Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

Ένας Μάης που μας έμαθε να είμαστε ρεαλιστές ζητώντας το αδύνατο.


ο ΜΑΗΣ του '68
45 ΧΡΟΝΙΑ μετά...

«Ούτε ύμνοι ούτε θρήνοι. Λέμε απλώς: “Την αγαπήσαμε πολύ την επανάσταση!”».

Και την ιστορία των τοίχων του Παρισιού.

  •   Απαγορεύεται το απαγορεύεται.

  •  Η Φαντασία στην Εξουσία

  •   Να 'στε ρεαλιστές, ζητήστε το αδύνατο.

  • Η ανία είναι αντεπαναστατική.

  • Δεν θα αξιώσουμε τίποτα, δεν θα ζητήσουμε τίποτα.
         Θα πάρουμε, θα καταλάβουμε.

  • Το αφεντικό έχει ανάγκη εσένα, δεν τον έχεις εσύ ανάγκη.

  •  Εργαζόμενε: Είσαι 25 χρονών αλλά το συνδικάτο σου είναι του προηγούμενου αιώνα.

  • Αγοράζουν την ευτυχία σου... Κλέψ' την.

  • Ήρθα. Είδα. Πίστεψα.

  • Η ποίηση βρίσκεται στους δρόμους.

  • Εμπρός του Πανεπιστημίου οι κολασμένοι.

  • Σ' αγαπώ! Ω, πέστο με πέτρες!
  • Ούτε Θεός ούτε αφέντης!

Δεν υπάρχουν σχόλια: