Έφυγε ο Χάρι Μούλις αφήνοντάς μας ένα μυθιστόρημα σπάνιας ομορφιάς και εκπληκτικού διανοητικού μεγαλείου "Η ανακάλυψη του ουρανού"

Πέθανε ο Ολλανδός συγγραφέας Χάρι Μούλις, αυτός που μας χάρισε το μεγαλειώδες μυθιστόρημα Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ. Ένα μυθιστόρημα ποταμό που συνδυάζει με αριστουργηματικό τρόπο τη συγκίνηση με τον προβληματισμό, την αγωνία με το χιούμορ, την απόλαυση με τη γνώση. Και ταυτόχρονα είναι ενα σύγχρονο φιλοσοφικό έργο αλλά κι ένα από τα συναρπαστικότερα θρίλερ. Όσοι το έχουμε διαβάσει από χρόνια είναι βέβαιο πως κάποια στιγμή θα το ξαναπιάσουμε στα χέρια μας και όσοι δεν το έτυχε να το συναντήσετε αδράξτε τώρα την ευκαιρία.

Γι αυτό το μυθιστόρημα σας παρουσιάζουμε την κριτική που δημοσιεύθηκε στο ΒΗΜΑ το 2002.
Οι ουράνιες δυνάμεις καταλογίζουν στους ανθρώπους ότι εκμαυλίστηκαν από την τεχνολογία ο Θεός ζητεί πίσω τις Δέκα Εντολές
Τα γήινα και τα θεϊκά

μυθιστόρημα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ | Σάββατο 4 Μαΐου 2002Το 1992 ο Χάρι Μούλις είχε τέσσερις σημαντικούς λόγους για να γιορτάζει: τη συμπλήρωση εξήντα πέντε χρόνων ζωής, την επέτειο της τεσσαρακονταετούς αδιάλειπτης συγγραφικής του δραστηριότητας, την κυκλοφορία στην Ολλανδία μισού εκατομμυρίου αντιτύπων του μυθιστορήματός του Η απόπειρα (το οποίο, όπως τα Στοιχεία και η Διαδικασία, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη) και κυρίως την ολοκλήρωση και έκδοση του εκτενέστερου και πιο σημαντικού μυθιστορήματος της συγγραφικής του καριέρας, με τίτλο Η ανακάλυψη του ουρανού. Σήμερα, μία δεκαετία αργότερα, το ελληνικό αναγνωστικό κοινό έχει πλέον τη δυνατότητα (χάρη σε μια εξαιρετικής ποιότητας και απόλυτης γλωσσικής πιστότητας μετάφραση από την Ινώ Βαν Ντάικ-Μπαλτά) να απολαύσει ένα έργο που χαρακτηρίστηκε από την παγκόσμια κριτική «ένα επιβλητικό μοντέρνο μυθιστόρημα για τη μεταπολεμική ευρωπαϊκή πραγματικότητα...».Ωθούμενος από μια πυθαγόρειας προέλευσης υπόγεια εμμονή με τους αριθμολογικούς συμβολισμούς ο Μούλις κατανέμει το αφηγηματικό υλικό του σε τέσσερα μέρη (από την Αρχή της αρχής ως το Τέλος του τέλους), όσα ακριβώς είναι και τα πρωταγωνιστικά πρόσωπα του μύθου του, και σε εξήντα πέντε κεφάλαια, όσα και τα χρόνια της ζωής του όταν συνέγραφε το μυθιστόρημα. Ο πρόλογος, τα τρία ιντερμέτζα και ο επίλογος που διακόπτουν την κατά βάση ρεαλιστική ανάπτυξη της ιστορίας αποτελούν τον συνδετικό κρίκο των όσων διαδραματίζονται «επί γης» με τις επουράνιες επιλογές που ως απώτερο σκοπό έχουν να δημιουργήσουν έναν «κλώνο» ο οποίος καλείται να εκπληρώσει μιαν ουράνια μυστική αποστολή περί τα τέλη της δεύτερης χιλιετίας.Τα πρόσωπα-κλειδιά για την πραγμάτωση αυτού του αλλόκοτου σχεδίου θα είναι ο Μαξ Ντέλιους και ο Οννο Κουίστ, δύο άνθρωποι που ήρθαν στον κόσμο τη βραδιά που οι ναζιστές πυρπόλησαν το Ράιχσταγκ, δύο μονοζυγωματικά δίδυμα που οι δρόμοι της ζωής τους διασταυρώνονται περί τα τέλη της ταραγμένης δεκαετίας του '60. Οι δύο άνδρες αποτελούν το άκρως αντίθετο ο ένας του άλλου. Ο Μαξ είναι ένας εκδηλωτικός, επικούρειος και ερωτομανής αστρονόμος ο οποίος, πίσω από την επιφανειακή του εξωστρέφεια, κρύβει επιμελώς ένα βαθύ ψυχικό τραύμα, απόρροια μιας απίστευτης οικογενειακής τραγωδίας που στιγμάτισε την παιδική του ηλικία. Ο Οννο, από την άλλη, είναι ένας εσωστρεφής καταστασιακός, γόνος μιας δυναστείας καλβινιστών ολλανδών πολιτικών, ιδιοφυΐα στην ερμηνεία «νεκρών» γλωσσών, παραιτημένος όμως και με προβλήματα επικοινωνίας με τους γύρω του.

Η φιλία των δύο ανδρών και οι εκτεταμένες συνακόλουθες συζητήσεις μεταξύ τους θα δώσουν την αφορμή στον «πανεπιστήμονα» Μούλις να απλώσει μπρος στα έκπληκτα μάτια του αναγνώστη έναν εντυπωσιακό καμβά από τις πλέον απίθανες φιλοσοφικές θεωρίες, ιστορικά ανέκδοτα, φανταστικούς διαλόγους και καλλιτεχνικά αινίγματα που έχουν εμφανιστεί ποτέ στις σελίδες ενός μυθιστορήματος. Γιατί ο Κιούμπρικ στην ταινία του 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος «βαφτίζει» HAL τον υπολογιστή που καταλαμβάνει την εξουσία στο διαστημόπλοιο; Γιατί ο πρωταγωνιστής στη Δίκη του Κάφκα ονομάζεται Γιόζεφ Κ.; Τις απαντήσεις σε αυτούς τους ευφάνταστους γρίφους καθώς και σε δεκάδες άλλους, εφάμιλλα σπινθηροβόλους και προκλητικά ανατρεπτικούς, έρχεται, διά στόματος των δύο ηρώων του, να δώσει ο ίδιος ο Μούλις, καθώς με χάρη μεταφέρει την αφήγηση από τα μαθηματικά στη λογοτεχνική κριτική, από την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική σε αρχέγονες μυστικιστικές δοξασίες, από τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία στα διαχρονικά φιλοσοφικά και ηθικά ερωτήματα, ενώ παράλληλα με την εξωτερική δράση και τη δέση της πλοκής υποστηρίζει με συνέπεια και επιτυχία τις θεματικές αντιμεταθέσεις στις οποίες αδιάλειπτα προβαίνει.Η γνωριμία των δύο ανδρών με την τσελίστα Αδα Μπρονς θα αποτελέσει τον καταλύτη στην ως εκείνη τη στιγμή άρρηκτη φιλική σχέση τους. Από το ερωτικό τρίγωνο που θα δημιουργηθεί θα γεννηθεί ένα αγόρι το οποίο δεν θα γνωρίζει αν φυσικός του πατέρας είναι ο Μαξ ή ο Οννο. Ο μικρός Κουίντεν Κουίστ, παιδί με ιδιαίτερες ικανότητες και ξεχωριστά χαρίσματα, θα είναι ο «εκλεκτός», ένας εν αγνοία του μυστικός απεσταλμένος των επουράνιων δυνάμεων. Αποστολή του θα είναι να μεταφέρει πίσω στον ουρανό τις λίθινες πλάκες με τις Δέκα Εντολές, το συμβόλαιο που συνυπέγραψε ο Θεός με τους ανθρώπους. Αιτία; Οι άνθρωποι έχουν πλέον πουλήσει την ψυχή τους στον Διάβολο με αντάλλαγμα την τεχνολογία. Οι πρόσφατες επιστημονικές ανακαλύψεις οδηγούν με σιγουριά στο τέλος την ανθρώπινη κοινωνία, υποχρεώνοντας τις επουράνιες δυνάμεις να άρουν την υποστήριξή τους και να εγκαταλείψουν το γένος των ανθρώπων στην τύχη του.Η Ανακάλυψη του ουρανού αποτελεί συγγραφικά το magnum opus του Χάρι Μούλις. Μαξιμαλιστικό στη στόχευση και μανιχαϊστικό στον ιδεολογικό του άξονα διερευνά ακατάπαυστα και εξαντλητικά κάθε πτυχή της ανθρώπινης συνείδησης θέτοντας προς προβληματισμό βασικά υπαρξιακά διλήμματα, θέματα κρίσεως και αποφάσεων, μοίρας και πεπρωμένου.Ο Μούλις υπερβαίνει κάθε πνευματικό φράγμα και γράφει σε όλα τα δυνατά επίπεδα μετερχόμενος κάθε γνωστή λογοτεχνική φόρμα. Το στυλ του είναι ταυτόχρονα ουράνιο και γήινο, ειρωνικό και φιλοσοφικό, δραματικό και πνευματώδες, αρχαϊκό και φουτουριστικό, επιστημονικό και ποιητικό. Σχεδόν κάθε θέμα με το οποίο έχει καταπιαστεί στα προηγούμενα έργα του βρίσκει τη θέση του εδώ κατά τρόπο που είναι συγχρόνως ευφυής και απόλυτα φυσικός. Αυτό εν μέρει οφείλεται στην πανταχού παρούσα αίσθηση του χιούμορ που ο Μούλις αναμφίβολα διαθέτει, χιούμορ που είναι τόσο μεταδοτικό όσο και ηθελημένο. Είναι ένας σοβαρός συγγραφέας που οργανώνει με τάξη το υλικό του κολοσσιαίου ακαδημαϊκού μαθήματος που παραδίδει στους αναγνώστες του, δεν ξεχνά όμως παράλληλα ότι η κύρια αποστολή του είναι να ψυχαγωγήσει. Ετσι κατορθώνει πραγματικά να πείσει τον αναγνώστη του ότι είναι σε θέση να επαναφέρει την τάξη μέσα στο χάος του σύγχρονου κόσμου μέσω ενός μυθιστορήματος.Είτε αποτελέσει το πρώτο ολλανδικό Νομπέλ Λογοτεχνίας (όπως έντονα συζητιέται σε πολλούς ευρωπαϊκούς λογοτεχνικούς κύκλους την εφετινή χρονιά) είτε όχι, ο Μούλις αδιαμφισβήτητα έχει επιτύχει με την Ανακάλυψη του ουρανού να χαρτογραφήσει την ανθρώπινη αγωνία για το μέλλον μέσα από ένα μυθιστόρημα σπάνιας ομορφιάς και εκπληκτικού διανοητικού μεγαλείου.

Μικρή ερωτική εξομολόγηση στο βιβλίο και στη λογοτεχνία

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ 

JACQUES BONNET

Εκδόσεις ΑΓΡΑ 2010,

Αριθμός σελίδων: 184, 

Τιμή: 15,50 Ευρώ

ΖΕΙΤΕ ΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ μήπως πέσει η βιβλιοθήκη σας και σας πλακώσει ενόσω κοιμόσαστε; Ή υπερβολική συσσώρευση βιβλίων θέτει άραγε σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη της οικογένειάς σας; Ταξινομείτε τα βιβλία σύμφωνα με το θέμα τους, τη γλώσσα, τον συγγραφέα, την χρονολογία έκδοσης, το σχήμα τους ή μήπως με ένα εντελώς διαφορετικό κριτήριο που μόνο εσείς το γνωρίζετε; Μπορεί κανείς να τοποθετήσει πλάι πλάι σ΄ ένα ράφι δύο συγγραφείς που ήσαν θανάσιμα τσακωμένοι μεταξύ τους όσο ζούσαν; Αυτά και άλλα πολλά προβλήματα καλούνται να επιλύσουν οι βιβλιομανείς, τελευταία δείγματα ενός είδους που τείνει να εκλείψει. Αυτοί που, εκτός από το πάθος να έχουν στην κατοχή τους βιβλία, θέλουν επιπλέον και να τα διαβάζουν.

Οι βιβλιοθήκες είναι ζωντανές υπάρξεις που αντικατοπτρίζουν τη περιπλοκότητα του εσωτερικού μας κόσμου. Καταλήγουν συχνά να δημιουργούν ένα λαβύρινθο από τον οποίο, προς μεγάλη πλήν όμως επικίνδυνη απόλαυσή μας, μπορεί κάλλιστα να μη βγούμε ποτέ.

Σ' αυτή τη μικρή πραγματεία με θέμα την τέχνη να συμβιώνει κανείς μ' έναν εξαιρετικά μεγάλο αριθμό βιβλίων, εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, ο Πεσσόα που επιχειρεί να γίνει βιβλιοθηκάριος, ο Ματίς που θέτει υποψηφιότητα για «επόπτης του δικαίου των φτωχών», ή ακόμη ο πλοίαρχος Άχαμπ και το μυστήριο του ποδιού που του έφαγε ο Μόμπυ Ντίκ. Στην πραγματικότητα, οι δεκάδες χιλιάδες σελίδες που καταλαμβάνουν τα ράφια μας κατοικούνται από ολοζώντανα φαντάσματα, τα οποία, έτσι και τα συναντήσουμε στο δρόμο μας, δεν μας αφήνουν πια ποτέ.

« Ο Μποννέ, ως λόγιος, διαθέτει κάτι από τον Πίκο ντε λα Μιράντολα, μια βούληση να αγκαλιάσει τον κόσμο, να τον κυριεύσει μέσω αυτών των εύθραυστων αλλά κατ' ουσίαν αθάνατων ορθογώνιων χάρτινων αντικειμένων».

- JEAN-CLAUDE PERRIER, Livres Hebdo, 5.9.2008

« Ό Ζακ Μποννέ κέρδισε το στοίχημα που είχε βάλει με τον εαυτό του: η ιερή του σύνοψη τοποθετείται πια ανάμεσα στα βιβλία Το ατιμώρητο αυτό αμάρτημα, η ανάγνωση του Valery Larbaud και στις Λέξεις του Σάρτρ. Το πάθος και το χιούμορ ξεχειλίζουν απ΄ τις σελίδες του.»

- BERNARD MORLINO, Figaro Litteraire, 18.9.2008

«[...] Μέσα σε λίγα λεπτά, συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε ένα κοινό σημείο το οποίο και άλλαξε άρδην το χαρακτήρα της βραδιάς: ήμαστε και οι δύο κάτοχοι μιάς τερατώδους βιβλιοθήκης με πολλές δεκάδες χιλιάδες βιβλία. Όχι καμιά από εκείνες τις βιβλιοθήκες των βιβλιόφιλων με τόμους τόσο πολύτιμους που οι ιδιοκτήτες τους δεν τους ανοίγουν ποτέ, από φόβο μήπως τους καταστρέφουν, αλλά μια βιβλιοθήκη χρηστική όπου δεν διστάζει κανείς να σημειώνει τά βιβλία, να τα διαβάζει στο μπάνιο του, και στην οποία φυλάει οτιδήποτε έχει διαβάσει ποτέ ή έχει την πρόθεση να διαβάσει αργότερα –συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων τσέπης όπως και των τυχόν πολλαπλών εκδόσεων του ίδιου βιβλίου. Μια μη εξειδικευμένη βιβλιοθήκη ή μάλλον εξειδικευμένη σε τόσο πολλούς τομείς ώστε να καταντά γενικού ενδιαφέροντος. Κατά τη διάρκεια του φαγητού κουβεντιάσαμε αποκλειστικά για την ευλογία αλλά και για την κατάρα που βάραινε τη μοίρα μας: Τα βιβλία είναι ακριβά να τ' αγοράσεις, δεν έχουν καμία μεταπωλητική αξία, αν εξαντληθούν πρέπει να τα πληρώσεις σε εξωφρενικές τιμές σε περίπτωση που τα χρειάζεσαι, είναι βαριά στο κουβάλημα, πιάνουν σκόνη, καταστρέφονται με την υγρασία, μαζεύουν ποντίκια, ενώ από μια ποσότητα και πάνω είναι σχεδόν αδύνατον να τα μετακομίσεις, απαιτούν σωστή ταξινόμηση για να μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις και, πάνω άπ' όλα, πιάνουν πολύ χώρο». 

[...] Μπορεί νά έχουμε διαλέξει τα θέματα και τους άξονες ανάπτυξης της βιβλιοθήκης, διαπιστώνουμε ωστόσο ως απλοί παρατηρητές πως έχει κατακυριεύσει τους τοίχους του δωματίου, έχει σκαρφαλώσει μέχρι το ταβάνι, έχει καταλάβει το ένα μετά το άλλο όλα τα δωμάτια του σπιτιού εξοβελίζοντας στο διάβα της ό,τι την ενοχλούσε. Εξορίζει τους πίνακες που κρέμονταν στους τοίχους και τα αντικείμενα που εμπόδιζαν την πρόσβαση στα ράφια της˙ μετακινείται και μαζί της μετακινούνται κι οι μπελαλίδικοι ακόλουθοί της πού είναι τα σκαμπώ και οι σκαλίτσες, επιβάλλει συνεχείς ανακατατάξεις γιατί η ανάπτυξή της δεν είναι γραμμική και απαιτεί ολοένα νέες κατανομές.

[...] Είναι εξακριβωμένο πως ο κανόνας ταξινόμησης μιας βιβλιοθήκης μπορεί να συνιστά προμήνυμα της πνευματικής διαταραχής του ιδιοκτήτη της.

[...] Θυμάμαι μια ιστορία που διάβασα κάπου, για εκείνον τον μελλοθάνατο στον καιρό της Τρομοκρατίας ο οποίος διάβαζε ένα βιβλίο μέσα στο κάρο που τον πήγαινε στην αγχόνη, και πριν ανέβει στην γκιλοτίνα σημάδεψε τη σελίδα στην οποία είχε φτάσει.

[...] Το μόνο πλεονέκτημα με μια βιβλιοθήκη σαν τη δική μου είναι πως ποτέ δεν τράβηξε το ενδιαφέρον των διαρρηκτών που με τίμησαν κατά καιρούς με την επίσκεψη τους: Τα βιβλία είναι πολύ βαριά και έχουν ελάχιστη μεταπωλητική άξια.

[...] Τό σημαντικό δεν είναι να διαβάζεις γρήγορα αλλά νά διαβάζεις το κάθε βιβλίο με την ταχύτητα που του αρμόζει. Είναι εξίσου επιζήμιο να αναλώνεις πολύ χρόνο πάνω σε ορισμένα βιβλία όσο και να διαβάζεις άλλα υπερβολικά γρήγορα. Υπάρχουν βιβλία πού τα μαθαίνουμε ξεφυλλίζοντάς τα, άλλα που μόνο με δύο και τρεις αναγνώσεις τα κατανοούμε, άλλα πάλι που μπορεί να τα διαβάζουμε και να τα ξαναδιαβάζουμε σε όλη μας τη ζωή και κάθε φορά κάτι να κερδίζουμε.

Αποσπάσματα από το βιβλίο

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ό ΖΑΚ ΜΠΟΝΝΕ υπήρξε ιδρυτής των εκδόσεων Pandora και κατόπιν επιμελητής εκδόσεων στο Flammarion και γενικός γραμματέας στις εκδόσεις Albin Michel, πρώην συνεργάτης των σελίδων για το βιβλίο στο περιοδικό Express, συγγραφέας ενός μυθιστορήματος (A I'enseigne de I'amitié, 2001, εκδόσεις Liana Levi) και μέχρι πρόσφατα αρχισυντάκτης των Cahiers du Syndicat de la librairie française.

Τη Δευτέρα 25 Οκτωβρίου στις 8,00 παρουσιάζουμε στο κοινό της Λιβαδειάς το βιβλίο μας ΔΙΣΤΟΜΟ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944, ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ

Ήρθε η ώρα για την παρουσίαση του βιβλίου μας

ΔΙΣΤΟΜΟ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944, ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ .

Τη Δευτέρα 25 Οκτωβρίου στις 8.00 μ.μ.

 στο βιβλιοπωλείο μας στη Λιβαδειά

• Ο Γ. Χ. Θεοχάρης που έκανε την ανθολόγηση και την επιμέλεια θα μιλήσει για τη δομή του βιβλίου .
• Ο ιστορικός Μιχάλης Λυμπεράτος θα συζητήσει μαζί μας το θέμα : ΔΙΣΤΟΜΟ τα ιστορικά αίτια μιας σφαγής                               με μια ομιλία που θα προκαλέσει αίσθηση καθώς συνδέει τα γεγονότα με τη γενοκότερη πολιτική των Γερμανών στην Ευρώπη.
• Θα προβληθεί το πλούσιο και συγκλονιστικό φωτογραφικό υλικό που περιέχεται στο βιβλίο.

Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα και φωτογραφίες του βιβλίου.

Δυο μήνες μετά τη σφαγή της μητέρας της από τους Γερμανούς, στο Δίστομο, στις 10 Ιουνίου του 1944, οι δύο φωτορεπόρτερ του LIFE (ο πασίγνωστος Dmitri Κessel ο ένας) τη συνάντησαν τη στιγμή που είχε τελειώσει το πλύσιμο των ρούχων στη σκάφη και κατευθυνόταν στο μέρος της αυλής του σπιτιού της που ήταν θαμμένα τα δικά της θύματα εκείνου του τραγικού Σαββάτου.

Τα μανίκια του φορέματος ήταν σηκωμένα, η μύτη της κόκκινη και τα δάκρυα κυλούσαν πάνω στο δεξί μάγουλο.

Τη σκούντησαν στην πλάτη και τη στιγμή που γύρισε σε αυτούς πρόλαβαν να απαθανατίσουν με μοναδικό τρόπο την πονεμένη έκφραση και τις αλμυρές σταγόνες να πέφτουν πάνω στα πεταχτά ζυγωματικά της.

Στις 29 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου η φωτογραφία δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό περιοδικό. Εκείνη το έμαθε με δυο χρόνια καθυστέρηση, όταν ο άγνωστος γι’ αυτήν κ. Κων. Κούγιας, Έλληνας ομογενής που έμενε μόνιμα στην Ουάσινγκτον, της έστειλε μια κάρτα για τα Χριστούγεννα με τη οποία την πληροφορούσε:

«Αυτή, ταύτη η φωτογραφία σου δημοσιεύθη εις το περιοδικόν “Ζωή” την 29ην Νοεμβρίου 1944, όπου την ξαναφωτογραφίσαμε και σου αποστέλλομεν αντίτυπον».

Εκείνη η κάρτα στάθηκε αφορμή για να αναπτυχθεί μια μακρόχρονη αλληλογραφία. Η κ. Μαρία Παντίσκα ήταν τότε 18 ετών.

... Μόνο στο νεκροταφείο. Πρωί, απόγεμα, καθημερινά, μ’ οποιοδήποτε καιρό, για ν’ ανάψω τα καντήλια στον κοινό τάφο των γονιών μου και των αδελφών μου. Μου είχανε πει πως τους θάψανε όλους μαζί τυλιγμένους σ’ ένα κρεμέζο σεντόνι που βρέθηκε πρόχειρο. Ξεκινούσα κάθε μέρα την ίδια ώρα, μ’ ένα μπουκαλάκι λάδι στο χέρι, λουμίνια, (μαζεμένα και ξεραμένα το καλοκαίρι) κι ένα κουτί σπίρτα. Ντυμένη μες στα μαύρα, ως και μαύρες χοντρές κάλτσες, συναντούσα στο δρόμο γυναίκες, ντυμένες κατάμαυρα κι αυτές σαν μοίρες, κρατώντας τα ίδια πράματα στο χέρι. Γινόμαστε ένα τσούρμο και προχωρούσαμε...

Απόσπασμα από τη "Νίτσα" της Καίτης Μανωλοπούλου 

Επίγραμμα του Γιάννη Ρίτσου για το Δίστομο

Εδώ ’ναι το πικρό το χώμα του Διστόμου.

Ω, εσύ διαβάτη, όπου πατήσεις να προσέχεις –

εδώ πονά η σιωπή, πονάει κι η πέτρα κάθε δρόμου

κι απ’ τη θυσία κι απ’ τη σκληρότητα του ανθρώπου.

Εδώ μια στήλη απλή, μαρμάρινη, όλη κι όλη

με ονόματα σεμνά, κι η Δόξα τα ανεβαίνει

λυγμό-λυγμό, σκαλί-σκαλί, μεγίστη σκάλα.

Κριτικές - Παρουσιάσεις

Λουκάς Θεοχαρόπουλος, Δίστομο: 10 Ιουνίου 1944, www.critique.gr, 14.6.2010

---

Σοφία Ταράντου, «Ό,τι έγινεν έγινεν...», "Έθνος", 12.6.2010

---

Ξενοφών Μπρουντζάκης, Δίστομο: 10 Ιουνίου 1944, "Το Ποντίκι", 10.6.2010

---

Δημήτρης Μανιάτης, Όταν οι αυλές γέµισαν µνήµατα, "Τα Νέα", 28.5.2010

---

Μάρω Τριανταφύλλου, Όταν ιστορούν οι ποιητές, "Η Εποχή", 16.5.2010

---

Χρήστος Λιόλιος, Όταν οι Ούννοι ζήλεψαν τον Νέρωνα, "Η Αυγή", 11.5.2010

Και περισσότερα για το βιβλίο μας και την πορεία του με κλικ ΕΔΩ

Η ενιαία τιμή στο βιβλίο είναι ένα σύστημα που και το κοινό προστατεύει αλλά, το σημαντικότερο, προστατεύει τον πλουραλισμό και την ελεύθερη διάδοση ιδεών.

Δεκατρείς εκδότες υπογράφουν το ακόλουθο κείμενο με το οποίο υπερασπίζονται την ενιαία τιμή του βιβλίου ως συμφέρουσα για αναγνώστες, βιβλιοπώλες κι εκδοτικούς οίκους κι εξηγούν γιατί αντιτίθενται σε σκέψεις για κατάργησή της.

«Με αφορμή τη συζήτηση που γίνεται αυτές τις μέρες σχετικά με το θέμα της ενιαίας τιμής του βιβλίου, εμείς οι υπογράφοντες επιθυμούμε να εκφράσουμε τις ακόλουθες απόψεις:
Η ενιαία τιμή του βιβλίου, που ξεκίνησε από την πρωτοπόρο στο θέμα αυτό Γαλλία, είναι ένα σύστημα που διέπει την κυκλοφορία των βιβλίων και αποσκοπεί στην προστασία του πλουραλισμού στην παραγωγή βιβλίων και στη στήριξη ιδιαίτερα εκδόσεων που χαρακτηρίζονται για την ποιότητά τους αλλά δεν έχουν μεγάλη κυκλοφορία.

Ο νομοθέτης πιστεύει, και αυτό πιστεύουμε και εμείς, ότι για να διατηρηθεί αυτή η πολυμορφία πρέπει να ενισχυθούν όλοι οι διαθέτες βιβλίων, από τους μικρότερους ως τους μεγαλύτερους. Είναι γνωστό ότι οι μεγάλες αλυσίδες, που ενδιαφέρονται για την ταχεία ανάπτυξή τους και στηρίζονται σε κεφάλαια που απαιτούν ταχεία απόδοση, επιδιώκουν αφενός μεν να διαθέτουν βιβλία ταχείας κυκλοφορίας, τα γνωστά «bestsellers», και αφετέρου να προσελκύσουν όσο το δυνατό μεγαλύτερο κοινό. Οι μεγάλες αλυσίδες, λόγω του όγκου πωλήσεων, έχουν τη δυνατότητα να πιέζουν τους εκδότες για μεγαλύτερες εκπτώσεις, έτσι ώστε να μπορούν και οι ίδιες να κάνουν μεγαλύτερες εκπτώσεις στο καταναλωτικό κοινό. Σ΄ ένα ελεύθερο καθεστώς χωρίς την ενιαία τιμή, οι μεγάλες αλυσίδες, εφόσον έχουν τη δυνατότητα να κάνουν μεγαλύτερες εκπτώσεις και να τις διαφημίζουν αναλόγως, κατορθώνουν σε μεγάλο βαθμό να παίρνουν την πελατεία των μικρών βιβλιοπωλείων, με τελικό αποτέλεσμα πολλά από αυτά να κλείνουν. Συχνά μάλιστα κλείνουν τα μικρά βιβλιοπωλεία που διευθύνονται από ανθρώπους που αγαπούν το βιβλίο, που οι ίδιοι έχουν πνευματικά ενδιαφέροντα και ανάλογη παιδεία.

Σ΄ αυτήν όμως την περίπτωση, βιβλία με μικρή κυκλοφορία, τα οποία ο εκδότης θα διέθετε σ΄ ένα μεγάλο αριθμό βιβλιοπωλείων, αυτομάτως γίνονται ζημιογόνα για την εκδοτική επιχείρηση με αποτέλεσμα να μην εκδίδονται. Έσχατη συνέπεια μιας τέτοιας κατάστασης θα είναι να καταντήσει ο εκδότης να εκδίδει βιβλία κατά παραγγελία των μεγάλων αλυσίδων. Δεν θα αργήσουν ίσως να δημιουργηθούν και ομάδες εργασίας που θα παράγουν βιβλία κατά ορισμένα πρότυπα.

Όποιος βλέπει το βιβλίο ως ένα αγαθό απλά και μόνο οικονομικό δεν έχει λόγο να υποστηρίζει την ενιαία τιμή.

Όποιος όμως πιστεύει ότι το βιβλίο, σ΄  όλη του την παραγωγή και τον πλουραλισμό, αποτελεί ελεύθερη έκφραση που δεν πρέπει να υποτάσσεται σε καμιά ιδεολογία, έχει πολλούς λόγους να υποστηρίξει την ύπαρξη πολλών βιβλιοπωλείων, μικρών και μεγάλων. Ιδιαίτερα θα θέλει να υποστηρίξει εκείνους τους βιβλιοπώλες που είναι και οι ίδιοι αναγνώστες, που έχουν καλλιεργήσει μία σχέση με το κοινό τους στο πιο μικρό κι απομακρυσμένο τμήμα της χώρας μας, που πασχίζουν με τα δόντια να τα βγάλουν πέρα. Αυτοί οι άνθρωποι που θα κρατήσουν το δύσκολο βιβλίο για πολύ χρόνο απούλητο στα ράφια τους, μόνο και μόνο γιατί το αγαπούν, μόνο και μόνο γιατί ελπίζουν ότι θα βρουν κάποιον με ανάλογα ενδιαφέροντα να το αγοράσει, αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι λόγω της μικρής κίνησης δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν εύκολα στα γενικά έξοδα που έχουν, αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται ένα ικανό ποσοστό μεικτού κέρδους για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Και αυτό θα το καταφέρνουν αν μπορούν να κάνουν μόνο την έκπτωση του 10% που τους επιτρέπει ο σχετικός νόμος, χωρίς να φοβούνται τον ανταγωνισμό των μεγάλων αλυσίδων.

Αυτό υποστηρίζει η ενιαία τιμή, και το υποστηρίζει με τις συνθήκες που δημιουργεί ώστε να υπάρχει μεγάλος αριθμός βιβλιοπωλείων σε κάθε γωνιά της χώρας μας , τα οποία μπορούν να αποτελέσουν μικρά ή μεγάλα κέντρα επαφής των αναγνωστών με το βιβλίο.

Για τον ίδιο λόγο μάλιστα, για μεγάλο διάστημα στη Γαλλία είχε απαγορευθεί σε πολλές περιπτώσεις η διαφήμιση βιβλίων από την τηλεόραση. Αυτό αποσκοπούσε να αποτρέψει το κοινό από το να στραφεί μόνο στα βιβλία bestseller.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο εμείς οι υπογράφοντες υποστηρίζουμε το σύστημα της ενιαίας τιμής του βιβλίου, που αποτελεί μακροχρόνιο αίτημα όλου του κλάδου μας.

Με αυτή την προσπάθεια ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος, ο οποίος παρά τις ατέλειές του λειτούργησε μέχρι τώρα. Σήμερα, αντί να προσπαθούμε να ενισχύσουμε και να βελτιώσουμε το νόμο αυτό, ακούμε μερικές παράξενες φωνές εναντίον του.

Υπάρχει ένας ισχυρισμός ότι τάχα η κατάργηση της ενιαίας τιμής θα κάνει το βιβλίο φθηνότερο. Υπάρχει άλλος ισχυρισμός πως την εποχή της οικονομικής απελευθέρωσης η ενιαία τιμή τάχα καταργεί τον ανταγωνισμό. Και τα δύο επιχειρήματα είναι έωλα. Ο ανταγωνισμός δεν καταργείται – υπάρχει μεταξύ των εκδοτών. Κάθε εκδότης προσπαθεί να εκδώσει το καλύτερο βιβλίο και στη χαμηλότερη τιμή. Αν κάποιος τον αναγκάζει να ανεβάζει τις τιμές αυτός είναι εκείνος που του ζητάει μεγαλύτερες εκπτώσεις. Και αν αυτός που ζητάει μεγαλύτερες εκπτώσεις στη συνέχεια κάνει εκπτώσεις στο κοινό, τότε πρόκειται για μια δημιουργία φούσκας που κάποιος την προκαλεί και στη συνέχεια την τρυπάει για να ξεφουσκώσει αποβλέποντας στο προσωπικό του συμφέρον. Αν κάποιες αλυσίδες θεωρούν ότι η τιμή που ορίζει ο εκδότης είναι υψηλή και γι΄ αυτό κάνουν εκπτώσεις υπάρχει μια απλή λύση: μπορεί να συνεννοηθεί ο εκδότης με τις αλυσίδες ώστε να μειώσει εξαρχής τις τιμές και να κάνει στις αλυσίδες μικρότερες εκπτώσεις, όσες ακριβώς χρειάζονται για να λειτουργούν κανονικά.

Τα υπόλοιπα είναι παραπλάνηση του κοινού. Το να δημιουργούμε εικονικές τιμές και στη συνέχεια να τις μειώνουμε με εκπτώσεις αυτό δεν είναι πτώση των τιμών. Πτώση των τιμών επιτυγχάνεται όταν είναι γνωστό το ποσοστό που χρειάζεται το βιβλιοπωλείο για να λειτουργήσει και με βάση το ποσοστό αυτό που έχει στο κοστολόγιό του ο εκδότης γίνεται προσπάθεια να διαμορφωθούν όσο το δυνατό χαμηλές τιμές χωρίς όμως να θυσιάζεται η ποιότητα υπέρ της τιμής.

Με βάση αυτή τη λογική πρέπει να συμφωνήσουν όλοι οι παράγοντες, το κοινό, οι συγγραφείς, οι εκδότες, οι βιβλιοπώλες, το κράτος και ιδιαίτερα το υπουργείο πολιτισμού ότι η ενιαία τιμή είναι ένα σύστημα που και το κοινό προστατεύει αλλά, το σημαντικότερο, προστατεύει τον πλουραλισμό και την ελεύθερη διάδοση ιδεών.

Γι΄ αυτό το λόγο εξάλλου πολιτισμένα κράτη, όπως η Γερμανία, η Γαλλία και τόσα άλλα, από χρόνια έχουν υιοθετήσει και σέβονται την ενιαία τιμή.

Στη Γαλλία μάλιστα τη στιγμή αυτή συζητείται στα νομοθετικά όργανα της Γαλλικής Δημοκρατίας νομοσχέδιο για την καθιέρωση της ενιαίας τιμής και στα ηλεκτρονικά βιβλία (e-books). Αυτό ελπίζουμε κι εμείς να συμβεί στη χώρα μας».

 Εκδόσεις Πατάκη, Στέφανος Πατάκης

Εκδόσεις της Εστίας, Εύα-Μαρία Καραϊτίδη

Εκδόσεις Σταμούλη, Αθανάσιος Σταμούλης

Εκδόσεις Γκοβόστη, Κωνσταντίνος Γκοβόστης

Εκδόσεις Μεταίχμιο, Νώντας Παπαγεωργίου

Εκδοτικός Οίκος Μέλισσα, Άννη Ραγιά

Εκδοτικός Οίκος Κέδρος, Ευάγγελος Παπαθανασόπουλος

Εκδόσεις Ψυχογιός, Θάνος Ψυχογιός

Εκδόσεις Κ. Παπαδόπουλος Α.Ε., Γιάννης Παπαδόπουλος

Εκδόσεις Ιων, Γεώργιος Παρίκος

Εκδόσεις Μίνωας, Γιάννης Κωνστανταρόπουλος

Ιανός, Νίκος Καρατζάς

Εκδόσεις Παπασωτηρίου, Γεώργιος Παπασωτηρίου

πηγή : book press

Ο Νίκος Σιδέρης άνοιξε εντυπωσιακά τη 19η χρονιά εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου μας.

Δεν παίζεις μόνο εσύ. Υπάρχουν κι άλλοι!


Ήθος και τέχνη της ανθρώπινης σχέσης.

Ο Νίκος Σιδέρης επιβεβαίωσε την ικανότητά του να μιλάει για δύσκολα θέματα με τρόπο απλό και κατανοητό, σαγηνευτικό για τα ακροατήρια του. Καθήλωσε το κοινό δίνοντας διεξοδικές απαντήσεις σε ερωτήματα όπως.

Πώς γίνεται και τόσες φορές απορούμε που οι άλλοι δεν βρίσκονται εκεί που περιμέναμε, δεν συμπεριφέρονται όπως υποθέταμε, δεν είναι τελικά ό,τι εμείς είχαμε φανταστεί πως είναι; Πώς γίνεται και τόσες φορές απορούν οι άλλοι για τον τρόπο που φέρεσαι εσύ, στο λένε ή δε στο λένε, μένουν κοντά σου «αν και…» ή απομακρύνονται, με περισσότερο ή λιγότερο θορυβώδη τρόπο; Παρακινώντας σε να σκεφτείς κι εσύ τι πάσχει στον τρόπο σου, τι κάνεις λάθος, και να κοιτάξεις να διορθώσεις ό,τι στράβωσε κι ό,τι δεν λειτουργεί;

 

