Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016

Με τον Χρήστο Γιανναρά στη "Σύγχρονη Έκφραση"

Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ για πολλοστή φορά μας τίμησε με την ευκαιρία της επανέκδοσης από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS του βιβλίου του «Αόριστη Ελλάδα. Κονσέρτο για δυο αποδημίες», η πρώτη έκδοση του οποίου έγινε το 1995.
Μαζί του ο εκδότης του Ιανού φίλος μας Νίκος Καρατζάς.
Και το κοινό μας ανταποκρίθηκε με τη συνήθη μαζικότητα και συμμετοχή στη συζήτηση.






  

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2016

Τη Δευτέρα 7 Νοεμβρίου στις 8.00 μμ ο φιλόσοφος ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ παρουσιάζει το βιβλίο του «Αόριστη Ελλάδα. Κονσέρτο για δυο αποδημίες»


Τη Δευτέρα 7 Νοεμβρίου στις 8.00 μμ

- γι ακόμα μια φορά - ο φιλόσοφος 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ 

στο βιβλιοπωλείο μας για μια συζήτηση 

γύρω από την παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας

με αφορμή το προφητικό βιβλίο που γράφτηκε πριν 20 χρόνια 
και επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS 

«Αόριστη Ελλάδα. Κονσέρτο για δυο αποδημίες»


«Αόριστη Ελλάδα. Κονσέρτο για δυο αποδημίες»

Επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS το βιβλίο του Χρήστου Γιανναρά, «Αόριστη Ελλάδα. Κονσέρτο για δυο αποδημίες», η πρώτη έκδοση του οποίου έγινε το 1995. Απόσπασμα από το βιβλίο: 
«Κοιτάξτε γύρω σας εδώ στην Αμερική: μόλις ο Έλληνας αποκτήσει χρήματα, θα φωνάξει αμερικάνο αρχιτέκτονα να του χτίσει «μοδέρνα» εκκλησιά και αμερικάνο ζωγράφο να τη ζωγραφίσει. Δεν έχει μάτια να δει, ποια θέση έχουν οι βυζαντινές και μεταβυζαντινές εικόνες στις μεγάλες γκαλερί και στα μουσεία της Αμερικής – εικόνες κλεμμένες ίσως από το χωριό του πατέρα του, για το οποίο ντρέπεται ο σημερινός Έλληνας. Ούτε υποψιάζεται, ποια θέση έχει η βυζαντινή μουσική στις μουσικές ακαδημίες του κόσμου σήμερα – θεωρεί υπέρτερο πολιτισμό το αρμόνιο και την τετραφωνία. Είναι τόσο βαθιά ποτισμένος από τον ραγιαδισμό της μειονεξίας απέναντι στους Δυτικούς, ώστε δεν καταλαβαίνει ποια υψηλή αρχιτεκτονική έσωζε ο εξαθλιωμένος Ελληνισμός της Τουρκοκρατίας, ποια ποίηση, ποια μουσική, ποιαν αρχοντιά αμφίεσης.»

Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2016

Μυσταγωγία με τον Ισίδωρο Ζουργό



Τι κι αν ήταν του Αγ. Δημητρίου;

Τι κι αν ξεφύγαμε από την καθιερωμένη μας μέρα εκδηλώσεων;

Οι φίλοι της καλής λογοτεχνίας, οι πιστοί του Ισίδωρου Ζουργού προσήλθαν μαζικά στην πολυαναμενόμενη συνάντηση με τον συγγραφέα στο βιβλιοπωλείο «σύγχρονη έκφραση».

Σαν σφουγγάρια όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε ρούφηξαν το λόγο του και απόλαυσαν εκτός από τη γνωστή τους και αγαπημένη γραπτή του επιδεξιότητα και τη ρητορική δεινότητα του λογοτέχνη.

Και μόνο οι ερωτήσεις διέκοπταν τη μυσταγωγία της παρέλασης των ηρώων, των ιδεών και του στοχαστικού του λόγου, ενώ η υποβλητική φωνή του – για να παίξουμε λίγο και με κάποιες λέξεις από τον Αλμοσίνο – λιβάνιζε την ιερή σιωπή του βιβλιοφιλικού ακροατηρίου του.







Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016

Την Τετάρτη 26 Οκτωβρίου στις 8:00 μμ η πολυαναμενόμενη συνάντηση με τον συγγραφέα Ισίδωρο Ζουργό στο βιβλιοπωλείο "σύγχρονη έκφραση"


Το βιβλιοπωλείο Σύγχρονη Έκφραση 

και οι Εκδόσεις Πατάκη

σας προσκαλούν 

την Τετάρτη 26 Οκτωβρίου στις 8:00 μμ

σε μια συνάντηση με τον

Ισίδωρο Ζουργό

συγγραφέα των βιβλίων

«Στη σκιά της Πεταλούδας», 
«Ανεμώλια» (Βραβείο Αναγνωστών του ΕΚΕΒΙ),
«Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο»

Ο συγγραφέας θα συνομιλήσει με το κοινό. 

