ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2013 ΣΤΗΝ ΑΛΙΣ ΜΟΝΡΟ

ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2013 ΣΤΗΝ ΑΛΙΣ ΜΟΝΡΟ

Μία από τις πιο γνωστές και σημαντικές διηγηματογράφους παγκοσμίως η καναδέζα Άλις Μονρό κερδίζει το Νόμπελ. Τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. 

ΣΤΗΝ ΑΛΙΣ ΜΟΝΡΟ ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2013
Η καλύτερη ιστορία της ζωής της γράφεται τώρα 
για την 82χρονη καναδή συγγραφέα Άλις Μονρό,
μία από τις πιο γνωστές και σημαντικές διηγηματογράφους παγκοσμίως.

«Μαμά, κέρδισες!». Έτσι έμαθε πριν από λίγα λεπτά η Άλις Μονρό ότι της απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Η σουηδική Ακαδημία είχε επικοινωνήσει μαζί της τηλεφωνικά, αλλά δεν τη βρήκε και άφησε μήνυμα στον τηλεφωνητή της. Είναι η 13η γυναίκα που κερδίζει το βραβείο (ανάμεσα σε 110 συνολικά νικητές) και η 27η που γράφει στην αγγλική γλώσσα. Η αίθουσα όπου έγινε η ανακοίνωση χειροκρότησε θερμά στο άκουσμα του ονόματός της. 
Πριν από τέσσερα χρόνια, όταν το 2009 η Μονρό τιμήθηκε με το Man Booker International, η κριτική επιτροπή του βραβείου σημείωνε: «Με κάθε διήγημά της η Μονρό καταφέρνει να φτάσει το βάθος και την ακρίβεια που οι περισσότεροι μυθιστοριογράφοι πετυχαίνουν με το σύνολο του έργου τους. Διαβάζοντας τη Μονρό μαθαίνεις πάντα κάτι που δεν είχες ποτέ σκεφτεί».
Στα ελληνικά τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. Μέχρι στιγμής κυκλοφορούν τα αριστουργήματά της Μ’ αγαπάει δεν μ’ αγαπάει και Πάρα πολλή ευτυχία.
Η Άλις Μονρό γεννήθηκε το 1931 και μεγάλωσε στο Οντάριο του Καναδά. Έχει εκδώσει κυρίως συλλογές διηγημάτων. Έχει διακριθεί τρεις φορές με την υψηλότερη λογοτεχνική διάκριση στον Καναδά, το Governor General’s Literature Award. Έχει επίσης βραβευτεί από την Ένωση Κριτικών ΗΠΑ κι έχει λάβει το βραβείο Rea για τη συνολική προσφορά της στο διήγημα. Το 2009 της απονεμήθηκε το Βραβείο Man Booker International για το οποίο ήταν ξανά υποψήφια το 2007. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ   

Μ’ αγαπάει δεν μ’ αγαπάει
Εννιά ανθρώπινες ιστορίες ξετυλίγονται από την πένα της κορυφαίας διηγηματογράφου Άλις Μούνρο. Η μοίρα μιας γεροντοκόρης οικονόμου αλλάζει απροσδόκητα από μια φάρσα. Μια φοιτήτρια ανακαλύπτει κατά την επίσκεψή της σε μια θεία της ένα μυστικό του παρελθόντος. Μια γυναίκα αναπολεί τη σύντομη ερωτική της συνάντηση με έναν άγνωστο και πώς αυτή η ανάμνηση την έχει στηρίξει σε όλη της τη ζωή. Η συγγραφέας μάς μεταφέρει σ’ έναν κόσμο όπου ένα απροσδόκητο γεγονός ή μια ξανακερδισμένη ανάμνηση μπορεί να φωτίσει την πορεία μιας ολόκληρης ζωής.
Στη συλλογή περιλαμβάνεται το διήγημα «Πέρασε η αρκούδα το βουνό» στο οποίο βασίστηκε η υποψήφια για δύο Όσκαρ ταινία Υστερόγραφο μιας σχέσης με την Τζούλι Κρίστι στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

 

Πάρα πολλή ευτυχία
Μια μητέρα λυτρώνεται με τον πλέον απρόσμενο τρόπο από τον αβάσταχτο πόνο που της προκάλεσε η απώλεια των τριών παιδιών της• μια νέα γυναίκα αντιδρά με έξυπνο, αν και όχι ακριβώς αξιοθαύμαστο τρόπο, στην ασυνήθιστη και ταπεινωτική αποπλάνηση που υπέστη• οι «βαθιές-τρύπες» ενός γάμου. Και στην ιστορία που έδωσε στο βιβλίο τον τίτλο του, συνοδεύουμε τη Σοφία Κοβαλέφσκι —μια ρωσίδα εμιγκρέ και μαθηματικό του τέλους του 19ου αιώνα— σ’ ένα ταξίδι στο καταχείμωνο από τη Ριβιέρα, όπου επισκέπτεται τον εραστή της, στο Παρίσι, τη Γερμανία, τη Δανία, όπου έχει μια μοιραία συνάντηση με έναν ντόπιο γιατρό, και τέλος στη Σουηδία, όπου διδάσκει στο μοναδικό πανεπιστήμιο της Ευρώπης που δέχτηκε να προσλάβει γυναίκα μαθηματικό.
Με σαφήνεια και άνεση, η Άλις Μονρό μετατρέπει σύνθετα γεγονότα και συναισθήματα σε ιστορίες που ρίχνουν φως στους απρόβλεπτους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι προσαρμόζουν τη ζωή τους και συχνά καταφέρνουν να ξεπεράσουν ακόμα και τραγικά γεγονότα.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΡΟ
«Τα διηγήματά της μπορούν να συγκριθούν μόνο με του Τολστόι και του Τσέχοφ».
Τζον Απντάικ

