Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013

Γράμμα της ΟΛΜΕ προς Γονείς και προς Μαθητές. "Ο χώρος της δημόσιας εκπαίδευσης δέχεται ολομέτωπη επίθεση".

Αθήνα, 1962. Φωτογραφία του Δημήτρη Χαρισιάδη
Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη
ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ
        
Αγαπητοί Γονείς,   
Ο φετινός Σεπτέμβρης με το άνοιγμα των σχολείων μας βρίσκει όλους, εργαζόμενους και νεολαία με σοβαρά προβλήματα επιβίωσης από τη συνέχιση της πιο βάρβαρης πολιτικής Κυβέρνησης και Τρόικα.

Ο χώρος της δημόσιας εκπαίδευσης δέχεται ολομέτωπη επίθεση.
ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Ας μας απαντήσουν :
1.Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με 16.000 λιγότερους καθηγητές;

2. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με 27αρια και 30αρια τμήματα, με μετακινήσεις μαθητών και κατευθύνσεων;

3. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία χωρίς ένας μεγάλος αριθμός μαθητών των ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ (περίπου 15.000) να βρίσκει τον καθηγητή του και τον τομέα στον οποίο φοιτούσε και θα ήθελε να συνεχίσει να φοιτά;

4. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με καθηγητές που δεν ξέρουν σε ποια και πόσα σχολεία θα διδάξουν, σε ποια περιοχή της χώρας θα δουλέψουν κι αν θα έχουν δουλειά το επόμενο διάστημα;

5. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με λειτουργικές δαπάνες μειωμένες κατά 60%. χωρίς χρήματα για ρεύμα, νερό, θέρμανση;

6. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με προγράμματα που αναμορφώνονται κάθε ημέρα και περιμένουμε που θα σταματήσει η ρουλέτα; Χωρίς να υπάρχει μια μελέτη που να υποστηρίζει τη μια ή την άλλη αλλαγή;

7. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με προγράμματα αποσπασματικά – επιστημονικά αντικείμενα κατακερματισμένα- με πληροφορίες ατάκτως εριμμένες αντί της γνώσης σε βάθος και πλάτος των γνωστικών αντικειμένων;

8. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία και να ανταποκριθούν οι μαθητές που προέρχονται από φτωχές οικογένειες στον εξεταστικό μαραθώνιο που ετοιμάζουν, με εξετάσεις τύπου πανελληνίων στις τρεις τάξεις του Γενικού Λυκείου και στην Α τάξη των ΕΠΑΛ και μάλιστα χωρίς καμιά υποστηρικτική διαδικασία; Με αμφισβήτηση και αυτής της δυνατότητας να πάρουν απολυτήριο;

9. Μπορούν να λειτουργήσουν σχολεία που μετατρέπουν τα οράματα και τις προσδοκίες των μαθητών για επαγγελματική εκπαίδευση, σε απλήρωτη, ανασφάλιστη εργασία μέσω της μαθητείας, για να αυξάνουν τα κέρδη τους οι εργοδότες;

10. Θα αποδεχτούμε για τα παιδιά μας τη θέση ενός μισοκαταρτισμένου εργάτη σε μια ειδικότητα που θα υπάρχει όσο εξασφαλίζει κέρδη στους εργοδότες και θα καταργείται όταν ο εργοδότης αυτός βρει αλλού, σε άλλο τόπο και κλάδο δυνατότητες για να αυξάνει τα κέρδη του;

11. Μπορούν να λειτουργήσουν και να παράγουν ποιοτικό έργο οι εκπαιδευτικοί σε σχολεία που λειτουργούν με την απειλή του ελεγκτή της δημόσιας διοίκησης, την απειλή των κακόβουλων καταγγελιών που οδηγούν σε βαριές πειθαρχικές ποινές και αργία όσους δε συμμορφώνονται με τις επιλογές τους;
Για όλους αυτούς τους λόγους και πολλούς άλλους εμείς οι εκπαιδευτικοί, μαζί με τους μαθητές και τους γονείς και όλους τους εργαζόμενους.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ «ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ» ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ:
  •   στην ουσιαστική μόρφωση για όλους τους μαθητές, χωρίς εξεταστικούς και ταξικούς φραγμούς,
  •   στη σταθερή, μόνιμη αξιοπρεπή εργασία για εκπαιδευτικούς, για μαθητές – αυριανούς εργαζόμενους και για τους γονείς τους – τωρινούς εργαζόμενους κι ανέργους.

Αντιστεκόμαστε στη διάλυση του δημόσιου σχολείου. Με μαζικούς ενωτικούς αγώνες ΜΠΟΡΟΥΜΕ και θα ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ αυτή την πολιτική.

ΜΑΖΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΧΩΡΑΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ
Αθήνα, 9/9/2013

ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

Μαρία, Γιάννη, Πέτρο, Ελένη, Ανίσα, Βλαντισλάβ…
Αγαπητή μας μαθήτρια, αγαπητέ μας μαθητή
Έχει περάσει πια αρκετός καιρός από τότε που αυτές οι μέρες του Σεπτέμβρη ήταν για όλους μας μια γλυκιά επιστροφή στο σχολείο, με τις ανταλλαγές των καλοκαιρινών εμπειριών, με το σχεδιασμό και τις αποφάσεις για την καινούργια σχολική χρονιά, με την ανανέωση της υπόσχεσης πως θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, για να ζήσουμε όμορφα. Έχει περάσει πια αρκετός καιρός, από τότε που οι κυβερνήσεις των μνημονίων και όσοι τις υπηρετούν, αποφάσισαν να διαλύσουν το Δημόσιο Σχολείο,  να το μετατρέψουν σε μια άχρωμη και σκληρή επιχείρηση, που θα χωράει μόνο τα παιδιά των λίγων. Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρόκειται για κάτι φυσικό και λογικό. Περιμένουν από μας να «συνηθίσουμε» την καταστροφή. Όμως κι οι δυο μας ξέρουμε, ότι αυτό είναι δύσκολο να συμβεί. Γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε έτσι. Αλλά και γιατί σημαίνει ότι πρέπει να παραιτηθούμε- κι εμείς κι εσύ- από το να είμαστε άνθρωποι. Από έναν καλύτερο κόσμο. Από τη δύναμη της νεανικής σου ορμής και δημιουργικότητας ,από την έντονη επιθυμία ν΄ αλλάζεις τα πράγματα γύρω σου κόντρα στις συνήθειες και τον εφησυχασμό των μεγάλων.
Μετά από τούτο τον Σεπτέμβρη λοιπόν τίποτα δεν θα είναι το ίδιο. Εμείς, οι καθηγητές και οι καθηγήτριές σου, αποφασίσαμε να ξεσηκωθούμε σε έναν απεργιακό αγώνα για την υπεράσπιση του Δημόσιου Σχολείου, της ζωής της δικιάς μας και της δικιάς σου. Απέναντί μας έχουμε τα στελέχη των υπουργείων, τους καλοπληρωμένους μάνατζερ, τα δελτία ειδήσεων, που δεν έχουν σταματήσει να επαναλαμβάνουν ότι είναι ο δικός μας ο αγώνας που θα βλάψει το Σχολείο και όχι η δική τους βάρβαρη πολιτική. Αυτοί οι άνθρωποι, ζώντας χρόνια τώρα στα σαλόνια της εξουσίας, δεν είναι σε θέση να καταλάβουν τις ανάγκες σου, τις αγωνίες σου, τα όνειρά σου. Αυτοί οι άνθρωποι του συστήματος ξέρουν μόνο να κάνουν λογιστικούς λογαριασμούς, και σ’ αυτούς τους λογαριασμούς βρήκαν ότι το Δημόσιο Σχολείο περισσεύει.
Μέσα στο καλοκαίρι, συνέχισαν το καταστροφικό έργο της συγχώνευσης/κατάργησης σχολείων.  Έκλεισαν αιφνιδιαστικά και μέσα σε μια νύχτα σχολεία και κατήργησαν ειδικότητες της τεχνικής εκπαίδευσης σπρώχνοντάς σε στις «αγκαλιές» των ιδιωτικών σχολαρχών. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση προσπαθεί να ολοκληρώσει τη μετατροπή του σχολείου σε ένα εξεταστικό κάτεργο, ένα προπονητικό κέντρο εξετάσεων, μιας και αντί να επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα που θα στοχεύει στην ουσιαστική και πολύπλευρη γνώση και θα μειώνει την αφόρητη πίεση που ζεις, δημιουργεί έναν απάνθρωπο μηχανισμό κοσκινίσματος ανθρώπων που βασίζεται στις συνεχείς εξετάσεις από το Γυμνάσιο μέχρι και την τελευταία μέρα σου στο Λύκειο. Θέλουν να τσακίσουν τη Νιότη σου, να συνηθίσεις τον έλεγχο, ώστε αύριο να είσαι ένας υπάκουος υπάλληλος. θέλουν να σε διώξουν απ’ το Σχολείο, ώστε να γίνεις ένας «φθηνός» ανειδίκευτος εργαζόμενος, αν βρεις δουλειά. Σχεδιάζουν μια σχολική ζωή άχαρη και δυσάρεστη, με πιο πολλά παιδιά στα τμήματα και τα εργαστήρια, με λιγότερους καθηγητές να τρέχουν πελαγωμένοι –σε πολλά σχολεία ο καθένας- για να ανταπεξέλθουν. Με την ίδια περιφρόνηση για καθετί ζωντανό και όμορφο, οι ίδιοι στεγνοί άνθρωποι  μας επιβάλλουν να «αξιολογηθούμε», να μετατρέψουμε δηλαδή ό,τι αγαπάμε περισσότερο –τις σπουδές μας και την καλλιέργειά μας, τα προγράμματα και τις εργασίες που κάνουμε μαζί με σένα, όλες αυτές τις ώρες των εκδρομών, των θεατρικών, της συζήτησης, της πρόβας και της συναυλίας- σε «χαρτιά» που θα γεμίσουν το φάκελό μας, μήπως και γλιτώσουμε για λίγο την απόλυση. Μαζί μ’ αυτό έχτισαν έναν ασφυκτικό πειθαρχικό κώδικα που μας θέλει άβουλα ανθρωπάκια που θα σου «κάνουν το μάθημα» και δεν θα νοιάζονται για τίποτε παραπέρα.
Ξεκινάμε αυτή τη χρονιά λιγότεροι: με κλεισμένα σχολεία στην τεχνική και τη γενική εκπαίδευση, με πάνω από δέκα χιλιάδες συναδέλφους μας που τους έκοψαν το δρόμο για το σχολείο. Είναι μια κατάσταση που τη γνωρίζεις από πρώτο χέρι: Γιατί είναι και οι δικοί σου γονείς που υφίστανται την ίδια βίαιη επίθεση με τις περικοπές των μισθών, τις απολύσεις , τα λουκέτα των καταστημάτων και το απελπιστικό τέρας της ανεργίας. Γιατί είσαι κι εσύ που σε βλέπουμε κάθε μέρα να μετράς λιγοστά ψιλά μπροστά στο κυλικείο, να δηλητηριάζεις την επιτυχία σου στις Πανελλαδικές με το άγχος του αν θα τα βγάλεις πέρα οικονομικά, να μας ρωτάς αν έχει πια νόημα να σπουδάσεις αυτό που θέλησες ή αν υπάρχει κάποια άλλη σχολή που να σε οδηγεί σε «πιο σίγουρο μισθό» μήπως και ξεφύγεις απ’ τη μιζέρια. Γιατί είναι και τ’ αδέρφια και οι φίλοι σου, οι χθεσινοί μας μαθητές δηλαδή, που μας λένε ότι πια δεν αντέχουν εδώ και κυνηγούν την τύχη τους στο εξωτερικό, στο δρόμο της μετανάστευσης, που τον είχαν πάρει κάποτε οι παππούδες τους κι ελπίζαμε πως δεν θα τον ξαναζήσουμε αναγκαστικά.
Είναι κοινά τα προβλήματά μας. Όχι μόνο για μας και για σένα που ζούμε, δημιουργούμε, αγωνιούμε και ονειρευόμαστε στον ίδιο χώρο αλλά για ολόκληρη την κοινωνία. Μια κοινωνία που δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί μουδιασμένη το ένα χτύπημα να ακολουθεί το άλλο. Γι’ αυτό εμείς, οι καθηγητές και οι καθηγήτριές σου, αποφασίσαμε να ξεσηκωθούμε σ’ αυτόν τον αποφασιστικό αγώνα, που θα σπάσει τη σαπίλα του «δε γίνεται τίποτα». Σ’ αυτόν τον αγώνα θέλουμε δίπλα μας όλους τους εργαζόμενους. Θέλουμε τους γονείς σου, μα χρειαζόμαστε κι εσένα. Όχι για να αναλάβεις τα καθήκοντά που είναι δικά μας. Το κόστος του αγώνα θα το σηκώσουμε εμείς στο ακέραιο, παρά τις βρωμιές που ύπουλα διαδίδονται από κάποια ΜΜΕ. Σε θέλουμε δίπλα μας γιατί, όπως και μέσα στην τάξη, είναι η δικιά σου συμμετοχή που δίνει νόημα στον αγώνα μας. Μόνο μαζί μπορούμε να σπάσουμε την κυριαρχία της μοιρολατρίας και της μιζέριας, μόνο μαζί μπορούμε να σταθούμε όρθιοι και να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε απλώς «άλλο ένα τούβλο στον τοίχο» τους, άλλο ένα γρανάζι στη μηχανή τους.
Μετά από τούτο τον Σεπτέμβρη λοιπόν τίποτε δεν θα είναι πια το ίδιο. Αυτή τη μάχη ή θα την κερδίσουν οι πολιτικές της Τρόικα και της κυβέρνησης που την υπηρετεί και θα επιβάλλουν την ερήμωση και τη δυστυχία ή θα την κερδίσουμε εμείς, ανοίγοντας το δρόμο για το σχολείο του μέλλοντος, για μια δημιουργική και ελεύθερη ζωή για όλους.  Εμείς, οι καθηγητές και οι καθηγήτριές σου, σου ζητάμε να σταθείς στο πλάι μας, να προσθέσεις την αποφασιστικότητά σου στη δική μας και να γίνεις μέρος του τεράστιου λαϊκού ποταμιού που θα γεμίσει τους δρόμους της χώρας και θα νικήσει!
Με αγάπη,
Οι αγωνιζόμενοι καθηγητές και καθηγήτριες σου! Αθήνα, 9/9/2013

Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου 2013

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ από την Αγία Τριάδα Βοιωτίας. Μια συγκλονιστική μαρτυρία για τις ελληνικές εκστρατείες (1918-1922)


ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ
από την Αγία Τριάδα Βοιωτίας
(1918-1922)
Μια συγκλονιστική μαρτυρία για τις ελληνικές εκστρατείες 
Τιμή πώλησης € 12,50
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
ΦΙΛΙΠΠΟΣ Δ. ΔΡΑΚΟΝΤΑΕΙΔΗΣ
Ο Χρήστος Καραγιάννης πολέμησε στο Μακεδονικό Μέτωπο στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Συμμετείχε με το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα εναντίον των Μπολσεβίκων στην Ουκρανία (1919). Η εκστρατεία κατέληξε σε πανωλεθρία, γεγονός που δεν έχει φωτίσει η επίσημη Ιστορία μας. Μετά την επιστροφή στη γενέτειρά του, η πατρίδα κάλεσε τον Χρήστο Καραγιάννη και πάλι στα όπλα, για να φτάσει στη Σμύρνη, που τη διεκδικούσε η Μεγάλη Ιδέα. Λίγο αργότερα, ο λαός καταψήφισε τον Βενιζέλο και επανέφερε στο θρόνο τον βασιλιά Κωνσταντίνο. Η εκστρατεία της Μικρασίας το 1921, που ξεκίνησε ως θρίαμβος, κατέληξε σε ήττα στον ποταμό Σαγγάριο και στην καταστροφή της Σμύρνης.
Οι μαρτυρίες και τα χρονικά εκείνης της περιόδου δεν είναι λίγα. Κανένα όμως δεν έχει τη συνέχεια των γεγονότων από το 1918 ως το 1922. Το ημερολόγιο του Αρβανίτη Χρήστου Καραγιάννη αποτελεί μια σπάνια συνεισφορά στην Ιστορία. 
Ο Φίλιππος Δρακονταειδής αντιμετώπισε με σεβασμό το κείμενο του Καραγιάννη, το ανέδειξε και το φώτισε με πλούσιες και αναγκαίες υποσημειώσεις.
Αναρίθμητα είναι τα προσωπικά ημερολόγια και οι αναμνήσεις πρωταγωνιστών και αφανών πολεμιστών της περιόδου 1918-1922, τότε που η χώρα μας τάσσεται στο πλευρό των Συμμάχων (Αντάντ), παίζει κορυφαίο ρόλο στο Μακεδονικό μέτωπο εναντίον των Βουλγάρων και των Γερμανών (1918), εκστρατεύει στην Ουκρανία (1919), υποστηρίζοντας γαλλικές δυνάμεις προς ανάσχεση του Μπολσεβικισμού, εγκαθίσταται στη Μικρά Ασία (1919-1920), από όπου εξορμά υπέρ "της Ελλάδας των πέντε θαλασσών και των δύο ηπείρων" (1920-1921), με κατάληξη την καταστροφή της Σμύρνης (1922).

Δεν έχουμε άμεσες μαρτυρίες για το σύνολο εκείνων των αγώνων. Λείπουν οι περιγραφές όλης εκείνης της περιόδου από τον ίδιο στρατευμένο. Λείπουν οι λεπτομέρειες της καθημερινότητας των στρατοπέδων, των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων, οι οποίες πάντως καθόρισαν εκείνο το παρόν, αλλά και το μέλλον του τόπου. Μοναδική εξαίρεση -ως σήμερα- το Ημερολόγιο του Χρήστου Καραγιάννη.

Ελάχιστες οι πληροφορίες για αυτόν τον αυτοδίδακτο γραμματιζούμενο. Γνωστό το έτος της γέννησής του, άγνωστος ο βίος του μετά την αποστράτευσή του το 1922, άγνωστος ο τόπος και ο χρόνος της συγγραφής του Ημερολογίου του, το οποίο κυκλοφόρησε πολυγραφημένο (και κατ' ουσία δυσανάγνωστο) μετά το 1970.

Άξιο θαυμασμού το ανεπιτήδευτο της γραφής, ενόχληση η περιττολογία για δευτερεύοντα και ασήμαντα περιστατικά, που διασπούν την ενότητα του κειμένου. Η επιλογή του Φίλιππου Δρακονταειδή ήταν να εξασφαλίσει τη ροή της αφήγησης, να διευκρινήσει σε υποσημειώσεις ουσιώδεις λεπτομέρειες της εποχής, να επιβεβαιώσει τα γεγονότα χάρη στον Γιάννη Σκαρίμπα, που έλαβε μέρος στο Μακεδονικό μέτωπο (1918), να τα συνδυάσει με ξένες πηγές, όπως αυτή του Γάλλου Συνταγματάρχη Μπυζάκ, να τα οριοθετήσει μέσα από δημοσιεύσεις της Διοίκησης Ιστορίας Στρατού του Ελληνικού Γενικού Επιτελείου.

