγους να διεκδικεί τη φύλαξή της». «Ο φυσικός της χώρος είναι το κτίριο της πρυτανείας, μαζί με τον πομπό του ραδιοφωνικού σταθμού και τα άλλα κειμήλια της εξέγερσης», υποστηρίζει.

Τα λόγια είναι περιττά.

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Από τα σαλόνια των ΜΜΕ η λίστα των 15

Τελικά το βραβείο Αναγνωστών δε θα δοθεί μόνο από τις λέσχες ανάγνωσης, πρόταση στην οποία αντιδράσαμε και συζητήσαμε διεξοδικά σ’ αυτό το μπλογκ, αλλά οι λέσχες έβαλαν για τα καλά το χεράκι τους στην όλη διαδικασία καθώς ήταν αυτές που επέλεξαν τους τελικούς τίτλους.
Πρώτες εκτιμήσεις:
Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν όλα τα ονόματα που φιγουράρουν στη λίστα, είναι τα γνωστά, εκείνα ακριβώς που παίζουν συνεχώς στις στήλες των ευπώλητων και ταυτόχρονα στα σαλόνια των εφημερίδων και άλλων μέσων επικοινωνίας.
Από την άλλη εκτός λίστας έμειναν βιβλία, που η κυκλοφορία και μόνο ενός τίτλου, πιθανά να υπερβαίνει το σύνολο των δεκαπέντε.
Κανένας βέβαια από τους «υπεύθυνους» δεν θα μας ξεκαθαρίσει τι τελικά βραβεύουμε και με ποια κριτήρια η κάθε λέσχη αποφασίζει πριν από μας για μας.
Κανένας βέβαια δεν θα απαντήσει στο ερώτημα αν όσοι επέλεξαν είχαν την επάρκεια να ανταποκριθούν σ’ αυτή την πρόκληση.

Κι ακόμα διαπιστώσαμε όταν θελήσαμε να κάνουμε ένα τσεκάρισμα για τα βιβλία που κόπηκαν ότι δεν υπάρχει στην ιστοσελίδα του ΕΚΕΒΙ ο κατάλογος που είχε σταλεί στις λέσχες με τα βιβλία όλης της λίστας. Γιατί;
Με την ευκαιρία λοιπόν του διαγωνισμού αξίζει να θυμηθούμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις θέσεις που πήραν άνθρωποι του βιβλίου στο διάλογο που έγινε το μήνα Ιούνιο στο μπλογκ μας.

Κώστας Ακρίβος, συγγραφέας
Υπάρχει αυτή τη στιγμή άλλος καταλληλότερος φορέας για να εκφράσει την άποψή του σχετικά με το ποιοτικά αναγνωρίσιμο, άρα και βραβεύσιμο, βιβλίο; Επιμένω πως όχι.

Άρης Μαραγκόπουλος
συγγραφέας, μεταφραστής, κριτικός βιβλίου
Ας μην εθελοτυφλούμε. Κατά τη χώρα και η ανάγνωσή της. Κατά την ανάγνωση και οι βραβεύσεις.

Στεφανάκης Δημήτρης, συγγραφέας
Ας οραματιστούμε όλοι μαζί ένα κόσμο με λιγότερα βραβεία και διακρίσεις αλλά περισσότερη ουσία και κόπο στην δημιουργική διαδικασία της γραφής.

Μάκης Καραγιάννης
συγγραφέας, συνεκδότης του περιοδικού "
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ" της Κοζάνης
Νομίζω ότι «οι αναγνώστες» δίνουν καθημερινά το βραβείο τους με τις εκατοντάδες χιλιάδες πωλήσεις συγκεκριμένων ευπώλητων. Ο χρόνος βέβαια θα κάνει τη δουλειά του και θα αποδώσει δικαιοσύνη, εντάσσοντας τα σημαντικά στον λογοτεχνικό κανόνα και ρίχνοντας τα υπόλοιπα στη χωματερή της λήθης.