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί 
στον χώρο του βιβλιοπωλείου 
(Δημάρχου Ι. Ανδρεαδάκη 49, Λιβαδειά)



Στη σκιά της πεταλούδας
Ένα ιστορικό μυθιστόρημα του ευρύτερου βορειοελλαδικού χώρου μέσα από το χρονικό δύο οικογενειών που απλώνεται σε τρεις ολόκληρες γενιές. Από την Ανατολική Ρωμυλία και την Αδριανούπολη στα τέλη του 19ου αιώνα και από τα καμένα χωριά των φυλετικών ανταγωνισμών στη Μακεδονία της ίδιας εποχής, έως τη σημερινή Θεσσαλονίκη, οι πόλεμοι, η προσφυγιά, ο ιδρώτας και τα πάθη τόσων χρόνων έρχονται και στραγγίζουν στη συνάντηση ενός άντρα και μιας γυναίκας έναν τριήμερο καύσωνα του Αυγούστου κάτω από περίεργες συνθήκες.
Είναι ακόμη ένα μυθιστόρημα-έπος του αγώνα της καθημερινής ζωής, καθώς και μια ελεγεία των "αποτυχημένων", του έρωτα και του χρόνου που περνά. Πιο πολύ όμως είναι το εκτενές μυθιστόρημα της Θεσσαλονίκης. Τα κτίρια, οι δρόμοι, τα στέκια, οι γωνιές της, οι εξοχές της, τα περίχωρα, το δέρμα της ολόκληρο, με το αποτύπωμα ενός ολόκληρου αιώνα.



Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο

Το μυθιστόρημα "Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο" είναι η ανοιχτή παλάμη ενός χεριού που ακουμπάει στον χάρτη της Ευρώπης του 17ου αιώνα, ενώ κάθε δάχτυλο της αφήγησης δείχνει και διαφορετικό σημείο του ορίζοντα - η Αγγλία του Νεύτωνα και της Βασιλικής Εταιρείας, το ανεξίθρησκο Άμστερνταμ των εμπόρων, η παγωμένη Πετρούπολη του τσάρου μεταρρυθμιστή, η Βενετία της μάσκας... Ο καρπός του χεριού αγγίζει την οθωμανική απεραντοσύνη, τη Θεσσαλονίκη, την Κωνσταντινούπολη και τον Χάνδακα, τα όρια της Ευρώπης. Ο Ματίας Αλμοσίνο, κρυπτοεβραίος στη Βασιλεία της Ελβετίας, διασχίζει από τρυφερή ηλικία τη Republica Christiana, τη χριστιανική επικράτεια, ορφανός με τον τρόπο του Ντίκενς και δέσμιος της θεοκρατικής καταδυνάστευσης της εποχής του. Χτίζει την ενηλικίωσή του μέσα από περιπέτειες, καθώς αλλάζει μάσκες θρησκευτικής και φυλετικής ταυτότητας, διχασμένος σχεδόν ως το τέλος από το μέγα διακύβευμα που εγκαινιάζει ο αιώνας του: τη γέννηση του επιστημονικού λόγου και την ανάφλεξη του ορθολογισμού απέναντι στη νοσταλγία του θαύματος και στις πιο ακραίες μεσσιανικές προσδοκίες. Ο Σπινόζα κι απέναντί του οι πιο μισαλλόδοξες συγκρούσεις, ο Ντεκάρτ και ο Σαμπετάι Σεβί, το σύμπαν με τα μάτια της νέας επιστήμης ως μια καλοκουρδισμένη μηχανή και αντίκρυ της η αναμονή του τέλους του κόσμου στα 1666 μ.Χ.
Οι τόποι των ταξιδιών αλλάζουν ραγδαία σε μια πλούσια σκηνογραφία: μια διάβαση στις Άλπεις, η Βενετία της παροικίας των Εβραίων και των Γραικών, η Θεσσαλονίκη του Σαμπετάι Σεβί, η Πάντοβα και το φημισμένο της πανεπιστήμιο, το Τζάντε, η πτώση του Χάνδακα, η Κωνσταντινούπολη των θαυμάτων, το Λονδίνο της νέας επιστήμης, τόποι της Γερμανίας, οι ρουμανικές χώρες των ορθόδοξων ηγεμόνων, η επικράτεια του Μεγάλου Πέτρου με τις στέπες και τα ξεχειλισμένα ποτάμια και, τέλος, ένα όρος που το είπανε Άγιο.
Το μυθιστόρημα εξιστορεί τη ζωή ενός προικισμένου ανθρώπου, γιατρού και πολυπράγμονα στοχαστή, που δρασκελίζει χώρες, γλώσσες, πολιτισμούς, που περιπλανιέται σε ανθρώπους και ιδέες. Ένα βιβλίο για την ιστορία της ιατρικής και της Ευρώπης, ένα χρονικό της νοσταλγίας του Θεού και της συνάντησης των θρησκειών, ένα οδοιπορικό στη μελαγχολία, στην αναζήτηση της φιλοσοφικής καταφυγής στον άλλο άνθρωπο και στο πρόσωπό του.
Όλα είναι σκηνές από τη διάρκεια μιας ζωής - σκηνές μόνο, γιατί ακόμη και το μυθιστόρημα αδυνατεί να αναπαραστήσει τον ανθρώπινο βίο στην ολότητά του.

Ισίδωρος Ζουργός
«Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο»
Μυθιστόρημα, Πατάκης, 2014, σελ. 774.


Tης Aννας Μαρίας Δρουμπούκη
Δεν μπορεί σαφώς να εξαντληθεί μια παρουσίαση του βιβλίου αυτού σε λίγες γραμμές, ούτε να αναλυθούν όλα τα θέματα που πραγματεύεται στην πολυσέλιδη και δαιδαλώδη ανάπτυξή του.