Η έκδοση του Ημερολογίου του Χρήστου Καραγιάννη αποτελεί εκδοτικό γεγονός και είναι δυνατό να αποτελέσει αφορμή για επανεκτίμηση εκείνων των γεγονότων, που διαμόρφωσαν τις επιλογές της Ελλάδας ως τις μέρες μας.
Ο Χρήστος Καραγιάννης, του Ιωάννη και της Παγώνας, γεννήθηκε το 1895. Κράτησε ημερολόγιο του στρατιωτικού του βίου, όπου βρίσκονται διάσπαρτες πληροφορίες για την οικογένειά του. Φαίνεται ότι μετά την αποστράτευσή του το 1923 εργάστηκε σε οικοδομές. Η αξία του ημερολογίου του είναι μοναδική. Δεν έχουμε στη διάθεσή μας άλλο κείμενο που να περιγράφει το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1918), την ελληνική εκστρατεία στην Ουκρανία κατά των Μπολσεβίκων (1919), την άφιξη ελληνικών στρατευμάτων στη Σμύρνη (1920), την πορεία προς τα βάθη της Μικρασίας ως την καταστροφή της Σμύρνης
(1921-1922).
Παραθέτουμε μερικές χαρακτηριστικές σελίδες από το βιβλίο:
Με τους Βούλγαρους. "Δεν φταίτε όμως εσείς, ούτε εμείς. Φταίνε τα μεγάλα κέρατα, φταίει ο πόλεμος".
Στη Μικρά Ασία. «Κόλαση του Δάντη»


Βιαιότητες Ελλήνων στρατιωτών. "Μπαίναμε σαν αλεπούδες σε κάθε κοτέτσι, πέσαμε όλοι πάνω σε κάθε θηλυκό και γινόταν περατζάδα ..."


Βιαιότητες Τούρκων ."Τόσα είχαν δει τα μάτια μου, εκείνο όμως που έβλεπαν δεν το είχαν ξαναδεί, ούτε επρόκειτο να το ξαναδούν". 


Ο Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1940 στη Χαλκίδα. Ο πατέρας του, ενεργό μέλος της Εθνικής Αντίστασης, εκτελέστηκε τον Απρίλιο του 1944. Αποφοίτησε από το Βαρβάκειο (1958), πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις για την Ανωτάτη Εμπορική (1958), αλλά δεν ολοκλήρωσε, εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών, τις σπουδές του εκεί. Έγινε δεκτός στο Προπαιδευτικό Έτος της Σορβόννης και, μετά από εξετάσεις, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, όπου ολοκλήρωσε πτυχιακές σπουδές φιλολογίας και ιστορίας (1968). 

Το 1993, έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Μονπελλιέ Paul Valéry (Montpellier III), όπου έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στα κλασσικά γράμματα (1995) και διδακτορικό δίπλωμα (1997, έδρα Αδαμάντιος Κοραής) για τη διατριβή του Οι φιλόσοφοι της ελληνικής Αρχαιότητας και οι πηγές τους στα Δοκίμια του Μισέλ ντε Μονταίνι.
Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1962 και έχει δημοσιεύσει μυθιστορήματα, νουβέλες και συλλογές διηγημάτων. Το δοκιμιακό έργο του αναφέρεται σε σύγχρονα προβλήματα, όπως η πολιτική του τρόμου στον 20ο αιώνα (Ο Φεβρουάριος αιών), η εξέλιξη της λογοτεχνίας από την Αναγέννηση ως τις μέρες μας (Παραμύθι της λογοτεχνίας), οι αλλαγές που κομίζει η τεχνολογία στην αντίληψη της προσωπικής και συλλογικής μνήμης (Μνήμη και μνήμη), η αντιμετώπιση του ερωτήματος τι; ως υποχρέωσης του σκέπτεσθαι (Λόγος ερειπίων).
Οι μεταφράσεις του, από τα γαλλικά και ισπανικά, φέρνουν για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό τα πλήρη και σχολιασμένα κείμενα του Μισέλ ντε Μονταίνι (Δοκίμια), του Φρανσουά Ραμπελαί (Γαργαντούας και Πανταγκρυέλ), του Ισπανού ιερωμένου και στοχαστή Μπαλτάσαρ Γκρασιάν (Χρησμολόγιο και τέχνη της φρόνησης, Ο Ήρωας), του Πορτογάλου ποιητή Φερνάντο Πεσσόα (Τα ποιήματα του Αλμπέρτο Καγιέιρο), του Μεξικανού πεζογράφου Χουάν Ρούλφο (Η πεδιάδα στις φλόγες). Επιπλέον, μετέφρασε για το Θέατρο Τέχνης- Κάρολος Κουν το έργο του Ραμόν Μαρία δελ Βάγιε Ινκλάν Θεϊκά λόγια, το οποίο ανέβηκε στη σκηνή της οδού Φρυνίχου.

Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, Ιππότης της Τάξης Τεχνών και Γραμμάτων της Γαλλίας, Ιππότης της Τάξης της Ισαβέλλας της Καθολικής (Ισπανία), μέλος της Ελληνικής Λέσχης Αστυνομικής Λογοτεχνίας, β’ κρατικό βραβείο μυθιστορήματος (1981), συνεργάζεται με λογοτεχνικά έντυπα και παρουσιάζει βιβλία Ελλήνων και ξένων συγγραφέων και στοχαστών σε περιοδικά και εφημερίδες.

Ο φίλος του βιβλιοπωλείου Λουκάς Αργυρίου συγκινημένος μας έφερε αντίτυπο της πρώτης έκδοσης του βιβλίου που υπήρχε στη βιβλιοθήκη τους, από το οποίο σκανάραμε και σας παρουσιάζουμε την πρώτη του εμφάνιση.
Το αρχικό εξώφυλλο.


Το σημείωμα του πρώτου εκδότη που προλογίζει το βιβλίο



Το οπισθόφυλλο με χειρόγραφη επιστολή του Χρήστου Καραγιάννη


Παρασκευή 30 Αυγούστου 2013

Ακυρώθηκε λόγω της πυρκαγιάς η συναυλία του Σαββάτου 31/8 με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη.

 
                                       Λιβαδειά, 30 Αυγούστου 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Δήμος Λεβαδέων συναισθανόμενος τη θλίψη όλων των συμπολιτών μας και κυρίως αυτών που υπέστησαν ζημιές από την καταστροφική πυρκαγιά που έπληξε την περιοχή μας, την Τετάρτη 28 Αυγούστου, και σε συνεργασία με τη διοργανώτρια εταιρεία της προγραμματισμένης για αύριο, Σάββατο 31 Αυγούστου 2013, συναυλίας της Άλκηστης Πρωτοψάλτη στο Ανοικτό Θέατρο Κρύας στο πλαίσιο των Τροφωνίων συμφωνήθηκε η ακύρωση της παράστασης.
 