Γιάννης Χαιρετάκης,
συγγραφέας αλλά και μέλος ομάδας ανάγνωσης
Αντικειμενικά κριτήρια επιλογής ενός έργου τέχνης δεν υπάρχει. Ποιος θέτει τα κριτήρια και με ποια κριτήρια αυτός θέτει τα κριτήρια; Τα ερωτήματα είναι πολλά, γνωστά και αναπάντητα. Επομένως και η επιλογή ενός βιβλίου (ή του βιβλίου της χρονιάς) είναι εξορισμού υποκειμενική.

Βενετία Αποστολίδου
Αναπληρώτρια καθηγήτρια Νεοελληνικής λογοτεχνίας ΑΠΘ
Ωστόσο συμφωνώ μαζί σας ότι θα έπρεπε να προηγηθεί μια έρευνα για τις λέσχες ανάγνωσης. Ποιες είναι, πού βρίσκονται, από πόσα και τι είδους μέλη αποτελούνται (όχι ονόματα φυσικά), τι είδους βιβλία διαβάζουν κλπ. Μια τέτοια έρευνα θα ήταν πολλαπλώς σημαντική για τη μελέτη της ανάγνωσης στην Ελλάδα.

Μαρία Σκιαδαρέση, συγγραφέας
Σήμερα τα βραβεία είναι της μόδας γενικώς τα περιοδικά ποικίλης ύλης και η τηλεόραση βραβεύουν τον άντρα, τη γυναίκα, το τραγούδι της χρονιάς. Δεν θα έλλειπε το βιβλίο από το πανηγύρι!

Γιώργος Χ. Θεοχάρης
Ποιητής,Διευθυντής του περιοδικού Εμβόλιμον (Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας)
Κάθε χρόνο πιστεύω πως κυκλοφορεί σε κάθε λογοτεχνικό είδος ένα τουλάχιστον βιβλίο αξιότερο από αυτά που βραβεύονται.

Λαμπρόπουλος Νίκος, βιβλιοπώλης
Το βραβείο Αναγνωστών το χρησιμοποιούμε απροσχημάτιστα ως όχημα για να προπαγανδίσουμε τις Λέσχες Ανάγνωσης. Άρα συνειδητά το απαξιώνουμε ακόμα περισσότερο αφού το βάζουμε να υπηρετήσει άλλο σκοπό απ’ αυτόν για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Ανδρέας Μήτσου,
συγγραφέας, κάτοχος 1ου βραβείου αναγνωστών 2007
Ποιος είναι λοιπόν ο αναγνώστης, τι ρόλο καλούνται να παίξουν οι λέσχες αναγνωστών, οι κριτικοί λογοτεχνίας, πώς διαμορφώνεται η διαδικασία του βραβείου αναγνωστών και ποιες οι επιπτώσεις του στην ανάδειξη ενός βιβλίου, είναι ερωτήματα που επιδέχονται πολλαπλές ερμηνείες.

Για όλο το διάλογο πατήστε
ΕΔΩ

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

Το κοινό ψηφίζει για το αγαπημένο μυθιστόρημα της χρονιάς


Βραβείο Αναγνωστών 2008
Το κοινό ψηφίζει για το αγαπημένο μυθιστόρημα της χρονιάς
(10 Νοεμβρίου – 7 Δεκεμβρίου)