Θα ξεκινήσω σημειώνοντας ότι ο ήρωας του βιβλίου, ο κρυπτοεβραίος της Βασιλείας Ματίας Αλμοσίνο, ενσωματώνει, υπερβαίνει και συμβολίζει μέσα απ’ τις περιπέτειές του την τραγωδία και την κουλτούρα των μαρράνος, δηλαδή των Εβραίων που είχαν αναγκαστεί βιαίως να εκχριστιανιστούν, μαζί με όλη την τραγωδία και κουλτούρα των Εβραίων. Προσπαθώντας να αποφύγουν τον αποκλεισμό, οι μαρράνος βρέθηκαν παγιδευμένοι σε ένα τρομερό αδιέξοδο και έγιναν το πρότυπο του μοντέρνου εκκοσμικευμένου ανθρώπου. Ο Ματίας Αλμοσίνο, ένα παιδί με εξωκοσμικά χαρίσματα, προορισμένος απ’ τον πατέρα του να γνωρίσει τον υποτιθέμενο Μεσσία που θα ερχόταν στη Γη, ταξιδεύει σε όλη την Ευρώπη, γνωρίζει νέες χώρες και όσο μεγαλώνει γίνεται ολοένα και πιο σοφός, αναθεμελιώνοντας τη Φιλοσοφία και τη σχέση της με την πολιτική, την Ιατρική και την ίδια τη ζωή των ανθρώπων.

Βασιλεία, Βενετία, Πάδοβα, Θεσσαλονίκη, Μαρμαράς, Λονδίνο, Ιάσιο, Βαυαρία, Μόσχα, Αγιο Ορος, ο Ματίας, μετέπειτα βαπτισμένος χριστιανός Ματθαίος Μελισσηνός, ταξιδεύει στην Ευρώπη των βίαιων πολιτικών συγκρούσεων και παθών, του καρτεσιανισμού και των μεγάλων επιστημονικών ανακαλύψεων που κατεδάφισαν το παλιό κοσμοείδωλο της Φύσης. Ο ανοιχτός σε όλα, χαρισματικός Ματίας, εκπροσωπεί σε έναν κόσμο θρησκευτικής μισαλλοδοξίας, φανατισμών, έλευσης ψευδομεσσιών, όπως του Σαμπετάι Σεβί, την αστική νεωτερικότητα, το πνεύμα ανεκτικότητας που του έμαθε ο θείος -και πατέρας του- Ισαάκ Αλμοσίνο. Ο Ζουργός κατορθώνει να πλάσει ένα οδοιπορικό στην Ευρώπη του 17ου αιώνα, μέσα από την εξιστόρηση του βίου ενός κοσμοπολίτη Εβραίου που προσπαθεί να επιβιώσει σε έναν κόσμο προγονολατρείας, συντηρητισμού και πολιτισμικού σκότους. Ο νεαρός Ματίας από μικρός αναπτύσσει εξωκοσμικά χαρίσματα, απορρίπτει μέσα του τις καθετότητες και τον συντηρητισμό που διέπουν όλες τις θρησκείες και έτσι δεν αποκτά βαθιά εβραϊκή παιδεία και γίνεται αποσυνάγωγος μετά από κάποιο διάστημα σε όποια πόλη ζούσε, όπως ο Μπαρούχ Σπινόζα, που αναφέρεται στο βιβλίο ως υπόδειγμα ανθρώπου με βίο πλάνητα, που απέρριπτε οποιονδήποτε συμβιβασμό και θεσμοποίηση.

Σε αυτό το έργο, με τη σπονδυλωτή δομή, που χωρίζει τον βίο του πρωταγωνιστή σε κεφάλαια ανάλογα με την πόλη στην οποία βρίσκεται κάθε φορά, ενσωματώνονται στοιχεία της εποχής και της ιστορίας στην αφήγηση με έναν τρόπο που μετατρέπει τον αναγνώστη σε εμβριθή μελετητή του 17ου αιώνα. Και αυτό γιατί στις σελίδες εξιστορούνται αληθινά γεγονότα, όπως οι φωτιές που κατέκαψαν τη Χαϊδελβέργη, ή η έλευση του ψευδομεσσία Σαμπετάι Σεβί στη Θεσσαλονίκη και η ίδια η ιστορία της πόλης εκείνη την εποχή. Η ιστορία του Σεβί είναι πολύ ενδιαφέρουσα: Στην πόλη εμφανίζεται το 1655 ο Σαμπετάι Σεβί από τη Σμύρνη, που διακηρύσσει ότι είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας, βασιλιάς του Ισραήλ και λυτρωτής του εβραϊκού λαού. Η απήχηση που βρίσκει το κήρυγμά του θα διεγείρει τις ανησυχίες των τουρκικών αρχών, που θα τον συλλάβουν και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο το 1666. Τότε ο Σαμπετάι Σεβί θα προσχωρήσει στον Μωαμεθανισμό για να σώσει τη ζωή του. Οι Εβραίοι της πόλης είχαν ήδη διχαστεί σε εκείνους που τον πίστεψαν και σ' εκείνους που τον αντιμετώπισαν σαν ανισόρροπο και απατεώνα.

Οι πρώτοι, γύρω στις τριακόσιες οικογένειες, θα τον ακολουθήσουν στην αποστασία του, δημιουργώντας την ιδιότυπη κοινωνία των εβραιομουσουλμάνων, που έμεινε γνωστή με την επωνυμία «Donmeh» (αποστάτης).1 Η ομαδική αποστασία δημιούργησε τεράστια προβλήματα στην πόλη, εκατοντάδες οικογένειες, ανάμεσά τους και αυτή του Ματίας Αλμοσίνο, καθώς και συντεχνίες, διχάστηκαν. Εάν κάποιος αναγνώστης δεν γνωρίζει αυτές τις άγνωστες στους πολλούς ιστορίες ενός μακρινού παρελθόντος, το σίγουρο είναι ότι θα τις μάθει, και μάλιστα με έναν ελκυστικό τρόπο μέσα απ’ αυτό το βιβλίο.

Η Θεσσαλονίκη πρωταγωνιστεί σε ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου. Αποτέλεσε ένα σταυροδρόμι πολιτισμικό, ένα μέρος στο οποίο η Ευρώπη συναντά την Ανατολή. Η μεγάλη είσοδος των Οθωμανών στα Βαλκάνια τον 14ο αιώνα υπήρξε ένα γεγονός που έφερε κατακλυσμιαίες εξελίξεις στη σύνθεση των βαλκανικών κρατών και στον πληθυσμό τους.

Η επανακατάκτηση της πόλης το 1430 υπήρξε άγρια. Για πέντε αιώνες, η πόλη βρισκόταν υπό μουσουλμανική κυριαρχία, αλλά στην ουσία κατοικούνταν από ανθρώπους τριών διαφορετικών θρησκειών, μουσουλμάνους, χριστιανούς, Εβραίους. Η πόλη αυτή διεπόταν από μια συνύπαρξη θρησκειών και πολιτισμών, αλλά χωρίς ουσιαστική μείξη, ο ένας ανεχόταν τον άλλο. Μια μεγάλη πληθυσμιακή μεταβολή επέφερε ο διωγμός των Εβραίων από την καθολική Ισπανία το 1492. Ο Ζουργός περιγράφει αυτή την πολιτισμική μείξη σε μια πόλη που μπορεί να αποτελέσει αλληγορία του δαιδαλώδους χαρακτήρα της ίδιας της ελληνικής ιστορίας. Συνιστώ αυτό το βιβλίο, επειδή αναπαριστά τον ανθρώπινο βίο στην ολότητά του, και κυρίως επειδή αντικατοπτρίζει τη ματαιότητά του μέσα από τα μάτια ενός σοφού και μελαγχολικού ανθρώπου.
πηγή: Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ




Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2016

Με θέμα την ενιαία τιμή βιβλίου : Επιστολή προς τον Υπουργό Πολιτισμού κ. Αριστείδη Μπαλτά από ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία της επαρχίας