«Ανάμεσα στις σπουδαιότερες λογοτεχνικές φωνές της εποχής μας».
Μάργκαρετ Άτγουντ

«Η Άλις Μονρό θέτει σοβαρότατη υποψηφιότητα για τον τίτλο του καλύτερου εν ζωή συγγραφέα της Βόρειας Αμερικής». 
Τζόναθαν Φράνζεν

Ο Στέφανος Δάνδολος άνοιξε το νέο κύκλο εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου μας με τη ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι

Όταν έχω κάνει 22 καλωσορίσματα και αμέσως τώρα πρέπει να
προχωρήσω στο 23^ο (γιατί ΝΑΙ εισερχόμαστε στον 23^ο χρόνο εκδηλώσεων) σκέφτομαι ότι πρέπει να αφήσω να μιλήσει η σιωπή ... και να αναλογιστεί ο καθένας σας τι κερδίσαμε όλα αυτά τα χρόνια από τους εκατοντάδες διανοούμενους που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Γι αυτό θα πω μόνο, ότι συνεχίζουμε μέσα στο ζοφερό κλίμα της εποχής, το δρόμο που χαράξαμε από τους πρώτους – αν όχι πρώτοι στην Ελλάδα – γιατί πάνω απ’ όλα το οφείλουμε στην μικρή μας ιστορία και στο ότι θέλουμε να λεγόμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Άνθρωποι με σκέψη.

Γιατί η σκέψη ακόμη και εσφαλμένη όταν είναι, όπως μας είπε και ο φίλος μας ψυχολόγος Νίκος Σιδέρης τρέφει τη Δημοκρατία.

Ενώ η νύχτα της σκέψης οδηγεί στο φασισμό και μας κάνει υπανθρώπους.

Έτσι ξεκινήσαμε τη νέα σαιζόν  εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου για να δώσουμε τη σκυτάλη στη ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ το συναρπαστικό μυθιστόρημα που μας παρουσίασε ο συγγραφέας της Στέφανος Δάνδολος, αποκαλύπτοντας τα υλικά με τα οποία το έπλασε και συζήτησε με το κοινό μας που κι αυτή τη φορά κράτησε το διάλογο σε υψηλές επιδόσεις, παρά το γεγονός ότι η προσέλευση στη μετά κρίση εποχή δεν θυμίζει το πρόσφατο παρελθόν και αποδεικνύει περίτρανα ότι η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει πρωτίστως μια ακόμα μεγαλύτερη κρίση κι αυτή είναι η πολιτισμική κρίση. 

 

Μετά από παράκληση πολλών φίλων οι οποίοι προσήλθαν με καθυστέρηση δημοσιεύουμε το φιλμάκι με αποσπάσματα απο το βιβλίο Η ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ που προβάλλαμε κατά την διάρκεια της εκδήλωσης και απέσπασε ευμενή σχόλια.

 

«Η εποχή του μεσοπολέμου στην Ευρώπη» το θέμα της συζήτησης στο βιβλιοπωλείο μας με αφορμή το νέο βιβλίο του Στ. Δάνδολου "Η χορεύτρια του διαβόλου" τη Δευτέρα 7 Οκτωβρίου

Το Bιβλιοπωλείο ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ,

Δημάρχου Ι. Ανδρεαδάκη 47 (πρώην Πεσ. Μαχητών), Λιβαδειά, τηλ.: 22610 23 136

και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ,

με αφορμή το τελευταίο μυθιστόρημα του Στ. Δάνδολου,

Η ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

σας προσκαλούν σε μια συζήτηση με θέμα

«Η εποχή του μεσοπολέμου στην Ευρώπη»

 

        Λίγα λόγια για το βιβλίο Η ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ 

Λονδίνο, 1936.

Ένας διάσημος Αμερικανός συγγραφέας αντικρίζει μέσα στο πλήθος τη μυθική χορεύτρια Σολάνζ Νταλμόν, τη γυναίκα που ερωτεύτηκε παράφορα και οδήγησε στο θάνατο πριν από πολλά χρόνια. Άραγε είναι πράγματι αυτή; Και αν ναι, επέστρεψε από τον κόσμο των νεκρών για να τον εκδικηθεί;
Καθώς έρχεται αντιμέτωπος με το σκοτεινό παρελθόν του, βυθίζεται σε μια αγωνιώδη περιπλάνηση από τα κοσμοπολίτικα σαλόνια του Παρισιού και της Νέας Υόρκης μέχρι την καρδιά του ναζιστικού σκότους. Για να φτάσει όμως στην αλήθεια, θα περάσει από ένα λαβύρινθο γεμάτο ένοχα μυστικά: αστέρες του κινηματογράφου που είναι κατάσκοποι, ραγισμένες ντίβες, κυνικούς διπλωμάτες και το Τάγμα των Σκιών, την απόκρυφη ελίτ της παγκόσμιας οικονομίας, που ρύθμισε την πτώχευση της Ελλάδας τη δεκαετία του 1890 και στηρίζει τώρα τα σχέδια του Χίτλερ.
Από την Κωνσταντινούπολη, το Αιγαίο και την Αθήνα των αρχών του αιώνα ως το συγκλονιστικό φινάλε στο Εδιμβούργο του 1945, ο δρόμος είναι μακρύς και φωτίζεται από το πεπρωμένο δύο ανθρώπων που, ενώ τα έχασαν όλα, δεν έπαψαν να αναζητούν τη δικαίωση του έρωτα.
Ένα θρίλερ κατασκοπείας που με φόντο τα μεγάλα γεγονότα του εικοστού αιώνα ξετυλίγει μια συνταρακτική ιστορία πάθους.

Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΑΝΔΟΛΟΣ γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία το 1996 με το μυθιστόρημα Υπνοβάτες του Σεπτέμβρη. Το 2004 χαρακτηρίστηκε από τον Παύλο Μάτεσι ο σημαντικότερος Έλληνας συγγραφέας της γενιάς του, και το 2009 τιμήθηκε με το Βραβείο Μπότση για το σύνολο του πεζογραφικού του έργου, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Έχει γράψει εννέα βιβλία, μεταξύ των οποίων τα μυθιστορήματα Νάρκισσοι και Κανίβαλοι, Ο Τελευταίος Κύκνος και Νέρων – Εγώ, ένας θεός, που μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε με επιτυχία το 2006 στην Ιταλία. Διηγήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες και λογοτεχνικές επιθεωρήσεις του εξωτερικού, ενώ το 2008 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Young Writers’ World Festival που πραγματοποιήθηκε στη Σεούλ. Η Χορεύτρια του Διαβόλου είναι το όγδοο μυθιστόρημά του και το πρώτο του από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

«Η νύχτα τής σκέψης οδηγεί σε Χρυσή Αυγή».

Ο Νίκος Σιδέρης σε ομιλία του στο βιβλιοπωλείο ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ 

Συνέντευξη του ΝΙΚΟΥ ΣΙΔΕΡΗ (ψυχολόγος, ψυχίατρος και συγγραφέας) στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

 

Ο γνωστός ψυχίατρος αναλύει την κρίση, εξηγεί γιατί οι ψυχές των ανθρώπων είναι σαστισμένες καθώς νιώθουν ανήμπορες να συλλάβουν τη φύση και την έκταση της καταστροφής που τους έχει βρει και αφήνονται σ' ένα πένθιμο μούδιασμα.

  

«Η ιδεολογία της Χρυσής Αυγής έχει τρεις πυλώνες: εθνικισμό, δηλαδή βαθύ ναρκισσισμό, απόλαυση της βίας και άρνηση της σκέψης. Οσο ο κυρίαρχος λόγος πολιτικών και ΜΜΕ τροφοδοτεί το διπλό δεσμό, όσο η σκέψη μπλοκάρει, «άγριες» απόπειρες υπέρβασης του αδιεξόδου είναι αναπόφευκτες. Μοιραία, λοιπόν, η νύχτα της σκέψης οδηγεί σε Χρυσή Αυγή.

 Ενώ η σκέψη, ακόμη κι εσφαλμένη, τρέφει τη δημοκρατία. Γι' αυτό υφίσταται ένα απόλυτο κριτήριο: Ο,τι βοηθά τους ανθρώπους να σκέφτονται, είναι καλό. Ο,τι εμποδίζει τους ανθρώπους να σκέφτονται, είναι κακό - με παρενέργειες τύπου Χρυσής Αυγής».

Ο Νίκος Σιδέρης, ψυχολόγος, ψυχίατρος και συγγραφέας, «αναλύει» την κρίση, εξηγεί γιατί οι ψυχές των ανθρώπων βλέπουν σαστισμένες ό,τι θεωρούσαν δεδομένο ως παρόν και ό,τι προσδοκούσαν από το μέλλον να σωριάζονται, αιτιολογεί γιατί νιώθουν ανήμπορες να συλλάβουν τη φύση, την έκταση και την εξέλιξη του κακού που τις έχει βρει.

* Ποιο είναι το ψυχολογικό στίγμα της κρίσης;

- Είναι ένα πένθιμο μούδιασμα. Οι άνθρωποι ζουν πολλαπλές απώλειες. Χάνουν υλικές απολαβές. Χάνουν φαντασιακές ευχαριστήσεις - το σύμπλεγμα διασκεδαστικής αυταπάτης που καλλιεργούσε ο καταναλωτικός ναρκισσισμός. Χάνουν την εμπιστοσύνη τους στον κόσμο, στον άλλον και σε ό,τι καλό κι αγαπητό έβλεπαν στον εαυτό τους. Η απώλεια της μεγάλης αυταπάτης γεννά ένα βίαιο πένθος. Ωστόσο, πιο αξιοπερίεργο είναι το μούδιασμα της σκέψης, του λόγου και της πράξης, που χαρακτηρίζει τη στάση των ανθρώπων, ιδιαίτερα όσων πλήττονται εξοντωτικά από την κρίση. Μούδιασμα που αντιπροσωπεύει την ψυχολογική ιδιαιτερότητα της παρούσας κρίσης.

* Τι προκαλεί το μούδιασμα;

- Ο κύριος ψυχοδιανοητικός μηχανισμός του ονομάζεται «διπλός δεσμός». Αντιστοιχεί στην εμπλοκή της σκέψης, που προκύπτει όταν οι άνθρωποι γίνονται στόχος παράδοξων μηνυμάτων που αλληλοακυρώνονται, χωρίς να επιτρέπεται να σκεφτείς σχετικά μ' αυτό το παράδοξο. Στην Ελλάδα της κρίσης, αυτή η επικοινωνιακή μηχανή παραγωγής διανοητικής εμπλοκής συνίσταται στο εξής σύμπλεγμα: Ενα πρώτο μήνυμα λέει «Αν αντισταθείς, χάθηκες» (=πτώχευση, καταστροφή...). Ενα δεύτερο μήνυμα λέει «Αν υποκύψεις, χάθηκες» (=ανεργία, φτώχεια, μιζέρια...). Κι ένα τρίτο απαγορεύει τη σκέψη, εφ' όσον «Είναι μονόδρομος» γιατί «Το είπε η τρόικα».

Νεο-ραγιαδισμός

* Μια τέτοια επικοινωνιακή καταιγίδα;

-Καλλιεργεί ψυχολογία νεο-ραγιαδισμού και καθιστά ανέφικτη τη νηφάλια, ορθολογική σκέψη. Γι' αυτό οι άνθρωποι είναι μουδιασμένοι και «τρελαμένοι». Το διπλό δεσμό συμπληρώνουν ορισμένα ψυχοσυναισθηματικά πάθη, όπου δεσπόζουν τα εξής: απόγνωση, ανήμπορη οργή, φόβος (έλλογος και άλογος), αγωνιώδης αναμονή. Ολο αυτό το σύμπλεγμα κάνει τους ανθρώπους να υποφέρουν, αλλά να μην ξέρουν να εκφράσουν πώς, να σκεφτούν και να αντιδράσουν ορθολογικά και αποτελεσματικά.

 

* Οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν ότι, παρά τα αλλεπάλληλα μέτρα, η πολιτική στάση των ανθρώπων δεν μετακινείται. Γιατί η αντιπολίτευση δεν έλκει τους πληττομένους από την κυβερνητική πολιτική;

-Οσο η αντιπολίτευση δεν ασχολείται με την αποδόμηση του διπλού δεσμού, όσο παραβλέπει το μπλοκάρισμα των ψυχών, οι άνθρωποι θα παραμένουν μουδιασμένοι και πολιτικά καθηλωμένοι. Και τα πιο ισχυρά επιχειρήματα είναι ανήμπορα όταν συναντούν μυαλά μπλοκαρισμένα, ανίκανα να παράγουν σκέψη.

Ζητείται νηφάλια σκέψη

*Η κυβέρνηση τι πρέπει να κάνει για να αναχαιτίσει τη Χρυσή Αυγή;

-Προφανώς, η χρυσαυγοποίηση του λόγου και της πράξης δεν είναι απάντηση. Το αληθινό αντίδοτο είναι η ενεργοποίηση της ορθολογικής και νηφάλιας σκέψης, που είναι η ψυχή του δημοκρατικού λογισμού. Αρα, η κυβέρνηση καλείται να αναπροσαρμόσει τον πολιτικό της λόγο. Να σταματήσει το «Είναι μονόδρομος» (το ΔΝΤ δεν το δέχεται...) και να διατυπώσει την πολιτική της με όρους έλλογης επιλογής μεταξύ πολλών πολιτικών. Επιλογή που βασίζεται στην έγκυρη και νηφάλια σκέψη, και όχι στην αναγκαστική πορεία που επιβάλλουν οι (διαφωνούντες μεταξύ τους) ισχυροί, δηλαδή στην απαγόρευση και την απονέκρωση της σκέψης.

* Η κρίση πλήττει μεγάλους και μικρούς. Αυτή τη διάσταση αναλύει άλλωστε και το πρόσφατο βιβλίο σας «Μιλώ για την κρίση με το παιδί», στις εκδόσεις Μεταίχμιο. Τι περιμένουν λοιπόν τα παιδιά από τους μεγάλους στις συνθήκες της κρίσης;

-Περιμένουν ομπρέλα και λόγια. Δηλαδή, οι μεγάλοι να τους παρέχουν πρακτική προστασία, συναισθηματική υποστήριξη, αλλά και λόγια που δίνουν νόημα στη δοκιμασία και δείχνουν τον τρόπο υπέρβασης της αντιξοότητας.

* Υπάρχει αντίδοτο στη δοκιμασία;

-Ναι, υπάρχει. Προφανώς, αναφέρομαι στο ψυχολογικό επίπεδο της προσωπικής στάσης. Ευρύτερες διεργασίες είναι επίσης αναγκαίες, όπως μία βαθιά διανοητική και ηθική μεταρρύθμιση, μια «θεραπεία αλήθειας», ή η επιστροφή στους ανθρώπους, μακριά από τις σειρήνες του καταναλωτικού ναρκισσισμού. Ωστόσο, στο προσωπικό επίπεδο, αντίδοτο

 υπάρχει, διαθέσιμο τώρα, και για τους μεγάλους και για τα παιδιά.

* Ποια είναι τα συστατικά αυτού του αντιδότου;

-Ανθρώπινη σχέση, δηλαδή να πας κοντά στους ανθρώπους και να καλλιεργείς την αμοιβαία υποστήριξη, προσφορά και αλληλεγγύη. Ευρυγώνια ματιά. Σκέψη, σκέψη, σκέψη. Σκληρή προσπάθεια. Και αξιοπρέπεια πάνω απ' όλα.

Η σχέση γονέων - παιδιών

* Πώς μιλάμε στο παιδί γι' αυτά;

-Του μιλάμε αφού πρώτα το ακούμε και φροντίζοντας να γνωρίζουμε τον κόσμο του. Του μιλάμε στην κατάλληλη στιγμή, σε γλώσσα που κατανοεί. Και με τρόπο που μιλάει όχι μόνο στη λογική, αλλά και στη φαντασία και στο συναίσθημα του παιδιού. Αλλιώς, και το καλύτερο, αλλά «ψυχρό» επιχείρημα, θα πάει χαμένο. Γι' αυτόν το λόγο, το καλύτερο εργαλείο που διαθέτουν γονείς, παιδαγωγοί και κάθε μεγάλος προκειμένου να μιλήσει στο παιδί, είναι να του μιλά με ιστορίες.

* Η σχολική συμβίωση ενδέχεται να υποβάλει τα παιδιά σε διαδικασίες σύγκρισης - ανταγωνισμού με τους συμμαθητές τους. Πώς μπορούν οι γονείς να αντιμετωπίσουν τέτοια ενδεχόμενα;

-Ψυχραιμία, κοντά στο παιδί, μαζί με τους δασκάλους, κουβέντα ατελείωτη, χιούμορ, ιδού το γενικό πλαίσιο για κάθε θέμα που αφορά το σχολείο. Ως προς τη σύγκριση - ανταγωνισμό, οι γονείς καλούνται να διδάξουν στα παιδιά δύο μεγάλες αλήθειες: Είναι ντροπή και δείγμα κόμπλεξ να κάνεις επίδειξη χρημάτων ή πραγμάτων, όταν άλλα παιδιά στερούνται και υποφέρουν. Είναι τιμή και δείγμα ανωτερότητας να είσαι αλληλέγγυος και αλτρουιστής, να σκέφτεσαι τους άλλους και όχι μόνο τον εαυτό σου (όπως έκαναν τα παιδιά στα Δεμένικα!). Τηρώντας αυτές τις δύο αρχές ως οδηγό και μέτρο για όλα, ούτε εσύ προκαλείς σε σύγκριση και ανταγωνισμό ούτε τσιμπάς όταν κάποιος σε προκαλεί να παίξεις τέτοια ανόητα ναρκισσιστικά παιχνίδια. Τον αφήνεις να παίζει μόνος του σαν ανόητος. Game over!

Ο Νίκος Σιδέρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952 και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για μεταπτυχιακές σπουδές (ειδικότητα ψυχιατρικής, ιστορία και  νευροψυχολογία-νευρογλωσσολογία). Είναι διδάκτωρ του Τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, διδάσκων ψυχαναλυτής της Ψυχαναλυτικής Σχολής του Στρασβούργου (Ε.P.S.) και μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ψυχανάλυσης (FEDEPSY). Εργάζεται στην Αθήνα  ως ψυχίατρος, ψυχαναλυτής και οικογενειακός θεραπευτής. Έχει διδάξει, μεταξύ άλλων, στην  Ιατρική Σχολή  του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στο Κολλέγιο Αθηνών, στο Deree College.  Από το 2003 διδάσκει στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ το μάθημα "Αρχιτεκτονική και  Ψυχανάλυση" και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών το μάθημα "Εικαστική δημιουργία και  φαντασίωση του καλλιτέχνη: Η περίπτωση του ερωτισμού". Έχει εκδώσει μελέτες, δοκίμια  καθώς και ποίηση και πεζογραφία. Μεταξύ άλλων έχει δημοσιεύσει τα βιβλία:  "Η εσωτερική διγλωσσία" (1995), "Αρχιτεκτονική και Ψυχανάλυση: Φαντασίωση και κατασκευή" (2006), "Όπως ειπώθηκαν εκεί και ακούστηκαν: Μυστικά και αλήθειες από το ντιβάνι του  ψυχαναλυτή" (2008), "Ο Φρόυντ κρυπτο-κόκκινος; Ιστορία, θεωρία, φαντασίωση" (2009).

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ (2013) Μιλώ για την κρίση με το παιδί, Μεταίχμιο (2011) Ένα τραγούδι για τον Ορφέα, Μεταίχμιο (2011) Ερωτικό τραγούδι, Εκδόσεις Καστανιώτη (2011) Η μπαλάντα της σκόνης, Εκδόσεις Καστανιώτη (2011) Η τέχνη του κόκκου, Μεταίχμιο (2011) Όπως ειπώθηκαν εκεί και ακούστηκαν, Μεταίχμιο (2011) Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!, Μεταίχμιο (2010) Δεν παίζεις μόνο εσύ. Υπάρχουν κι άλλοι!, Μεταίχμιο (2010) Και όμως μιλάνε, Εκδόσεις Καστανιώτη (2010) Ο ερωτισμός στην τέχνη, Μεταίχμιο (2010) Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!, Μεταίχμιο (2009) Ο Φρόυντ κρυπτο-κόκκινος;, Opportuna (2009) Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!, Μεταίχμιο (2008) Όπως ειπώθηκαν εκεί και ακούστηκαν, Μεταίχμιο (2006) Αρχιτεκτονική και ψυχανάλυση, Futura (2000) Τρυφερός κωπηλάτης, Εκδόσεις Καστανιώτη (1999) Και όμως μιλάνε, Εκδόσεις Καστανιώτη (1995) Η εσωτερική διγλωσσία, Εκδόσεις Καστανιώτη

ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΑΦΗΓΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ - ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟ του Στέφανου Ροζάνη. Μια περιήγηση στο σημαντικό αυτό φιλοσοφικό ρεύμα από τις απαρχές έως την επιρροή του στη σύγχρονη αντίληψη της ζωής.

Κυκλοφόρησε το νέο μας βιβλίο 

ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΑΦΗΓΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ - ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟ του Στέφανου Ροζάνη. 

Εκδόσεις : βιβλιοπωλείο ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ

Τιμή πώλησης 10.00 €

Μια περιήγηση στο σημαντικό αυτό φιλοσοφικό ρεύμα από τις απαρχές έως την επιρροή του στη σύγχρονη αντίληψη της ζωής.

Μετά το θάνατο του Χριστού, αναπτύχθηκε ένα ισχυρότατο φιλοσοφικό ρεύμα. Το ρεύμα αυτό έμεινε στην ιστορία της φιλοσοφίας με το όνομα Γνωστικισμός, από την Ελληνική λέξη ΓΝΩΣΙΣ. Εδώ, σε αυτό το ρεύμα, δεν θα δούμε να εμφανίζονται πρόσωπα όπως του Χριστού ή των Αποστόλων, ούτε καν του Παύλου. Δεν θα δούμε να εμφανίζεται μια τριαδική ουσία του Θεού, πολύ περισσότερο ομοούσια. Ο Γνωστικισμός αγνοεί την ύπαρξη του Χριστού ως θεού, κι όμως είναι το πρώτο και το σημαντικότερο οικοδόμημα, πάνω στο οποίο στηρίχθηκαν όλοι οι πατέρες της Εκκλησίας, άλλοτε εξορκίζοντάς το  και άλλοτε τολμώντας, που και που, να αναγνωρίσουν τον Μυστικισμό, τουλάχιστον σε μερικά θεμελιώδη στοιχεία του.

Τα τέσσερα από τα πέντε κείμενα που συνθέτουν τον ανά χείρας τόμο αποτελούν διαλέξεις που δόθηκαν στο Βιβλιοπωλείο της Λιβαδειάς «Σύγχρονη Έκφραση», εξ αφορμής συγκεκριμένων εκδόσεων βιβλίων, τα οποία έχουν συμβάλλει σημαντικά στον εμπλουτισμό της σχετικής με το θέμα τους ελληνικής βιβλιογραφίας. 

Για την παρούσα έκδοση συνέβαλλαν τα μέγιστα οι  σταθερές φίλες του βιβλιοπωλείου κυρίες Αργυρώ Γερούλια και Ελπίδα Βαρθολομάτου-Γεωργοπούλου που είχαν την επιμέλεια της απομαγνητοφώνησης και ο  Γιώργος Χ. Θεοχάρης που είδε τα τελικά δοκίμια.

Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα.

… H αρχή του φωτός συγκρούεται με την αρχή του σκότους και αυτή η πάλη ανάμεσα στο σκότος και στο φως είναι συνεχής. Είναι αυτή η πάλη η οποία δημιούργησε το επίγειο, τον κόσμο, και ο κόσμος είναι καταδικασμένος να εμπλέκεται διαρκώς μέσα σε αυτήν την πάλη.

Αυτή ουσιαστικά είναι η Διαρχία , την οποία εισάγει ο Μανιχαϊσμός. Ο Χριστιανισμός όταν δομείται ως δόγμα, παίρνει τη σκυτάλη από τον Ιουδαϊσμό: τη δημιουργία ως απόρροια του καλού. Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο με μόνη αφετηρία την αγάπη. Κατά συνέπεια, δεν λειτουργεί καμία αρχή του κακού, το κακό δεν δημιουργεί και καμία δημιουργία δεν εκπορεύεται από το κακό.
Ο Μανιχαίος βέβαια μιλά για την τελική νίκη του φωτός εναντίον του σκότους, αλλά αυτό παραμένει λίγο ασαφές. Μετά τον Μανιχαϊσμό, εμφανίζεται το φιλοσοφικό ρεύμα του Γνωστικισμού. Μέσα στον Γνωστικισμό δεν εμφανίζονται τα πρόσωπα του δράματος, απουσιάζει κάθε διάλογος με την θειότητα του Ιησού, υπάρχει μια αντίληψη του θείου εντελώς γενικευμένη και προερχόμενη πλήρως από Νεοπλατωνικές πηγές και κυρίως από τον Πλωτίνο, και μέσω του Πλωτίνου, από τον Πλάτωνα . Στον Γνωστικισμό το δράμα αρχίζει με μιαν αναταραχή στο παν- ύψιστο: η ύπαρξη του κόσμου σημασιοδοτεί μιαν αμηχανία του θείου και είναι αναγκαία, μέσω μιας τελικής αποκατάστασης. Η σωτηρία του ανθρώπου είναι η σωτηρία της θειότητας.

Η διαφορά βρίσκεται στο κατά πόσο η τραγωδία της θειότητας, επιβάλλεται πάνω της εν τω έξω, με το σκότος να έχει την αρχική πρωτοβουλία, ή κινητοποιείται εκ των έσω, με το σκότος να είναι το προϊόν του πάθους της και όχι η αιτία. Η ήττα του θείου στην πρώτη περίπτωση ανταποκρίνεται στην θεία ενοχή και στη δεύτερη σε ένα σφάλμα, σε οίκτο για το θυματοποιημένο φως, σε πνευματική περιφρόνηση της τυφλότητας της δημιουργίας, σε μια τελική λύτρωση, ανάπλαση μέσω της φώτισης.

Τα πρόσωπα του δράματος δεν εμφανίζονται. Ο Χριστός ονομάζεται θυματοποίηση του φωτός, η σωτηρία του ανθρώπου είναι η σωτηρία της ίδιας της θειότητας, ο άνθρωπος δεν σώζεται δια του Θεού, ο άνθρωπος σώζει τον Θεό. Δημιουργούνται δίπολα μέσω των οποίων ο Χριστός θα κληθεί και θα φανερωθεί.

O Γνωστικισμός ηττάται βέβαια από τον Χριστιανισμό, αλλά παραμένει η Διαρχία.

Ο Γνωστικισμός επιβιώνει διαρκώς σε όλες τις μυστικές κοινότητες του Μεσαίωνα, οι οποίες δομούνται πάνω στον Γνωστικισμό.  Ηττάται μεν από τον Χριστιανισμό, διότι ο Χριστιανισμός ορθούται ως δόγμα, όμως παραμένει μια φιλοσοφική αντίληψη, πριν ο Χριστιανισμός εδραιωθεί και συνεχίζει και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και στην Αναγέννηση και στον Ρομαντικό αιώνα και τελικά επηρεάζει τη φιλοσοφία του 20ου αιώνα.

Στο παρακάτω βίντεο ένα μέρος από τις ομιλίες του κ. Ροζάνη στο βιβλιοπωλείο οι οποίες όπως είπαμε αποτελούν και το περιεχόμενο του βιβλίου.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ 

Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΡΟΖΑΝΗΣ γεννήθηκε το 1942 στην Κάρυστο της Εύβοιας. Είναι ποιητής και δοκιμιογράφος. Έχει συνεργασθεί με το Πανεπιστήμιο της Νέας Σορβόννης και τη New Philosophy Sociery του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Δίδαξε επί δέκα χρόνια φιλοσοφία στο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Διδάσκει φιλοσοφία και δραματουργία στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Ανήκει στην εκδοτική ομάδα του περιοδικού «Σημειώσεις». Βιβλία, άρθρα και ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί στα αγγλικά, τα γαλλικά και τα ιταλικά. 

Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

 

                 19 Σεπτεμβρίου 2013

Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα       

ΩΣ ΠΟΤΕ;

Επειδή τα όρια της ανοχής για τη συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας έχουν ξεπεραστεί προ πολλού, επειδή το κλίμα θυμίζει εποχές που δεν θα θέλαμε να ξαναζήσουμε, επειδή απουσιάζει η κρατική πρωτοβουλία για την καταπολέμηση των τρομοκρατικών χτυπημάτων ενός κακοήθους μορφώματος που θα έπρεπε να έχει ήδη τεθεί εκτός νόμου, η Εταιρεία Συγγραφέων καταδικάζει απερίφραστα το πρόσφατο τραγικό συμβάν στο Κερατσίνι, όπου ένας νέος καλλιτέχνης δολοφονήθηκε από άτομο φίλα προσκείμενο στη Χρυσή Αυγή.

Ώς πότε θα επιτρέπουμε σ’ αυτόν τον εσμό των επικίνδυνων στοιχείων να επεμβαίνουν στην κοινωνικοπολιτική ζωή του τόπου;

Καλούμε τους αρμόδιους να πάρουν αποφάσεις άμεσα.

Αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά!

 

Κοδριγκτώνος 8, 112 57 Αθήνα Τηλέφωνο 210 823 1890 Facsimile 210 823 2543
www.dedalus.gr | E-mail grwrisoc@otenet.gr

Για να μη ξεχνούν οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι.Κίττυ Αρσένη (8/2/1935-14/9/2013)

Κίττυ Αρσένη (8/2/1935-14/9/2013)

«Όταν με πιάσανε το βράδυ, δεν με πήγαν κατευθείαν στην Ασφάλεια, με πήγαν στα νταμάρια. Μου έκαναν εικονική εκτέλεση, με χτύπησαν, μου έκαναν φάλαγγα μέσα στο αυτοκίνητο, γιατί βιαζόντουσαν να βρουν το Φιλίνη. Κατέφθασα στην Ασφάλεια ξημερώματα. Έμεινα για δύο μήνες στην απομόνωση. Η απομόνωση ήταν «μερικά υπόγεια μικρά κελιά, γεμάτα κοριούς, όπου σου ανοίγανε μια φορά την ημέρα για να πας τουαλέτα, μια άθλια τουαλέτα που πλημμύριζαν τα νερά και μπαίνανε οι βρωμιές στα κελιά. Μάλιστα ο αστυφύλακας που σε πήγαινε τουαλέτα δεν σε άφηνε να κλείσεις την πόρτα, καθόταν απ' έξω». Αυτό ήταν το πρώτο στάδιο, των ανακρίσεων και των βασανισμών. «Όταν ανεβήκαμε στην ταράτσα, στο διπλανό δωμάτιο από την τουαλέτα που χρησιμοποιούσαμε, είχαν βάλει τον Ανδρέα. Μόλις τον πιάσανε, επειδή ο Λεντάκης είχε προβλήματα με την υπηκοότητά του, φοβήθηκε ότι ίσως τον εξαφανίσουν. Γενικά υπάρχει μια τακτική της παρανομίας. Όσο είσαι έξω, δεν λες το όνομα σου, μα μόλις σε πιάσουν κάνεις γνωστή τη σύλληψή σου. Μας φώναζε λοιπόν "Είμαι ο Λεντάκης. Ειδοποιήστε ότι με πιάσανε". Την ίδια μέρα που τον έπιασαν τον ανέβασαν στην ταράτσα. Εκείνη τη φορά, εμείς ξέραμε ότι ήταν ο Ανδρέας, που ακούγαμε… Οι φωνές ακούγονταν όλη νύχτα και πολλές απ' τις κοπέλες που ήμασταν μαζί σε ένα μικρό δωμάτιο μας έπιασε υστερία, φωνάζαμε και χτυπούσαμε τους τοίχους. Τα άκουγε αυτά κι ο Μίκης, που ήταν από την απέναντι πλευρά της ταράτσας, κι έγραψε ότι χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα».

Το παραπάνω κείμενο είναι της διαδικτυακής φίλης του f/b  Bubu Rantanplis

Η Κίττυ Αρσένη γεννήθηκε στο Αργοστόλι. Μετά την αποφοίτησή της από τη Δραματική Σχολή του Καρόλου Κουν έπαιξε στα περισσότερα θέατρα της Αθήνας.

Το καλοκαίρι του 1967 συνελήφθη, βασανίστηκε και καταδικάστηκε ως μέλος του Πατριωτικού Μετώπου σε πολυετή φυλάκιση από τη χούντα. Έναν χρόνο αργότερα, μετά την αμνηστία, έφυγε από την Ελλάδα και κατέθεσε ως μάρτυς στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Μετά τη δικτατορία επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου έπαιξε και σκηνοθέτησε σε πολλά θέατρα της πρωτεύουσας.

Υπήρξε γενική γραμματέας του Συλλόγου Ελλήνων Ηθοποιών, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Ελληνικής Αριστεράς και μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Εθνικού Θεάτρου.

Aπό τα πιο γνωστά της έργα είναι το βιβλίο «Μπουμπουλίνας 18», στο οποίο διηγείται, αυτοβιογραφικά, την περιπέτειά της στα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας το 1967.