Πώς γίνεται και η συνάντηση με τον άλλον άνθρωπο αστοχεί ή παραμένει άγονη; Πώς γίνεται και μια ανθρώπινη σχέση μπλοκάρει, φτωχαίνει, ατροφεί και σβήνει; Πώς γίνεται και δυο άνθρωποι (ή και περισσότεροι) έρχονται κοντά, αλλά η επαφή τους δεν φέρνει καλό; Και μάλιστα, πώς γίνεται και η σχέση τους, αντί για καλό, φέρνει κακό; Γιατί, αντί εμπιστοσύνη κι ευχαρίστηση, άφημα και υποστήριξη, συναντάμε και βιώνουμε δυσπιστία, αμφιβολία, ένταση, δυσαρέσκεια, αγωνία, τσίτα, φόβο, απόσταση κι εγκατάλειψη (και λίγα μάλλον λέω); Πώς γίνεται κι ενώ η ελπίδα ήταν πώς η καλή συνάντηση θα φέρει συντροφιά, κοινές χαρές και κοινές προσπάθειες, ένα κοινό παιχνίδι προς αμοιβαίο όφελος… πώς γίνεται κι αντί γι’ αυτά έρχεται κούραση, αίσθηση ματαιότητας, πολύς κόπος για το τίποτα, κάτι άνοστο ή κενό, και τελικά χανόμαστε σε πνιγηρή μοναξιά ― χώρια ή μαζί, δεν έχει πια σημασία… Πώς η αληθινή λαχτάρα να είσαι με τον άλλον εκτοπίζεται ή πνίγεται από την αίσθηση ότι είσαι μαζί του μόνο επειδή τον χρειάζεσαι ― “I need you”, που λένε και σε κάποια παγκόσμια γλώσσα, εκεί που θα ταίριαζε να πουν «Σ’ αγαπώ», «Σε θέλω», «Σ’ επιθύμησα», «Σε λαχτάρησα»… Πώς η αυθεντικότητα δεν έχει τόπο να σταθεί και η ζωή στην ανθρώπινη σχέση καταντά παράσταση ―καμιά φορά, μάλιστα, χρήση-χρησιμοποίηση του άλλου, ακόμη και του εαυτού σου, «για τις ανάγκες της παράστασης»;

• Με εντυπωσιακό τρόπο ξεκίνησε ο νέος κύκλος εκδηλώσεων της ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ. 29 χρόνια λειτουργίας του βιβλιοπωλείου, 19 χρόνια εκδηλώσεων και όχι μόνο δεν παρουσιάζονται σημάδια κόπωσης αλλά τουναντίον οι δεσμοί με τους φίλους ισχυροποιούνται και ανανεώνονται συνεχώς. Την Κυριακή το βράδυ αυτό το μήνυμα εκπέμφθηκε με τρόπο εκκωφαντικό και μας γέμισε με αισιοδοξία αλλά και ευθύνη για τη συνέχιση αυτού του θεσμού μέσα στις δύσκολες συνθήκες που η κρίση έχει δημιουργήσει.

Για το ήθος και την τέχνη της ανθρώπινης σχέσης συζητάμε την Κυριακή και ώρα 8 το βράδυ με το Νίκο Σιδέρη



Ο Νίκος Σιδέρης συγγραφέας του βιβλίου

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ. ΓΟΝΕΙΣ ΘΕΛΟΥΝ !

Και πάλι μαζί μας !!!

                 

Το βιβλιοπωλείο ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ
και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου
του Νίκου Σιδέρη

ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΟΝΟ ΕΣΥ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟΙ!

την Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010, στις 8:00 μ.μ.,
στο βιβλιοπωλείο ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ
(Δημάρχου Ι. Ανδρεαδάκη 49, πρώην Πεσ. Μαχητών, Λιβαδειά).

Ο Νίκος Σιδέρης θα συνομιλήσει με το κοινό για το νέο του βιβλίο.

Δεν παίζεις μόνο εσύ. Υπάρχουν κι άλλοι!
Ήθος και τέχνη της ανθρώπινης σχέσης

Κάθε άνθρωπος, κάθε μέρα, συναντά εκδηλώσεις ενός ιδιότυπου εγωκεντρισμού. Στο πλαίσιο μιας ανθρώπινης σχέσης, κάποιος να φέρεται δίχως να λογαριάζει τον άλλον. Να παραβλέπει την πρωταρχική πραγματικότητα, που είναι ότι, στην ανθρώπινη σχέση, δεν παίζεις μόνο εσύ.

Υπάρχουν κι άλλοι!

Πώς προκύπτει αυτό; Τι μπορώ να κάνω γι’ αυτό; Πώς πλάθεται έντεχνη ανθρώπινη σχέση; Ο Νίκος Σιδέρης, οδηγώντας μας βήμα-βήμα, μέσα από πλήθος συναρπαστικές ιστορίες, στους λαβυρίνθους της ψυχής, προτείνει ένα προσιτό περίγραμμα για το ήθος και την τέχνη της ανθρώπινης σχέσης. Δείχνοντας ότι αυτή μπορεί να καλλιεργηθεί με βάση την επίγνωση, άξονα τη συναισθηματική ευθύνη και οδηγό δυο πράγματα απλά: Σεβασμό κι εναρμόνιση – μαζί με μια σωτήρια δόση χιούμορ.

Ο Νίκος Σιδέρης γεννήθηκε το 1952 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ιατρική Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι (ειδικότητα ψυχιατρικής, νευροψυχολογία-νευρογλωσσολογία, ιστορία). Είναι διδάκτωρ του τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, διδάσκων ψυχαναλυτής της Ψυχαναλυτικής Σχολής του Στρασβούργου (Ε.P.S.) και μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ψυχανάλυσης (FEDEPSY). Εργάζεται στην Αθήνα ως ψυχίατρος, ψυχαναλυτής και οικογενειακός θεραπευτής. Έχει διδάξει, μεταξύ άλλων, στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στο Κολλέγιο Αθηνών, στο Deree College. Διδάσκει στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ το μάθημα «Αρχιτεκτονική και Ψυχανάλυση» και στην ΑΣΚΤ το μάθημα «Εικαστική δημιουργία και Φαντασίωση του Καλλιτέχνη: Το παράδειγμα του ερωτισμού». Έχει εκδώσει μελέτες, δοκίμια καθώς και ποίηση και πεζογραφία. Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του: Όπως ειπώθηκαν εκεί και ακούστηκαν: Μυστικά και αλήθειες από το ντιβάνι του ψυχαναλυτή (2008), Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν! (2009, περισσότερα από 60.000 αντίτυπα).