18 Οκτωβρίου 2016

Προς τον Υπουργό Πολιτισμού κ. Αριστείδη Μπαλτά
Θέμα: Ενιαία Τιμή Βιβλίου
Αξιότιμε κ. Υπουργέ,        
Ως εκπρόσωποι του κλάδου των βιβλιοπωλών που δραστηριοποιούμαστε εκτός της Αθήνας, θέλουμε να ενώσουμε και τη δική μας φωνή με όσους έχουν απευθυνθεί σε εσάς και τους προκατόχους σας, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους η ενιαία τιμή βιβλίου αποτελεί όρο εκ των ων ουκ άνευ για την επιβίωση του ποιοτικού βιβλίου, του ελληνικού βιβλιοπωλείου, την ανάπτυξη και διάδοση της φιλαναγνωσίας, την προστασία της γλώσσας μας, τη διατήρηση της πολιτιστικής μας ταυτότητας.
Ένα ευρύ και διαφοροποιημένο δίκτυο διανομής διασφαλίζει ότι όλα τα βιβλία βρίσκουν θέση στα ράφια των βιβλιοπωλείων, ότι κανένας συγγραφέας και κανένας αναγνώστης δεν αποκλείεται στη βάση κριτηρίων εμπορικότητας και μόνο. Τα βιβλιοπωλεία εξασφαλίζουν ότι δίπλα στα μπεστ-σέλερ θα υπάρχουν πάντοτε και η λογοτεχνία, η ποίηση, το δοκίμιο. Εξασφαλίζουν ότι οι πνευματικοί δημιουργοί και οι εκδότες θα είναι σε θέση να εκδίδουν και λιγότερο εμπορικούς τίτλους που απευθύνονται σε περιορισμένο κοινό, προωθώντας την έρευνα, τον πλουραλισμό, την πολιτιστική πολυμορφία. Αυτά είναι στοιχειώδεις ανάγκες για ένα κράτος που θέλει να λέει ότι υποστηρίζει και σέβεται την πολιτιστική παραγωγή και είναι πράγματα που κανένα σύγχρονο ψηφιακό κανάλι δεν μπορεί να εξασφαλίσει. Είναι γνωστό ότι μέσα από τα ηλεκτρονικά καταστήματα οι αναγνώστες δεν μπορούν με ουσιαστικό τρόπο να εξερευνήσουν σε βάθος την εκδοτική παραγωγή και ότι η ύπαρξη βιβλιοπωλείων θεωρείται κρίσιμος παράγοντας για τη διατήρηση του ελληνικού βιβλίου σε υψηλό επίπεδο και για τον μη ευτελισμό της σκέψης και της λογοτεχνίας. Οι βιβλιοπώλες ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με τη μελανή πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί μετά την κατάργηση της Ενιαίας Τιμής Βιβλίου το 2014. Η αγορά βοά, καθώς όλοι θυμόμαστε τις υποσχέσεις που είχε δώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός στον κλάδο. Αντί όμως να δούμε τις υποσχέσεις να γίνονται πράξεις, η αβεβαιότητα έχει κυριαρχήσει στον κλάδο μας ο οποίος κινδυνεύει με εξαφάνιση, όπως σωστά είχε προβλέψει ο Αλέξης Τσίπρας ότι θα συνέβαινε όταν εξέδιδε δελτίο τύπου με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Εκατοντάδες βιβλιοπωλεία και εκδοτικοί οίκοι που επιβιώνουν χάρη στην ενιαία τιμή βιβλίου θα κλείσουν, αν οι απαιτήσεις του ΟΟΣΑ και του ΔΝΤ υλοποιηθούν. Η πρόταση της κυβέρνησης δεν θα πλήξει μόνο τους εργαζόμενους στο βιβλίο. Θα πλήξει το ποιοτικό βιβλίο, την ανάγνωση και τη νέα παραγωγή. Θα πλήξει τελικά την ίδια τη γλώσσα, τη γραμματεία και τον πολιτισμό.
Ανεξαρτήτως όμως της απόφασης που θα πάρει η κυβέρνηση, δεσμευτήκαμε ότι αν ο λαός μάς αναθέσει τη διακυβέρνηση της χώρας, θα θέσουμε σε προτεραιότητα την προστασία του πολιτισμού μας, των ανθρώπων του και θα επαναφέρουμε την ενιαία τιμή βιβλίου».
Κύριε υπουργέ, το βιβλιοπωλείο, ο φυσικός χώρος του βιβλίου, βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Ο κύκλος εργασιών μας ακολουθεί πτωτική πορεία, τα βιβλιοπωλεία καθημερινά βάζουν λουκέτο –ακόμα και μεγάλα και ισχυρά βιβλιοπωλεία, όπως ο Παπασωτηρίου και ο Ελευθερουδάκης, δεν άντεξαν στον άναρχο ανταγωνισμό.
Η συνέχιση της ύπαρξης βιβλιοπωλείων στη χώρα μας περνά από έναν μόνο δρόμο: αυτόν της Ενιαίας Τιμής Βιβλίου. Γνωρίζετε ότι όλοι οι σύλλογοι βιβλιοπωλών, εκδοτών και συγγραφέων επιθυμούμε την επαναφορά της, ενώ και ξένοι σύλλογοι σας έχουν ενημερώσει με επιστολές τους ότι βρίσκονται στο πλευρό μας.
Πρόσφατα ανακηρύχτηκε η Αθήνα Πολιτική Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018. Χαιρετίζουμε με ενθουσιασμό την απόφαση αυτή και καλούμε την κυβέρνηση να υλοποιήσει τη διακηρυγμένη θέση της. Αν το βιβλίο συνεχίσει να αντιμετωπίζεται σαν απλό εμπόρευμα που η παραγωγή και διακίνησή του διέπεται από τους νόμους της αγοράς, αν δεν αντιμετωπιστεί ως δημόσιο πολιτιστικό αγαθό που χρήζει προστασίας από το κράτος, πολύ φοβόμαστε πως το 2018 ελάχιστα βιβλιοπωλεία θα έχουν απομείνει για να πλαισιώσουν και να υποστηρίξουν τις εκδηλώσεις της «Αθήνα, Πολιτική Πρωτεύουσα Βιβλίου».
Γνωρίζουμε πως κατανοείτε και συμμερίζεστε τα επιχειρήματά μας και αναμένουμε πως θα διεκδικήσετε με θέρμη το αυτονόητο.

Οι βιβλιοπώλες της επαρχίας
Λαμπρόπουλος Νίκος, βιβλιοπωλείο ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ, Λιβαδειά
Στεφανή Βίκυ, βιβλιοπωλείο ΔΙΑΜΕΤΡΟΣ, Χαλκίδα
Θεοδώρα Π. Σούλη, βιβλιοπώλης, Κέρκυρα
Μαρτζούκος Χαρίλαος, βιβλιοπωλείο, Χάραμα, Κέρκυρα
Ευρυδίκη Ευθυβούλη, Βιβλιοπωλείο ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ, Δράμα
Τσαρούχη Ευαγγελία, βιβλιοπωλείο ΔΡΥΣ, Δράμα
Μαντάς Ιωάννης, Πάτρα
Σαλογιάννης Χρήστος, Πάτρα
Βαγενάς Γεώργιος, Πάτρα
Καπέλλας Κωστής, βιβλιοπωλείο ΠΟΛΥΕΔΡΟ, Πάτρα
Γαλιατσάτου Σοφία, Πάτρα
Καραπάνος Νικόλαος, Πάτρα
Φιλιππάτος Λεωνίδας, Πάτρα

Σύσσωμο του Δ.Σ  του Συλλόγου Εκδοτών – Βιβλιοπωλών Ηρακλείου Κρήτης (ΣΕΒΗ)

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2016

Τίτλοι τέλους και αγορά βιβλίων


Μια συνέντευξη του βιβλιοπώλη Νίκου Λαμπρόπουλου στα ΝΕΑ πριν λίγο καιρό που φιλοξενήθηκε αποσπασματικά λόγω περιορισμένου χώρου στη στήλη αλλά οι καιροί επιβάλλουν να τη δημοσιεύσουμε ολόκληρη.

1.    Πως υποδέχεται καταρχήν τα νέα για τον Παπασωτηρίου (και τον Ελευθερουδάκη) ένα βιβλιοπωλείο στη Λιβαδειά; Ήταν κάτι αναμενόμενο αλλά δυσάρεστο (ή το ανάποδο); Επηρεάζεται η Σύγχρονη Έκφραση από μια τέτοια εξέλιξη και με ποιο τρόπο;

Το κλείσιμο ενός βιβλιοπωλείου όπως και να το κάνουμε δημιουργεί κατ' αρχήν άσχημα συναισθήματα. Στις περιπτώσεις Παπασωτηρίου, Ελευθερουδάκη όμως, πέρα από τις όποιες θυμικές αντιδράσεις, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι πρόκειται για επιχειρήσεις οι οποίες ασκούσαν επιθετική πολιτική στο χώρο μας. Ήταν από τους θιασώτες της επικράτησης μιας ολιγοπωλιακής τακτικής και παράλληλα θύμα της από την ώρα που το συρρικνωμένο μερίδιο της αγοράς αναπόφευκτα οδήγησε το αγοραστικό κοινό σε ισχυρότερους παίκτες της ίδιας νοοτροπίας.
  
2.    Αν έπρεπε να ψηλαφίσουμε τις αιτίες του κλεισίματος τι θα λέγαμε; Έφταιγε η κρίση ή ο ανταγωνισμός; Τα λάθη κακοδιαχείρισης ή η υπερβολικά μεγάλη ανάπτυξη σε ολόκληρο τον κλάδο στη δεκαετία του 2000 –μια ανάπτυξη ενδεχομένως ασύμβατη με την μικρή ελληνική αγορά και ευνοϊκή μόνο για σκληρούς παίχτες;

Για την κακοδιαχείριση δεν μπορώ καν να έχω άποψη. Σίγουρα όμως, όπως ήδη υπαινίχτηκα πάρα πάνω, κυρίαρχο ρόλο έπαιξε η κρίση και δοθείσης αυτής της ευκαιρίας, η κλιμάκωση της επίθεσης των οικονομικά πιο εύρωστων επιχειρήσεων να ελέγξουν απόλυτα την αγορά περνώντας σε καθαρά μονοπωλιακές συνθήκες.
  
3.    Πως έχει επηρεάσει τα πράγματα στα βιβλιοπωλεία η κατάργηση της Ενιαίας Τιμής με την ως έχει εφαρμογή της;

Καταλυτικά. Γιατί αν εφαρμοζόταν η ενιαία τιμή βιβλίου, δεν θα μπορούσαν να επικρατήσουν τα μονοπώλια στην ελληνική βιβλιοαγορά.
  
4.    Ένα βιβλιοπωλείο σαν το δικό σας και ένα σαν του Παπασωτηρίου, είναι σύμμαχοι ή όχι στην κρίση του βιβλίου; Μπορεί δηλαδή το κλείσιμο του δεύτερου να ιδωθεί και σαν επιβεβαίωση μιας τάσης που ευνοεί το μικρό και ανθρώπινο βιβλιοπωλείο, απέναντι στα μεγάλα αθηναϊκά που μπορούν να κυριαρχούν ακόμα και στην περιφέρεια με τις διαδικτυακές παραγγελίες;

Μια αλυσίδα βιβλίου που διεισδύει ανεξέλεγκτα - με την ίδια ευκολία - στο κέντρο της Αθήνας αλλά και στις πιο απομακρυσμένες συνοικίες της ή σε μικρές πόλεις στηριζόμενη κυρίως στην εκπτωτική πολιτική της σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί σύμμαχος του μικρού βιβλιοπωλείου.
Όσο για τη δήθεν τάση που “ευνοεί το μικρό βιβλιοπωλείο” ας είμαστε πιο συγκρατημένοι. Το γεγονός ότι δημιουργήθηκαν κάποια μικρά πανέμορφα και ενημερωμένα βιβλιοπωλεία σε μια χαοτική πόλη όπως η Αθήνα σε καμιά περίπτωση δεν δημιουργεί τάση, γιατί παράλληλα έκλεισαν εκατοντάδες άλλα. Και ακόμα θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε αν θα αντέξουν - πράγμα που ευχόμαστε με όλη μας την καρδιά – απέναντι στον αθέμιτο ανταγωνισμό των κολοσσών.
  
5.    Είναι μεταβατική η περίοδος για το βιβλίο διεθνώς και αν ναι, προς ποια κατεύθυνση; Ποιες κινήσεις θεωρούνται αναγκαίες;

Οι αναγκαίες κινήσεις παγκοσμίως είναι να παραδειγματιστούν από την κρατική πολιτική βιβλίου χωρών όπως η Γαλλία ή η Γερμανία και να αντιμετωπίσουν το βιβλίο ως πολιτιστικό προϊόν και όχι απλά ως καταναλωτικό είδος.
  
6.    Τι θα έπρεπε να είχε κάνει ή τι προλαβαίνει ακόμα να κάνει η πολιτεία;


Νομίζω θα είναι πολύ αργά για τους περισσότερους όταν και αν αντιμετωπιστεί αυτή η λαίλαπα. Παρ' όλα αυτά υπάρχει μια μικρή ελπίδα να διασωθούν κάποια βιβλιοπωλεία με την άμεση εφαρμογή της ενιαίας τιμής, αλλά και με την χάραξη πολιτικής βιβλίου μέσα από ένα νέο φορέα που θα ενσωματώσει την εμπειρία του ΕΚΕΒΙ και θα στελεχωθεί από ανθρώπους με γνώση και όραμα.