Ακολουθεί η ανακοίνωση της εταιρείας HEAVEN LIVE:

«"Μια αγκαλιά τραγούδια”  με την  Άλκηστη Πρωτοψάλτη
Καλοκαίρι 2013”
Οι δυσάρεστες συνθήκες που επικρατούν στη Λιβαδειά λόγω της πυρκαγιάς που έχει πλήξει την περιοχή, μας υποχρεώνουν να προβούμε σε ακύρωση της επικείμενης συναυλίας «Μια αγκαλιά τραγούδια» με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, στα πλαίσια της καλοκαιρινής της περιοδείας, η οποία είχε προγραμματιστεί για το Σάββατο 31 Αυγούστου στο Ανοιχτό Θέατρο Κρύας της Λιβαδειάς».
Όσοι έχουν προμηθευτεί εισιτήρια για την συναυλία παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τα σημεία προπώλησης για να τους επιστραφούν τα χρήματα.

Τρίτη 27 Αυγούστου 2013

Η Κωπαΐδα του Carl Rottmann (1835) σε περιγραφή του Πάρι Βαρβαρούση



Η Κωπαΐδα του  Carl Rottmann (1835)
σε περιγραφή του Πάρι Βαρβαρούση, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ο Carl Rottmann (1797-1850), ένας από τους πιο σημαντικούς ζωγράφους του 19ου αιώνα, ταξίδεψε στην Ελλάδα στα 1834-35 με εντολή του Βαυαρού βασιλιά Λουδοβίκου του Α΄, πατέρα του Όθωνα, για να αποτυπώσει μνημεία και ιστορικούς τόπους με ιδιαίτερη σπουδαιότητα. Κατά την περιήγησή του στη Βοιωτία, απαθανάτισε, μεταξύ άλλων, και τη λίμνη της Κωπαΐδας προσφέροντας μια αληθινή και ζωντανή εικόνα της εποχής του.

Ο Rottmann ζωγράφισε στον πίνακά του μόνο το βόρειο τμήμα της λίμνης, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της, περίπου τα δύο τρίτα, δεν ήταν ορατό από τη θέση, όπου στεκόταν, γιατί καλυπτόταν από λοφίσκο, όπως διακρίνεται στην αριστερή πλευρά του έργου. Κατά τον σχεδιασμό του τοπίου, ο ζωγράφος στεκόταν σε χαμηλό ύψωμα κοντά στην Αγία Μαρίνα, όπου βρίσκεται μια από τις αρχαιότερες νεολιθικές θέσεις της Βοιωτίας, ενώ πίσω του είχε τη Μεγάλη Καταβόθρα ή Σπηλιά του Ηρακλή, όπως ονομάζεται, μέσω της οποίας εκχύονταν τα νερά της λίμνης στον Ευβοϊκό κόλπο (όρμος Σκροπονέρι). Στο μέσο της εικονιζόμενης άποψης της λίμνης, διακρίνεται η νησίδα Γκλα με τα κατάλοιπα της μυκηναϊκής ακρόπολης και, στο βάθος, το όρος Ακόντιον, στους πρόποδες του οποίου βρίσκεται ο Ορχομενός. Πιο πίσω, προβάλλει ο μεγάλος όγκος του Παρνασσού. Δεξιά της νησίδας Γκλα, ο ζωγράφος αποτύπωσε την περιοχή του Κάστρου, όπου στην αρχαιότητα υπήρχε η πόλη Κώπαι που έδωσε στη λίμνη το όνομά της. 

            Ο Rottmann έκανε το πρώτο σχέδιο του πίνακα με μολύβι. Με την επιστροφή του στην πατρίδα του, αποτύπωσε το κωπαϊδικό τοπίο σε ελαιογραφία, καθώς και όλα τα άλλα μέρη της Ελλάδας, για τα οποία είχε κάνει σχέδια. Στον πίνακα της Κωπαΐδας, ο ζωγράφος, με την ελεύθερη χρήση του χρώματος, καταφέρνει να αποδώσει ρεαλιστικά τη λίμνη. Ο απαλός φωτισμός των νερών της, σε συνδυασμό με τα ελαφρώς μουντά σύννεφα  στον ουρανό, μας μεταφέρουν πιστά την πνιγηρή ατμόσφαιρα της λίμνης που συνενώνεται με το φυσικό χρώμα των γύρω βουνών και την αραιή βλάστηση σε μια καταπληκτική σύνθεση για την περιοχή, όπως πρέπει να ήταν στα μέσα περίπου του 19ου αιώνα. Εντυπωσιακά είναι, ιδιαίτερα, τα χρώματα στην ακρολιμνιά, του δένδρου στα αριστερά με τα ξερά κλαδιά στην κορυφή του και την πλούσια φυλλωσιά στο κάτω μέρος του κορμού του, όπως και  του πουλιού (γλάρος;) που στέκεται σε βράχο και προσδίδει στον πίνακα μια ρομαντική διάσταση.

            Το όλο εγχείρημα του μεγάλου «Έλληνα ζωγράφου», όπως ονομάστηκε ο Carl Rottmann αργότερα, θεωρείται πως αντιπροσωπεύει τη φιλελληνική διάθεση που κυριαρχούσε σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις την εποχή εκείνη.  

Πέμπτη 22 Αυγούστου 2013

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων ΤΡΟΦΩΝΙΑ 2013 του Δήμου Λεβαδέων

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Σας ενημερώνουμε ότι στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων ΤΡΟΦΩΝΙΑ 2013 που διοργανώνονται από το Δήμο Λεβαδέων έχουν επέλθει κάποιες αλλαγές και ακυρώσεις που οφείλονται αποκλειστικά και μόνο σε αποφάσεις των καλλιτεχνών και των συντελεστών που συμμετέχουν σε αυτές.
Έτσι ενημερώνουμε ότι:
  1. Η συναυλία με τους Mode Plagal τη Δευτέρα 26 Αυγούστου που διοργανώνεται από το Σύλλογο Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία Βοιωτίας (Σ.Ο.Ψ.Υ.) θα πραγματοποιηθεί στο χώρο μπροστά από το Θολωτό – Αίθουσα Δημοτικού Ωδείου και ώρα 9:00 μ.μ. και όχι στο χώρο στάθμευσης στην περιοχή της Κρύας.
  2. Ακυρώνεται η θεατρική παράσταση «Ο Επιθεωρητής» από την Ακροπόλ Α.Ε. Θεατρικές & Καλλιτεχνικές Επιχειρήσεις, που είχε προγραμματισθεί για την Τρίτη 27 Αυγούστου.
  3. Τέλος, η θεατρική παράσταση «Αγαμέμνων» από τον Οργανισμό Ελληνικού Θεάτρου Αιχμή θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου στο Ανοικτό Θέατρο Κρύας (ώρα: 9:00 μ.μ.) και όχι την Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου όπως είχε αρχικά προγραμματισθεί.

    ΝΕΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

    Πιο αναλυτικά
τι θα δούμε, πότε, πού
και οι τιμές των εισιτηρίων






Τετάρτη 21 Αυγούστου 2013

Η Χάρις Αλεξίου ανοίγει με τη συναυλία της τα "ΤΡΟΦΩΝΙΑ 2013" το Σάββατο 24 Αυγούστου στη Λιβαδειά

 
η Χάρις Αλεξίου
με τους
«Nouveau Sextet»
Καλοκαίρι 2013
“Δύο κόσμους έχει η ψυχή μου”


Χιλιάδες κόσμου αγκάλιασε με ενθουσιασμό τη Χάρις Αλεξίου με τη νέα μουσική μπάντα της, τους «Nouveau Sextet»

Με εξαιρετική αγάπη και ενθουσιασμό υποδέχθηκε το κοινό τη Χάρις Αλεξίου μαζί με τη νέα μουσική μπάντα, τους «Nouveau Sextet» (κορυφαίους Έλληνες σολίστες) που κατέκλυσε τα ανοιχτά θέατρα στις πρώτες sold-out συναυλίες του καλοκαιριού. Περισσότεροι από 30.000 θεατές αγκάλιασαν το δυναμικό ξεκίνημα της μεγάλης καλοκαιρινής περιοδείας της ξεκινώντας με την πρώτη συναυλία του καλοκαιριού στο κατάμεστο Ωδείο Ηρώδου Αττικού και συνεχίζοντας στο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, τον Βόλο, τη Βέροια, τη Σκύδρα, την Πετρούπολη, την Καβάλα και στα Τρόπαια Γορτυνίας.

Ένα μουσικό ταξίδι που συνεχίζεται τον Αύγουστο (Μουδανιά, Δίον, Ζάκυνθος, Αρχαία Ολυμπία, Σκάλα Λακωνίας, Χανιά, Ηράκλειο, Λιβαδειά, Πάτρα) και τον Σεπτέμβριο (Θεσσαλονίκη, Βύρωνας, Βεάκειο) σε όλη την Ελλάδα.

“Έμαθα να ζω και στους δύο κόσμους ,στην Δύση και στην Ανατολή”λέει η Χάρις Αλεξίου για την παράσταση που αποθεώθηκε από κοινό και κριτικούς, όταν πρωτοπαρουσιάστηκε, την περασμένη άνοιξη.

Για περισσότερες από δυο ώρες ερμηνεύει τραγούδια νέα, παλιά, μπαλάντες, δημοτικά, ανατολίτικα, έντεχνα, δοσμένα με ένα καινούργιο άκουσμα, αλλά και τραγούδια από το νέο της album η «Τρίπλα», που με την αμεσότητα της ερμηνείας της συνθέτουν το σκηνικό για τις πιο ατμοσφαιρικές νύχτες του καλοκαιριού μας.

Οι έξι ετερόκλητοι μουσικοί που την συνοδεύουν (παίζουν περισσότερα από είκοσι όργανα και τραγουδούν μαζί της) την αγκαλιάζουν με ένα μαγικό έθνικ-τζαζ ήχο.

Ο Θωμάς Κωνσταντίνου, επί κεφαλής, με Ούτι, Κιθάρα, Μαντολίνο, Λαούτο.

Ο Σωτήρης Λεμονίδης στο Πιάνο και Πλήκτρα

Ο Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος, Κλαρίνο ,Φλάουτο Caval

Ο Δημήτρης Τσάκας, Soprano και altoΣαξόφωνο , κλασική Κιθάρα και Φλάουτο.

Ο Κώστας Κωνσταντίνου, Κοντραμπάσσο

Ο Κώστας Μερετάκης, multipercussionset (Νταρμπούκα, Μπεντίρ, Ντέφια, Ταμπούρο, Στάμνα, Καχόν, Νταούλι κ .α )


Από τα νέα της τραγούδια όπως «Οι στιγμές», « Το δεδομένο», ως τα, «Οι φίλοι μου Χαράματα», «Πανσέληνος», «13 φωτιές», «Δι’Ευχών» και τα «Δημοτικά» η Χάρις Αλεξίου μαγεύει και μαγεύεται με τους μουσικούς της αυτό το καλοκαίρι και εμείς δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε το τραγούδι της ψυχής της.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Ενορχηστρώσεις : ΘΩΜΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Σχεδιασμός φωτισμών: ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΙΝΑΝΟΣ

Τον ήχο επιμελούνται : ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΠΟΥΝΤΖΗΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΗΣ

Management Χάρις Αλεξίου: ΟΛΓΑ ΠΑΥΛΑΤΟΥ pavlato@otenet.gr

Οργάνωση παραγωγής: FOUR SEASONS
seasons@otenet.gr

ΤΡΟΦΩΝΙΑ 2013

Ανοικτό Θέατρο Κρύας

Σάββατο 24 Αυγούστου, ώρα έναρξης: 9:30


Γενική είσοδος 17.00 €
Φοιτητές - άνεργοι 14.00 €

Προπώληση: Δισκοπωλεία Πολύτροπο και Ηχόμετρο

Πληροφορίες: 22613 50812

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

«Οι τοπικοί μύθοι και ως γέφυρα επικοινωνίας της σχολικής ζωής με την τοπική κοινωνία» της Νηπιαγωγού Ευφροσύνης Σπυροπούλου

 
 
 
 
 
 
 
«Οι τοπικοί μύθοι και ως γέφυρα επικοινωνίας της σχολικής ζωής με την τοπική κοινωνία» 
 