Για τέταρτη χρονιά οι αναγνώστες παίρνουν τον λόγο και ψηφίζουν το αγαπημένο τους ελληνικό μυθιστόρημα. Τη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου αρχίζει η ψηφοφορία, που θα αναδείξει το «Βραβείο Αναγνωστών 2008», και θα διαρκέσει μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου.
Το «Βραβείο Αναγνωστών» είναι ένα λογοτεχνικό βραβείο που αγαπήθηκε και καθιερώθηκε από το αναγνωστικό κοινό, το οποίο βράβευσε την Ευγενία Φακίνου το 2005, τη Ρέα Γαλανάκη το 2006, τον Ανδρέα Μήτσου το 2007.
Και φέτος καλείται να ψηφίσει ένα από τα δεκαπέντε ελληνικά μυθιστορήματα της «βραχείας λίστας» που κατήρτισαν με την ψήφο τους τα μέλη Λεσχών Ανάγνωσης από το σύνολο των 150 που δραστηριοποιούνται σε όλη την Ελλάδα.
Ανανεωμένος φέτος ο θεσμός του Βραβείου, ανοίγει τα φτερά του για δεύτερη χρονιά σε όλη την Ελλάδα μέσα από το πανελλαδικό δίκτυο της ΕΡΤ που συνεργάζεται στη διοργάνωση. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει περισσότερο τα προτεινόμενα βιβλία και τους συγγραφείς τους μέσα από τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές της ΕΡΤ.

Φέτος, για πρώτη φορά «μπήκαν στο παιχνίδι» οι 150 Λέσχες Ανάγνωσης, ψηφίζοντας για τη «βραχεία λίστα» των 15 βιβλίων (με αλφαβητική σειρά, από το ονοματεπώνυμο κάθε συγγραφέα) από την οποία καλείται να επιλέξει το κοινό:


· Πανδαιμόνιο του Κώστα Ακρίβου στις εκδόσεις Μεταίχμιο(στείλτε ΒΑ 1 στο 54160)
· Η αηδονόπιτα του Ισίδωρου Ζουργού στις εκδόσεις Πατάκης (στείλτε ΒΑ 2 στο 54160)
· Ανεπίδοτοι έρωτες του Περικλή Κοροβέση στις εκδόσεις Ηλέκτρα (στείλτε ΒΑ 3 στο 54160)
· Η Μαρία των Μογγόλων της Μαριάννας Κορομηλά στις εκδόσεις Πατάκη (στείλτε ΒΑ 4 στο 54160)
· Τι ζητούν οι βάρβαροι του Δημοσθένη Κούρτοβικ στις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα(στείλτε ΒΑ 5 στο 54160)
· Ο τελευταίος Παλαιολόγος του Γιώργου Λεονάρδου στις εκδόσεις Λιβάνη(στείλτε ΒΑ 6 στο 54160)
· Αλδεβαράν του Παύλου Μάτεσι στις εκδόσεις Καστανιώτη(στείλτε ΒΑ 7 στο 54160)
· Τηλεμάχου Οδύσσεια του Δημήτρη Μίγγα στις εκδόσεις Μεταίχμιο(στείλτε ΒΑ 8 στο 54160)
· Όλα σου τα μαθα, μα ξέχασα μια λέξη του Δημήτρη Μπουραντά στις εκδόσεις Πατάκη (στείλτε ΒΑ 9 στο 54160)
· Του φιδιού το γάλα του Γιάννη Ξανθούλη στις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα(στείλτε ΒΑ 10 στο 54160)
· Η Μεγάλη Άμμος του Βαγγέλη Ραπτόπουλου στις εκδόσεις Κέδρος(στείλτε ΒΑ 11 στο 54160)
· Βίλα Κόμπρε του Αλέξη Σταμάτη στις εκδόσεις Καστανιώτη (στείλτε ΒΑ 12 στο 54160)
· Φτερά από μετάξι της Πασχαλίας Τραυλού στις εκδόσεις Ψυχογιός (στείλτε ΒΑ 13 στο 54160)
· Ραγδαία επιδείνωση του Θανάση Χειμωνά στις εκδόσεις Πατάκη(στείλτε ΒΑ 14 στο 54160)

· Παλιά, πολύ παλιά του Πέτρου Μάρκαρη στις εκδόσεις Γαβριηλίδης (εκτός συναγωνισμού)
[Οπως κάθε χρόνο, η επιλογή έγινε από τους τίτλους ελληνικής λογοτεχνίας που κυκλοφόρησαν από την 1η Οκτωβρίου 2007 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2008, σύμφωνα με τους καταλόγους που δημοσιεύονται στη ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ (www.biblionet.gr). Σημείωση: το μυθιστόρημα «Παλιά, πολύ παλιά» του συγγραφέα και προέδρου του ΕΚΕΒΙ κ. Πέτρου Μάρκαρη αναδείχθηκε μεν μεταξύ των 15 επικρατέστερων για το φετινό βραβείο από τις Λέσχες Ανάγνωσης, ωστόσο θα παραμείνει εκτός συναγωνισμού].

Οι αναγνώστες μπορούν να ψηφίζουν από τις 10 Νοεμβρίου έως 7 Δεκεμβρίου 2008, με sms στο 54160 (χρέωση κανονικού μηνύματος).
Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στις 10 Δεκεμβρίου στην εκπομπή «Έχει Γούστο» με την Μπήλιω Τσουκαλά στη ΝΕΤ.

Από την ιστοσελίδα του ΕΚΕΒΙ

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008

Από το κοντύλι στον υπολογιστή. Τα παρεπόμενα της εκδήλωσης

Ξεπέρασε τις προσδοκίες μας η ανταπόκριση των φίλων του βιβλιοπωλείου στο κάλεσμα για την παρουσίαση του λευκώματος «Από το κοντύλι στον υπολογιστή».
Το παρουσίασαν όπως σας είχαμε προαναγγείλει οι συγγραφείς του
Βάσω Βασιλού - Παπαγεωργίου
και Αλέξης Δημαράς

οι οποίοι σε πολλούς ξύπνησαν μνήμες απασφαλίζοντας και ενεργοποιώντας ευαίσθητες χορδές μιας αξεπέραστης εφηβείας, σ’ άλλους ζωντάνεψαν την εικόνα τόσο κοντινών χρόνων αλλά ταυτόχρονα και τόσο ξεθωριασμένων.
Με λόγο αλλά και εικόνα μέσα από τις σελίδες του βιβλίου παρέλασαν οι μαθητές κάποιων άλλων δεκαετιών σημερινοί παππούδες και γλυκύτατες γιαγιάδες με τις σκανταλιές αλλά και τις επιδόσεις τους, με τις πλάκες αλλά και τις πράξεις ηρωισμού και αυτοθυσίας όταν οι συνθήκες το απαίτησαν.

Ένα βιβλίο πανόραμα του πολύπαθου εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας μας από τη γέννησή του μέχρι τις μέρες μας. Ενός εκπαιδευτικό συστήματος που ταλανίζεται από την ελαφρότητα που το αντιμετωπίζουν οι εκάστοτε ιθύνοντες κι ας πρόκειται για το σοβαρότερο διακύβευμα ενός κράτους.

Τα Αθεϊκά του Βόλου, ο πετροπόλεμος των φοιτητών για τη μετάφραση του Ευαγγελίου στη δημοτική, η δίκη των τόνων κατά του καθηγητή Κακριδή κι ενώ η Ελλάδα βρισκόταν στη βαθειά κατοχή του 1941 υπόθεση που θίξαμε πριν δυο τρία χρόνια και με την Αγγέλα Καστρινάκη, τα ΑΕΤΟΠΟΥΛΑ, είναι μερικά από τα θέματα που έδωσαν και την πολιτική διάσταση που έχει η υπόθεση εκπαίδευση και κανένας μας δεν μπορεί να αγνοήσει.
Κι ακόμα ο κύριος Δημαράς περιέγραψε με το δικό του τρόπο τη διαχρονικότητα των προβλημάτων που ταλαιπωρούν την εκπαίδευση από γεννησιμιού της δίνοντας το έναυσμα για γόνιμο διάλογο - και έντονο πολλές φορές - που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού σε μια εκδήλωση που άγγιξε σε διάρκεια τις δυόμισι ώρες.
Ας ακούσουμε κι ενα χαρακτηριστικό απόσπασμα από τη συζήτηση