Συνέντευξη στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (2016) του Νίκου Λαμπρόπουλου

Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2016

«Το Δυσλεκτικό Βραχιόλι του Μάρτη» της συμπολίτισσας Αργυρώς Αγγελίνα – Ζωγράφου παρουσιάστηκε με επιτυχία στη Λιβαδειά



Ο Σύλλογος Φίλοι Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς και οι Εκδόσεις Εκδόσεις Θερμαϊκός | Thermaikos Publications, το Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2016, σε μια απόλυτα επιτυχημένη εκδήλωση στην αίθουσα ΚΟΡΤΕΣΗ της Εστίας Μητέρας Λιβαδειάς (Κορύνης & Ιερολοχιτών), παρουσίασαν το βιβλίο της Λιβαδείτισσας συγγραφέως Αργυρώς Αγγελίνα – Ζωγράφου 

ΤΟ ΔΥΣΛΕΚΤΙΚΟ ΒΡΑΧΙΟΛΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ.


Την παρουσίαση έκαναν οι:
– Γιώργος Χ. Θεοχάρης, ποιητής και εκδότης του περιοδικού «Εμβόλιμον»
– Νίκη Μπλούτη Καράτζαλη, συγγραφέας
– Γιώργος Λούκας, φιλόλογος – ειδικός παιδαγωγός
– Ελευθερία(Έρη) Κεχαγιά, ψυχολόγος − συμβουλευτική ψυχοθεραπεύτρια 
   και η συγγραφέας Αργυρώ Αγγελίνα – Ζωγράφου.
Η χορωδία Λιβαδειάς «ΕΡΚΥΝΑ» ερμήνευσε τραγούδια επιλεγμένα από τη συγγραφέα.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη της ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣκαι του Δήμος Λεβαδέων-Μunicipality of Levadia.



Απόσπασμα από την ομιλία της Αργυρώς Αγγελίνα Ζωγράφου 
στη παρουσίαση του βιβλίου της 
«Το Δυσλεκτικό Βραχιόλι του Μάρτη» στη Λιβαδειά.

Ούτε μιλιά ακουγότανε, ούτε χελιδονάκι.
Ο χρόνος γύρισε γλυκά και μ’ άφησε στην πόρτα.
Σα να μου φάνηκαν γνωστά τα σχέδια που είχε.
Πήρα μολύβι και χαρτί κι έγραψα τρεις αράδες.
Τις έκανα δέκα επτά και γρήγορα ογδόντα.
Γύρισα και την πλάτη μου, μη με γνωρίσει κάποιος.
Κρυφά θέλω να φανερωθώ, μόνο σ’ αυτά που ξέρω,
τα άλλα είναι περιττά κι ο χρόνος σπαταλιέται!
Μη με κοιτάτε, χωριανοί. Αφήστε με ν’ ανέβω
και πείτε πως προσπέρασε μόνο το αεράκι.
Γιατί λιγάκι ντρέπομαι που ‘μαι εδώ μικρούλα,
αδιάβαστη και άγραφτη με το μυαλό άσπρη πλάκα.
Και την τσαντούλα πέταξα εκεί σ’ ένα κλαράκι,
κι ούτε που θα ‘θελα ξανά να την ανοίξω πάλι.
Ήθελα μόνο να κοιτώ στο βάθος αγνάντι κάτι.
Ήταν δικό μου, το ‘ξερα κι ήρθα να το μαζέψω.
Η δασκάλα πρόλαβε και το ‘στειλε στιχάκι
κι η μάνα μου σα φάρμακο να το ‘χω μες την πίκρα.
Γιατί αυτό την ένοιαζε κι όχι το ένα κι ένα.
Ας ήταν λίγο μακριά, κοντά και παραδίπλα.
Ας ήταν χρόνος και μιλιά και αύριο και τώρα.
Τα βλέφαρα να συναντηθούν και ν’ ακουμπήσουν δέρμα,
κι αν ζεσταθούν κι ανοίξουνε γλυκά να πεταρίσουν.
Δεν το κατάλαβες μικρή, εγώ ξέρω τα πάντα
και τώρα κάπου βρίσκομαι και σ’ ακουμπώ στ’ αυτάκια.
Ούτε ποτέ με ένοιαξε αν ξέρεις τις δεκάδες 
κι έχεις την αριθμομηχανή σαν το δεξί σου χέρι.
Δεν σου ‘λειψαν οι αριθμοί, οι αγκαλιές σας λείπουν.
Κι όταν τις έχετε πολλές δεν νοιώθετε τι αξίζουν.
Αξίζουν όσο η ζωή, η κάψα στο βαμβάκι.
Όσο η μάντρα στην αυλή, του αργαλειού η σαΐτα.
Και σεις απομακρύνεστε και ύστερα ζητάτε
να σας τηράνε τα παιδιά με βουρκωμένα μάτια,
αφού σκληρά τα κάνατε μ’ αυτά τα τενεκέδια,
που ολημερίς κι ολονυχτίς κρατάνε μες στα χέρια.
Έχουν ψυχή, έχουν καρδιά, πού φτάσατε παιδί μου;
Έτσι να μη μου γίνετε… Και γίνατε τα ίδια!
Ποια γράμματα και αριθμούς μου τσαμπουνάς στ’ αυτιά μου.
Εγώ μιλάω για καρδιά, για αίμα και συκώτι!
Μήπως να μου συνέλθετε, να ‘ρθείτε στα συγκαλά σας.
Και η γιαγιά συμφώνησε: «Πες τα τους να τ’ ακούσουν!».
Κοίταξα την Αγγελική κι αρχίσαμε τα γέλια.
«Ξεκίνησε ο εξάψαλμος. Τι λες πάμε στον κάμπο;»
Σαν τα πουλιά πετάξαμε, απ’ τ’ ανοιχτό κλουβί μας.
Η μάνα, ίσα που πρόλαβε να μας διπλοσταυρώσει.
Απ’ το πολύ τρεχαλητό ξεράθηκε η γλώσσα,
και κάτσαμε στου ποταμού τα πέτρινα σκαλάκια,
να σταματήσει ο δυνατός παλμός απ’ τις καρδούλες.
Όταν κι οι δυο ανοίξαμε το στόμα για να πούμε,
ακούστηκαν σαν από μια αυτά τα ίδια λόγια:
«Όλα κακά τα κάναμε ή έτσι θέλουν να λένε;»
«Όλα καλά αδελφούλα μου, που σ’ έχω και με έχεις…»

Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2016

Μ' ένα "κόκκινο τανγκό" ξεκινήσαμε τον 25ο χρόνο των εκδηλώσεών μας.




Με αισθήματα συγκίνησης και χαράς καλωσορίσαμε το κοινό μας στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς των εκδηλώσεών μας με την οποία εισερχόμαστε στο γιορτασμό 35 χρόνια βιβλιοπωλείο – 25 χρόνια εκδηλώσεις.

Εκδηλώσεις που άρχισαν ως πείραμα, εξελίχθηκαν σε σταθερό δρώμενο και δέθηκαν άρρηκτα με τη συνολική εικόνα και προσφορά του βιβλιοπωλείου στην πόλη μας.

Για όλους εμάς, τους αναζητητές της γνώσης, τους εραστές του λόγου και του αντίλογου, κάθε Οκτώβριο στο βιβλιοπωλείο μας ξεκινά μια σκυταλοδρομία εκδηλώσεων μέσα από τις οποίες κατακτήσαμε την πολύτιμη νοοτροπία να διαχειριζόμαστε το δικαίωμα στην άλλη άποψη.

Στη σημερινή ατμόσφαιρα με το κυνήγι μαγισσών που τροφοδοτείται από την πρωτοφανή κρίση που μαστίζει τη χώρα, υπερασπιζόμαστε  σθεναρά περισσότερο από κάθε άλλη φορά την κατάκτησή μας αυτή, ότι δηλαδή έχουμε μάθει να ακούμε και κυρίως να  αντιμετωπίζουμε τις διαφωνίες μας όχι με τη διάθεση της στείρας αντιπαράθεσης αλλά με τον δημιουργικό διάλογο και την απόλαυση της λογοτεχνικής αξίας των κειμένων.

Καυχόμαστε  ότι απ’ αυτό το βήμα του βιβλιοπωλείου έχει περάσει σχεδόν όλη η πνευματική αφρόκρεμα της χώρας, καυχιόμαστε ότι επί 25 χρόνια πραγματοποιήσαμε πάνω από 400 εκδηλώσεις με 500 ομιλητές, και δώσαμε βήμα σε όλους όσους κρίναμε ότι θα μας βοηθούσαν να κάνουμε ένα βήμα πάρα πέρα στη γνώση χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς σκοπιμότητες.

Καυχόμαστε ότι τις εκδηλώσεις μας τις παρακολουθεί όλη η  Ελλάδα, είτε μέσα από το blog του βιβλιοπωλείου, είτε όποτε τις ανεβάζουμε στο you tube. Χαρακτηριστικά αναφέραμε ότι την περσινή ανάρτηση με την εκδήλωση για τον «Αντίχριστο» του Νίτσε με ομιλητή τον Ήρκο Αποστολίδη την έχουν παρακολουθήσει σχεδόν 10.000 άτομα.


Προσκαλεσμένοι μας ο συγγραφέας Ευάγγελος Μαυρουδής και ο δημοσιογράφος  Νίκος Θρασυβούλου  ο οποίος με την εισαγωγή του και τις καίριες ερωτήσεις του έδωσε την ευκαιρία στον συγγραφέα να μιλήσει με παραστατικό τρόπο για τα βιβλία του, πιάνοντας το νήμα στη Σμύρνη τα τέλη του 19ου αιώνα με τη γνωστή τριλογία ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ.

Κι από την οδύσσεια δυο οικογενειών Τούρκων και Ελλήνων μέσα στο χρόνο σε μια διαδρομή με αναπάντητα ερωτηματικά και μοιραίες αποκαλύψεις έφτασε στο «Κόκκινο τανγκό» που αποτελεί μια μυθιστορηματική ψυχογραφία του ανθρώπου που θεωρήθηκε ο "θεός" της Αριστεράς. 


Ένα επικό μυθιστόρημα για τον Νίκο Ζαχαριάδη - τον άνθρωπο που ταυτίστηκε με τη μεγαλύτερη τραγωδία της χώρας - που ρέει σαν κινηματογραφική ταινία και πώς άλλωστε θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού το βιβλίο είναι καρπός πολύχρονης έρευνας του σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη, που αποτυπώνει την ανθρώπινη πλευρά του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ, αποφεύγοντας τους αφορισμούς, τη στράτευση και τις κρίσεις. Μια έρευνα που εμπιστεύθηκε στον συγγραφέα με τον οποίο ολοκλήρωσαν μαζί το πόνημα.