 
Κάθε σχολική χρονιά τίθεται στον εκπαιδευτικό το ερώτημα.
Υπάρχει  μία κατάλληλη αναπτυξιακή παιδαγωγική θεωρία, που εφαρμόζοντας τις παιδαγωγικές της αρχές θα καταφέρω να βοηθήσω τους μαθητές μου να επικοινωνήσουν, να αναπτύξουν αυτονομία, να συνεργαστούν, να αναπτύξουν την κριτική τους σκέψη και τέλος να οικοδομήσουν την προσωπική τους ταυτότητα που να σχετίζεται με την μελλοντική ταυτότητα του πολίτη;
Η απάντηση έρχεται μέσα από τις παιδαγωγικές αρχές των  διαφοροποιημένων διδακτικών προσεγγίσεων.
Σε μια τέτοια προσέγγιση το ίδιο το παιδί και ο μικρόκοσμος μέσα στον οποίο ζει είναι τα κίνητρα για γνώση.
Ως ένα τέτοιο κίνητρο για μάθηση λειτουργούν οι τοπικοί μύθοι.
Μεταφέρουν πανανθρώπινες αξίες, μαγεύουν τους μικρούς μαθητές.
Το παιδί εξερευνά και ανακαλύπτει το εγγύς περιβάλλον, κινητοποιείται το ενδιαφέρον του για το παρελθόν και εμπλέκεται σε μαθησιακές δραστηριότητες που έχουν νόημα και καλύπτουν τις διαφορετικές μαθησιακές του ανάγκες.
Οι  τοπικοί μύθοι του είναι γνώριμοι.
Τους έχει ακούσει έτσι απλά σαν παραμύθι. Ο περιβάλλον χώρος γεμάτος από αρχαία μνημεία. Λαξευμένες πέτρες που ανάμεσά τους περπατά, παίζει, κάθε μέρα συναντιέται με ένα μυθικό παρελθόν.
Η πολιτισμική παράδοση είναι γύρω του και την αγγίζει, με έναν φυσικό και απλό τρόπο. Η τοπική κοινωνία συνδέει την ζωή της με τους χώρους αυτούς.
Μέσα σε ένα τέτοιο μαγευτικό τοπίο αναπτύσσεται μια πολιτισμική κουλτούρα, που καθετί είναι επενδεδυμένο με μια μυθική διάσταση.
Έτσι ο εκπαιδευτικός έχει ένα εντυπωσιακό εργαλείο στα χέρια του για την κινητοποίηση του ενδιαφέροντος του παιδιού για  μάθηση.
Οργανώνει και σχεδιάζει, υλοποιεί δράσεις μαζί με τα παιδιά, αναπτύσσει πρόγραμμα δραστηριοτήτων που αναφέρεται σε όλες τις μαθησιακές περιοχές του προγράμματος σπουδών του νηπιαγωγείου, βοηθά τους μαθητές να δομούν ιδέες και δρα στα πλαίσια της επικείμενης ζώνη ανάπτυξης .
Σε κάθε μύθο υπάρχει ένας ήρωας που συνήθως  το παιδί ταυτίζεται μαζί του. Μελετά τις συνήθειές του σε σχέση με τις δικές του, μαθαίνει από τα λάθη του και τον διατηρεί για πάντα στην καρδιά του.
Με αυτόν τον απλό τρόπο ο μαθητής γίνεται κοινωνός του παρελθόντος και ακούσια παίρνει τον ρόλο ενός διαχρονικά μετακλητού πρεσβευτή της συνέχειας του πολιτισμικού γίγνεσθαι. Μετενσαρκώνει το παρελθόν και εγγυάται το μέλλον της κάθε τοπικής πολιτιστικής παράδοσης.
Η δική μου ζωή σαν παιδί αρμονικά και φυσικά εμπλεγμένη με το περιβάλλον που περιέγραψα.
Σαν έγινα εκπαιδευτικός και άσκησα το λειτούργημά μου στον τόπο μου, τα ακούσματα έγιναν γραπτός λόγος και τα βιώματα διδακτική πράξη.
Ο μύθος «του Φρίξου και της Έλλης», ένας από τους πιο αρχέγονους μύθους, πάντα με μάγευε. Με τον ίδιο τρόπο μάγεψε και τους μικρούς μαθητές μου.
Υιοθετώντας τις πρακτικές της Μουσειακής αγωγής, βαλθήκαμε να ανακαλύψουμε στα σύννεφα του Παρνασσού την Νεφέλη. Στα κελαριστά νερά των πηγών των Χαρίτων νοιώσαμε την δροσιά και την ευλογία του φυσικού στοιχείου.
Τρέξαμε με την Μελανίππη πλάι στον Μέλανα ποταμό.
Μελετήσαμε τα ανάγλυφα του θολωτού τάφου στο θησαυροφυλάκιο του Μινύα και τους καλέσαμε όλους σε κυκλικό χορό στο Αρχαίο Ωδείο να τους δείξουμε τι μάθαμε.
Ο Φρίξος η Έλλη ο Αθάμας και το χρυσόμαλλο κριάρι όλοι εκεί.
Εκεί και οι γονείς ,συνάδελφοι εκπαιδευτικοί.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την συγκίνηση σαν ήρθε το χρυσόμαλλο κριάρι.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι νοιώσαμε.
Νοιώσαμε ότι όλοι είχαμε τιμήσει τον τόπο μας.
Αυτή η συγκίνηση μας ένωσε.
Το σχολικό πρόγραμμα αναμορφώθηκε και οδήγησε τους μαθητές στην κατάκτηση κωδικών επικοινωνίας και συνεργασίας μέσα σε περιβάλλοντα τυπικού γραμματισμού αλλά και πολύ-γραμματισμού.
Από τότε κάθε σχολική χρονιά το πρόγραμμα επαναλαμβάνεται εμπλεκόμενο μέσα σε διάφορες δράσεις της σχολικής ζωής. Κάθε φορά η ίδια συγκίνηση. 
Το χρυσόμαλλο κριάρι μας γνέφει κρεμασμένο στον τοίχο του σχολείου μας και όταν του γνέψουμε ανοίγει τα φτερά του να μας ταξιδέψει στο όνειρο. 
Σε ένα άλλο σχολείο στον Διόνυσο βρεθήκαμε μπροστά σε ένα διαφορετικό παιδαγωγικό πρόβλημα.
Με ποιόν τρόπο θα μπορούσαμε να αναβαθμίσουμε την μικρή σχολική μας μονάδα σε εκπαιδευτικό ίδρυμα που θα προσφέρει εκπαίδευση σε γονείς και μαθητές.
Με πιο τρόπο θα ενεργοποιήσουμε το ενδιαφέρον της τοπικής κοινωνίας και θα καταφέρουμε η μάθηση να συνδεθεί με την οικογενειακή ζωή. 
Η πλούσια πολιτισμική προφορική παράδοση του τόπου της γιαγιάς τα παραμύθια χρησιμοποιήθηκαν ως κίνητρο εμπλοκής όλης της οικογένειας στην σχολική ζωή του παιδιού.
Κάθε παραμύθι της προφορικής παράδοσης μια έρευνα δράσης στα παραμύθια της βιβλιοθήκης μας, νεότερη λογοτεχνία, παιδικά παραμύθια. ,όπου ανακαλύπταμε την ίδια ηθική αξία το ίδιο νόημα.
Το τοπωνύμιο του χωριού πλούσιο από μόνο του και μυθικά συνδεδεμένο με πολλές πλευρές της ανθρώπινης ζωής.
Οι γνώστες θα πουν πως θα ήταν δύσκολο να μιλήσεις σε ένα παιδί για τα μυστήρια του Διονυσιακού στοιχείου.
Εμείς κρατήσαμε την τεράστια προσφορά στη γέννηση της θείας τραγωδίας και μυήσαμε τα παιδιά μας στον κόσμο της επικοινωνίας.
Επικοινωνίας με την σωματική έκφραση, τον λόγο τους ήχους των μουσικών οργάνων, το χορό.
Και καλέσαμε τον θεό Διόνυσο να γίνει το σκαλοπάτι για την ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης.
«Έλα Διόνυσε, έλα να χορέψεις στο χωριό μας, έλα να τιμήσεις το χωριό μας»
Και ο Διόνυσος μας άκουσε.
Ήρθε με τους ήχους των Κορυβάντων και ξεσήκωσε τους μικρούς μαθητές που είχαν μάθει τον χορό των παππούδων τους μέσα από έναν βακχικό ρυθμό(το καγκέλι.)
Ξύπνησε μέσα από την αγκαλιά της λήθης, ήρθε στο σχολείο μας, εξερεύνησε, σχεδίασε, υλοποίησε και παρουσίασε ένα μικρό αναπτυξιακά κατάλληλο παιδαγωγικό  θαύμα.
Σήμερα με βιωμένες εμπειρίες διαφοροποιημένης παιδαγωγικής προσέγγισης μπορώ με βεβαιότητα να υποστηρίξω ότι:
  • Η ενσωμάτωση των τοπικών μύθων στον σχεδιασμό του αναλυτικού προγράμματος αναμορφώνει και ενδυναμώνει την σχολική πραγματικότητα.
  • Δίνει στο σχολείο την δυνατότητα να τους χρησιμοποιήσει ως γνωστικό αντικείμενο και δημιουργεί την σχολική κουλτούρα που χρειάζεται  για να βοηθήσει τον μαθητή να δομήσει την πολιτισμική του ταυτότητα.
Σε όσους ανήκει η τιμή να μπορούν να καταγράφουν τους μύθους του τόπου τους θεωρώ ότι θα πρέπει να δείχνουμε απέραντο σεβασμό και να τους στηρίζουμε.
Φροντίζουν να διατηρηθούν οι ρίζες του τόπου τους.
Υπηρετούν την φιλαναγνωσία, και βοηθούν στην ενδυνάμωση της πολιτιστικής ταυτότητας και την διατήρηση του πολιτισμού. 
Αφιερωμένο στον κ. Αριστείδη Ρούσσαρη και στην κα Σκιαδαρέση. 
Αφιερωμένο σε σένα «Ω! Γη της Βοιωτίας που σε δέρνει ο Άνεμος».
                                               (Οδ.Ελύτης)

Ευφροσύνη Σπυροπούλου -Νηπιαγωγός
 
Το παραπάνω κείμενο της Ευφροσύνης Σπυροπούλου είναι η παρέμβασή της στην εκδήλωση των εκδόσων "βιβλιοπωλείο ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ" και των Σχολικών Συμβούλων Δημοτικής Εκπαίδευσης και Προσχολικής Αγωγής Ν. Βοιωτίας με θέμα
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

INFERNO το νέο βιβλίο του DAN BROWN στο βιβλιοπωλείο μας.


INFERNO

Ψάξε και θα βρεις.
Αυτή η φράση επιστρέφει διαρκώς, σαν ηχώ, στο μυαλό του διάσημου καθηγητή του Χάρβαρντ Ρόμπερτ Λάνγκτον, ο οποίος ξυπνά σε ένα θάλαμο νοσοκομείου, ανήμπορος να θυμηθεί πώς ακριβώς κατέληξε εκεί. Ούτε μπορεί να καταλάβει πώς βρέθηκε στο σακάκι του ένα μυστηριώδες, μακάβριο αντικείμενο.
Έπειτα από μια επίθεση εναντίον του, ο Λάνγκτον και η νεαρή γιατρός Σιένα Μπρουκς μπλέκουν σε μια ανελέητη καταδίωξη στους δρόμους της Φλωρεντίας. Ο Λάνγκτον όμως γνωρίζει τα κρυφά περάσματα και τα αρχαία μυστικά της πόλης και αυτή είναι η μόνη ελπίδα να ξεφύγουν από τους άγνωστους διώκτες τους.
Με οδηγό στίχους από τη Θεία Κωμωδία του Δάντη, ο Λάνγκτον και η Σιένα πρέπει να αποκρυπτογραφήσουν μια σειρά από κώδικες που κρύβονται σε περίφημα αναγεννησιακά έργα τέχνης – γλυπτά, πίνακες και κτίρια. Μόνο με τον τρόπο αυτόν μπορούν να βρουν τις απαντήσεις σε ένα γρίφο που ίσως τους βοηθήσει να σώσουν τον κόσμο από μια τρομερή απειλή…
Εμπνευσμένο από το κορυφαίο αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, το INFERNO είναι το πιο συναρπαστικό, το πιο προκλητικό και το πλέον καταιγιστικό μυθιστόρημα που υπογράφει μέχρι τώρα ο Νταν Μπράουν, ένα θρίλερ που κόβει την ανάσα και διαβάζεται μονορούφι, από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα.

Ο ΝΤΑΝ ΜΠΡΑΟΥΝ είναι ο συγγραφέας του περίφημου Κώδικα Da Vinci, ενός από τα πιο πολυδιαβασμένα μυθιστορήματα στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Έχει γράψει άλλα δύο μυθιστορήματα με κεντρικό ήρωα τον καθηγητή του Χάρβαρντ Ρόμπερτ Λάνγκτον, Το Χαμένο Σύμβολο και το Άγγελοι και Δαίμονες, (εκδόθηκε σε πολλές χώρες και στην Ελλάδα με τον τίτλο "Illuminati") καθώς και τα θρίλερ Αρκτικός Κύκλος και Ψηφιακό Οχυρό. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 52 γλώσσες και έχουν πουλήσει περισσότερα από 200 εκατομμύρια αντίτυπα.