Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2008

ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ συν - ομιλίες τεύχος 2

Αγαπητοί φίλοι
Ένα πάγιο αίτημα των φίλων του βιβλιοπωλείου υλοποιείται.
Πολλές από τις 200 ως τώρα εκδηλώσεις της ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ μπορείτε να ξαναθυμηθείτε ή όσοι για διάφορους λόγους δεν παρακολουθήσατε να τις απολαύσετε σε έντυπα πρακτικά φυλλάδια στη συμβολική τιμή των 2,00 €.

ΣΥΝ - ΟΜΙΛΙΕΣ τεύχος 2
Η ομιλία του συγγραφέα του βιβλίου
"ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ"
ιστορικού Μιχάλη Λυμπεράτου με θέμα:

«Μύθοι και πραγματικότητες για τα αίτια του εμφύλιου πολέμου».

Παραθέτουμε απόσπασμα από την ομιλία του
"...Πέραν των βεβαιοτήτων της κοινής αντίληψης, η περίπτωση του ελληνικού εμφυλίου πολέμου και των αιτιών που τον γέννησαν ως αντικείμενο επιστημονικής μελέτης γεννά ορισμένες μεθοδολογικές προϋποθέσεις. Η κύρια: για να ανιχνευτεί ο πραγματικός ρόλος των πολιτικών αντιθέσεων στη σύγκρουση αυτή, πρέπει να εκφύγει κανείς από την αποκλειστική μελέτη του ρόλου της Αριστεράς στα τεκταινόμενα, των επιλογών, των λαθών της, της πραγματικής ή υποτιθέμενης αδυναμίας της να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της συγκυρίας, σαν να ήταν αντιμέτωπη με την «ιστορία», με τη «λογική», την «ειμαρμένη», τον «εθνικό προορισμό», τον εαυτό της, με έναν εν γένει αόρατο «μεταφυσικό» αντίπαλο. Γιατί στην πραγματικότητα η Αριστερά της περιόδου, όπως και κάθε άλλο πολιτικό κόμμα σε οποιαδήποτε συγκυρία ήταν αντιμέτωπη με έναν συγκεκριμένο αντίπαλο, με συγκεκριμένα κοινωνικά συμφέροντα, γεγονός που καθιστούσε της επιλογές της, όχι εν κενώ, αλλά απόρροια της στρατηγικής του αντιπάλου αυτού. Για αυτό ακριβώς αποτελεί ανυπέρβλητη αναγκαιότητα να μελετηθεί αυτός ο αντίπαλος, οι επιδιώξεις του, η πολιτική του στάση, έναντι ενός νέου κοινωνικού συσχετισμού δύναμης που προσδιόρισε και η Κατοχή και ο πόλεμος. Και πέραν αυτού, ο ρόλος των μηχανισμών του κράτους, (στρατός, αστυνομία, διοίκηση, δικαστικό σώμα), και ιδίως αυτός του άδηλου μηχανισμού, που προσδιόρισε πολλές από τις εξελίξεις του μεταπολεμικού ελληνικού κράτους, δηλαδή η παράλληλη άτυπη εξουσία της αμερικανικής πρεσβείας όσο και αυτό που ονομάστηκε παρακράτος.
Είναι εξίσου απαραίτητο, στο μέτρο που κανείς εξετάζει τα αίτια του εμφυλίου πολέμου, να καταπιαστεί και με πεδία του ιστορικού επιστητού που υπερβαίνουν το χώρο της πολιτικής, με τη στενή έννοια της κομματικής αντιπαράθεσης, και να αναζητήσει τις κοινωνικές καταβολές των αντικρουόμενων επιδιώξεων και των πολιτικών στρατηγικών που αναπτύχθηκαν στη μεταπολεμική Ελλάδα. Και αυτό πάντα υπό το πρίσμα των αλλαγών που επέφερε ο πόλεμος και κυρίως του καθοριστικού γεγονότος ότι για πρώτη φορά στη νεώτερη ελληνική ιστορία συγκροτήθηκε μια τόσο ευρεία κοινωνικο-πολιτική συμμαχία των κυριαρχούμενων τάξεων της ελληνικής κοινωνίας, αυτή του ΕΑΜ, που όχι μόνο απέκτησε πλειοψηφικό χαρακτήρα στο πολιτικό στερέωμα αλλά έθεσε εξ αντικειμένου και υπό απειλή όλες τις παγιωμένες σχέσεις πολιτικής εξουσίας..."




Δεν υπάρχουν σχόλια: